ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Μια μορφή σκλαβιάς

«Προστάτεψέ με!»

Αφρικανές ή Ασιάτισσες, που τις έριξε στο δρόμο η φτώχεια. Γυναίκες από την
Ανατολή, που τις φέρνει στη Δύση το όνειρο για μια καλύτερη ζωή. Ρωσίδες,
Λετονές, Ουκρανές, Βουλγάρες, Αλβανές, Τσέχες, Ρουμάνες. Περισσότερες από 4
εκατομμύρια γυναίκες απ’ όλο τον κόσμο απασχολούνται στη βιομηχανία του σεξ.
Σκλάβες ενός συστήματος όπου τη θέση του έρωτα έχει πάρει ο πόλεμος των
Μαφιών. Πώς να πολεμήσεις το πιο βρώμικο επάγγελμα του κόσμου; Πώς να
κτυπήσεις τους σωματέμπορους;

Το σώμα δεν αποτελεί εμπόρευμα, τονίζουν μια σειρά προσωπικότητες από τη
Γαλλία σε μανιφέστο τους που δημοσιεύεται στο τελευταίο τεύχος του «Νουβέλ
Ομπζερβατέρ». Η πορνεία αντιμετωπίζεται σήμερα ως ένα αναγκαίο κακό που γεννά
η σεξουαλική φτώχεια. Ορισμένοι τη συνδέουν με μια πανάρχαιη, και εν τέλει
συμπαθητική, λαογραφία. Άλλοι, πάλι, κάνουν διάκριση ανάμεσα στο «εθελοντικό»
εμπόριο του σεξ, που εντάσσεται στις ατομικές ελευθερίες, και στην οργανωμένη
εκμετάλλευση των γυναικών από τις Μαφίες, που πρέπει ασφαλώς να καταπολεμηθεί.
Οι προσεγγίσεις αυτές είναι εσφαλμένες και επικίνδυνες. Η άρνηση παρέμβασης σ’
αυτό το πεδίο καλύπτει μια επιχείρηση εξευτελισμού, ένα ατιμωτικό εμπόριο,
έναν κόσμο βίαιο και ωμό. Κάθε ανθρώπινο ον δικαιούται τη σωματική και ψυχική
του ακεραιότητα, τον σεβασμό της ιδιωτικής του ζωής, της υγείας του, της
αξιοπρέπειάς του και της ελευθερίας να πηγαίνει όπου θέλει. Στην πορνεία, όλα
αυτά τα δικαιώματα καταπατούνται. Το δικαίωμα εκμετάλλευσης ή ενοικίασης του
σώματος του άλλου, έστω και με τη συγκατάθεσή του, δεν ανήκει στα ανθρώπινα
δικαιώματα. Η πορνεία διαιωνίζει μια μορφή σκλαβιάς.

Αν το να πουλάς το αίμα σου ή τα όργανά σου απαγορεύεται αυστηρά ­ τονίζεται
στο Μανιφέστο ­ πώς γίνεται ανεκτή η μετατροπή του σεξ σε μια τεράστια και
παράνομη κερδοφόρα βιομηχανία; Κακώς μιλάμε για το «αρχαιότερο επάγγελμα του
κόσμου». Η πορνεία δεν είναι επάγγελμα. Οι σωματέμποροι δεν είναι
επιχειρηματίες. Οι αγοραστές των σεξουαλικών υπηρεσιών, αυτοί οι άγνωστοι
«πελάτες», είναι συνένοχοι των μαστροπών.

Το μανιφέστο αυτό δεν συναντά πάντως τη γενική συναίνεση. Οι Γιατροί του
Κόσμου εμφανίζονται διχασμένοι: ορισμένοι έχουν οργανώσει κέντρα υγείας ώστε
να βοηθούν τις πόρνες και να μην τις τιμωρούν, άλλοι επισημαίνουν ότι στα
γερμανικά eros centers το 85% των γυναικών είναι φορείς του AIDS. Διαφωνίες
εκφράζονται και στους κόλπους των Πρασίνων, με την υπουργό Περιβάλλοντος
Ντομινίκ Βουανέ να υπογράφει το κείμενο και τον Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ να ζητά
την αναγνώριση στις πόρνες μιας κοινωνικής θέσης ώστε να μην ενταθεί ο
αποκλεισμός τους. Οι γυναίκες, τονίζει η συγγραφέας Ζοζέτ Αλιά, έχουν δικαίωμα
να χρησιμοποιούν το σώμα τους όπως τους αρέσει, για να κάνουν έρωτα νόμιμα ή
παράνομα, για να κάνουν ή όχι παιδιά, για να απολαμβάνουν εν πάση περιπτώσει
όπως θέλουν τη σεξουαλικότητά τους. Ορισμένες δέχονται δυστυχώς να την
τιμολογήσουν. Μπορούμε να προσπαθήσουμε να τις μεταπείσουμε, αλλά δεν μπορούμε
να τους επιβάλουμε την αρετή.