Αλλαγές στη σύνθεση των πειθαρχικών στα Πανεπιστήμια

Ανατροπή της ισχύουσας εδώ και 68 χρόνια νομοθεσίας για τη σύνθεση των
πειθαρχικών συμβουλίων που εκδικάζουν υποθέσεις με κατηγορούμενους καθηγητές
πανεπιστημίων επέβαλε το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) με χθεσινή του
απόφαση. Στο εξής, όπως αποφάσισε το ΣτΕ, στα πειθαρχικά συμβούλια δεν θα
μπορεί να συμμετέχει ο πρύτανης του πανεπιστημίου, εφόσον έχει παραπέμψει ο
ίδιος στο πειθαρχικό τον καθηγητή που κρίνεται.
Η απόφαση του ΣτΕ (1117/2000) εκδόθηκε κατόπιν προσφυγής του καθηγητή Φυσικής
του Μετσόβιου Πολυτεχνείου κ. Κλ. Νικολαϊδη ο οποίος ζητούσε να ακυρωθεί η
πειθαρχική ποινή προσωρινής απόλυσης ενός έτους που του είχε επιβληθεί επειδή,
σύμφωνα με το κατηγορητήριο, προσέφερε υπηρεσίες ως διευθυντής ινστιτούτου του
Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών την περίοδο 1990-92, χωρίς την απαιτούμενη άδεια του
υπουργού Παιδείας. Ο κ. Νικολαϊδης όμως είχε παραπεμφθεί στο πειθαρχικό
κατόπιν πειθαρχικής δίωξης που είχε ασκήσει εναντίον του ο τότε πρύτανης του
ΕΜΠ κ. Ν. Μαρκάτος, ο οποίος εν συνεχεία συμμετείχε και στο 5μελές πειθαρχικό
συμβούλιο που επέβαλε την ποινή. Ο κατηγορούμενος είχε εξ αρχής χαρακτηρίσει
παράνομη τη συμμετοχή του πρύτανη, αλλά η ένστασή του απορρίφθηκε με ψήφους 3
έναντι 2 μελών, καθώς το νομοθετικό πλαίσιο (του 1932) δεν θεωρούσε αντιφατική
τη συμμετοχή του ιδίου προσώπου που άσκησε την πειθαρχική δίωξη και στη λήψη
της απόφασης περί της ενοχής.
Το Ανώτατο Δικαστήριο όμως, με απόφαση του Γ΄ Τμήματός του, δικαίωσε τον
καθηγητή και ακύρωσε την ποινή που του είχε επιβληθεί κρίνοντας ότι ο πρύτανης
μπορεί να συμμετέχει στο πειθαρχικό συμβούλιο μόνο εφόσον δεν έχει ο ίδιος
εμπλακεί στη διαδικασία παραπομπής του κρινόμενου. Και τα πανεπιστήμια
οφείλουν τώρα να ακολουθήσουν αυτή την τακτική στις επόμενες πειθαρχικές τους υποθέσεις.













