Στα νύχια της τίγρης

Για πρώτη φορά στα δεκαεπτά χρόνια του πολέμου τους εναντίον της κυβέρνησης
της Σρι Λάνκα, οι Τίγρεις των Ταμίλ βρίσκονται τόσο κοντά στην τελική νίκη.

Μόλις πριν από δύο εβδομάδες, οι αντάρτες Ταμίλ κατόρθωσαν να περάσουν το
θεωρούμενο ως απόρθητο Πέρασμα του Ελέφαντα στο βόρειο άκρο της χερσονήσου
Τζάφνα και τώρα βρίσκονται μόλις λίγα χιλιόμετρα έξω από την τοπική
πρωτεύουσα. Με μαζικές επιθέσεις και αποστολές αυτοκτονίας, οι Ταμίλ κατάφεραν
να συντρίψουν τις κυβερνητικές θέσεις.

Το τέλος πλησιάζει

Τώρα το τέλος μοιάζει κοντά. Κατά κύματα, νεαροί αντάρτες, πολλοί από τους
οποίους είναι γυναίκες και παιδιά, πέφτουν πάνω στον εχθρό και άλλοι αντάρτες
που ακολουθούν πίσω τους πατούν πάνω στα πτώματά τους για να περάσουν πίσω από
τις εχθρικές γραμμές. Αυτή η «τακτική αυτοκτονίας» έχει συντρίψει το ηθικό των
κυβερνητικών στρατευμάτων.

Υποστηριζόμενοι οικονομικά από τους εύπορους Ταμίλ της διασποράς, οι Τίγρεις
τώρα έχουν σαφή υπεροπλία έναντι των κυβερνητικών δυνάμεων. Η απεγνωσμένη
προσπάθεια της Σρι Λάνκα να προμηθευτεί ισραηλινά ελικόπτερα ήρθε πολύ αργά,
το ίδιο και η αύξηση των φόρων για την ενίσχυση της πολεμικής προσπάθειας.

Τι μπορεί να συμβεί από εδώ και πέρα; Με αντιφατική στάση, η Ινδία παραμένει
διστακτικά στο περιθώριο. Όμως, η απελπιστική θέση του στρατού της Σρι Λάνκα
μπορεί να την υποχρεώσει να αναλάβει δράση. Η Ινδία είναι εξαιρετικά απρόθυμη
να επέμβει στρατιωτικά. Και δεν έχει άδικο. Πριν από δεκατρία χρόνια, η
προσπάθειά της να τερματιστεί η σύγκρουση με την αποστολή ειρηνευτικής δύναμης
είχε καταλήξει στην ταπείνωση και στη δολοφονία του Ινδού πρωθυπουργού Ρατζίβ
Γκάντι από τους Τίγρεις των Ταμίλ. Όμως, τώρα, με 27.000 στρατιώτες της Σρι
Λάνκα στο έλεος των ανταρτών, μία κίνηση της Ινδίας ίσως να είναι υποχρεωτική.

Οι διπλωμάτες

Τις τελευταίες ημέρες αναπτύσσεται έντονη διπλωματική δραστηριότητα στο
Κολόμπο και το Δελχί προκειμένου να σωθούν οι στρατιώτες. Η Ινδία διατηρεί σε
κατάσταση ετοιμότητας τα μεταγωγικά αεροσκάφη στις αεροπορικές βάσεις της στα
νότια της χώρας, από όπου, αν χρειαστεί, μπορεί να οργανωθεί μια αποστολή
διάσωσης.

Οι Ινδοί διπλωμάτες στο Κολόμπο δεν επιβεβαίωναν χθες αν υπήρξε πρόοδος προς
αυτή την κατεύθυνση.

Αν πέσει η Τζάφνα, θα είναι η πιο επονείδιστη ήττα του στρατού της Σρι Λάνκα
στα δεκαεπτά χρόνια του εμφυλίου πολέμου, στη διάρκεια του οποίου η χερσόνησος
έχει αλλάξει δυο φορές χέρια.

Ακόμη και η απομάκρυνση των κυβερνητικών στρατευμάτων δεν είναι δυνατή χωρίς
την άδεια των ανταρτών Ταμίλ.

Το δίλημμα της Ινδίας

Σπασμωδική αντίδραση. Η κυβέρνηση της Σρι Λάνκα επέβαλε λογοκρισία στη δημοσιογραφική κάλυψη του εμφυλίου πολέμου, που όλα δείχνουν ότι χάνει

Η κυβέρνηση της Σρι Λάνκα υποστηρίζει ότι η στρατηγική της είναι να νικήσει
στρατιωτικά τους Τίγρεις των Ταμίλ και παράλληλα να επιδιώξει συνταγματική
λύση του προβλήματος. Οι επικριτές της θεωρούν αυτή την πολιτική αντιφατική,
αφού οποιαδήποτε ρύθμιση δεν μπορεί να έχει επιτυχία χωρίς τη συγκατάθεση των
ανταρτών.

Από τη δεκαετία του 1970, οι Τίγρεις ενισχύονται οικονομικά από τους Ταμίλ που
ζουν στη Δύση και δραστηριοποιούνται κυρίως στο Λονδίνο και το Παρίσι. Τη
λαϊκή βάση τους αποτελούν αγρότες Ταμίλ που επλήγησαν από τις οικονομικές
μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης, καθώς και νεαροί άνεργοι των αστικών κέντρων.

Η κοινή γνώμη της Ινδίας είναι αντίθετη σε οποιαδήποτε επέμβαση στην κρίση.
Εκτός του ενδεχομένου μακροχρόνιας εμπλοκής, η ινδική κυβέρνηση είναι
υποχρεωμένη να λάβει υπόψη της τα αισθήματα ισχυρών κομμάτων των Ταμίλ, που
συναποτελούν τον κυβερνητικό συνασπισμό της Ινδίας. Περισσότεροι από 55
εκατομμύρια Ταμίλ ζουν στη Νότια Ινδία, στο κρατίδιο Ταμίλ Ναντού, που
χωρίζεται από τη Σρι Λάνκα με ένα μικρό στενό. Διατηρούν ισχυρούς ιστορικούς
και πολιτιστικούς δεσμούς με τη μειονότητα των Ταμίλ της Σρι Λάνκα, στους
οποίους είχαν παράσχει άσυλο για ένα διάστημα.

Πάντως, η Ινδία δεν μπορεί να παραμένει αδρανής. Στο πλαίσιο των προσπαθειών
της να καταξιωθεί ως περιφερειακή δύναμη, επιδιώκει να γίνει μόνιμο μέλος του
Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Αν παραμείνει αμέτοχη στη σύγκρουση, θα μπορούσε
να ανοίξει την πόρτα σε άλλες δυνάμεις της περιοχής. Αυτό είναι το κυριότερο
δίλημμα της ινδικής κυβέρνησης, το οποίο την υποχρεώνει να ισορροπεί πάνω σε
τεντωμένο σχοινί.