Η πυρηνική ενέργεια ενός… κουκουτσιού!

Στη μια άκρη της αίθουσας βρίσκεται μία πρωτότυπη συσκευή που μετατρέπει το
κουκούτσι του ροδάκινου σε πολύτιμο καύσιμο! Στην άλλη άκρη, υπάρχει ένα
αυτοματοποιημένο σύστημα που μπορεί να ελέγξει με ακρίβεια τη στάθμη
δεξαμενών, λίγο πιο δίπλα μακέτες μουσείων και βιομηχανικών χώρων και
αποτελέσματα μελετών για πάλαι ποτέ ακμάζουσες βιομηχανικές δραστηριότητες
πολλών περιοχών της χώρας…

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. ΓΡΑΦΕΙΟ ΒΟΡΕΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Μαθητές του 1ου ΤΕΕ Έδεσσας κατασκεύασαν σύστημα που παράγει θερμότητα με καύσιμο τα… κουκούτσια του ροδάκινου!

Οι εικόνες κάλλιστα θα μπορούσαν να αναφέρονται σε έκθεση βιομηχανικής
πρωτοτυπίας ή μελέτης, ωστόσο αφορούν την έκθεση των μαθητών 20 σχολείων όλης
της χώρας, οι οποίοι συμμετέχοντας στο πρόγραμμα «Τεχνομάθεια» της Γενικής
Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ) συνέλαβαν, προγραμμάτισαν και
πραγματοποίησαν πραγματικά επιτεύγματα…

Τα παιδιά, με την καθοδήγηση καθηγητών τους και τις οδηγίες της ΓΓΕΤ,
εργάστηκαν κατά ομάδες αποδεικνύοντας έτσι ότι όταν οι… «μεγάλοι» αφήνουν τα
περιθώρια στο νεανικό ανήσυχο πνεύμα να απαντήσει στις προκλήσεις της
σύγχρονης τεχνολογίας, τότε το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι
εντυπωσιακό…

Η ομάδα του πειραματικού σχολείου του ΑΠΘ κατάφερε να δώσει απάντηση σε ένα
πρόβλημα που χρόνια ταλαιπωρεί τις γαλακτοβιομηχανίες, τα διυλιστήρια και
όποια εταιρεία διαθέτει δεξαμενές: Παρουσίασε ένα σύστημα, το οποίο ανά πάσα
στιγμή ελέγχει τη στάθμη του υγρού στη δεξαμενή. Όταν αυτή μειώνεται ή
αυξάνεται, το σύστημα «ειδοποιεί» και ενεργοποιεί τους μηχανισμούς ροής ώστε
να διατηρείται στο επιθυμητό επίπεδο.

Στις βιομηχανίες

«Σύντομα θα το προωθήσουμε το σύστημα σε βιομηχανίες και θα το κατοχυρώσουμε
με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας», προσθέτει το μέλος της ομάδας Δημ. Καραβαρσάμης.

Το 1ο ΤΕΕ Έδεσσας ασχολήθηκε με το ροδάκινο, το βασικό αγροτικό προϊόν της
περιοχής του, για να παρουσιάσει ένα σύστημα σύμφωνα με το οποίο τα κεντρικά
συστήματα θέρμανσης ολόκληρων πόλεων μπορούν να λειτουργούν με καύσιμο το
κουκούτσι του ροδάκινου, το οποίο δυστυχώς σήμερα πετιέται ως σκουπίδι.

Όπως σημειώνει η μαθήτρια Χρυσάνθη Μαντή: «Η μέθοδός μας στηρίζεται στη χρήση
της πολύτιμης βιομάζας του πυρήνα, γι’ αυτό και χαριτολογώντας την ονομάσαμε
πυρηνική ενέργεια».

Στο πρόγραμμα συμμετείχαν ακόμη ομάδες από το 2ο ΤΕΕ Έδεσσας (η ιστορία της
τυπογραφίας της πόλης), το 2ο Ενιαίο Λύκειο Καστοριάς (κατασκεύασε με
παραδοσιακό τρόπο μια παλιά βάρκα της λίμνης), το Λύκειο «Ελύτης» (η γραμμή
παραγωγής και χρήσης ρεύματος), το 7ο Λύκειο Χανίων (μουσείο δέρματος), το 4ο
ΤΕΕ Σταυρούπολης Θεσσαλονίκης (οι λειτουργίες του λιμανιού της πόλης), το 2ο
Ενιαίο Λύκειο Έδεσσας (η λειτουργία των παλιών κλωστοϋφαντουργείων της πόλης),
το 2ο Ενιαίο Λύκειο Νεάπολης Θεσσαλονίκης (η απόσταξη ούζου και τσίπουρου), το
2ο ΤΕΛ Σταυρούπολης Θεσσαλονίκης (η εξέλιξη της κεραμικής), το 10ο ΤΕΛ
Θεσσαλονίκης (επεξεργασία λυμάτων), το Λύκειο Γέρας Λέσβου (παραδοσιακή
παρασκευή ούζου), το Ενιαίο Λύκειο Ελευσίνας (η εξέλιξη της παραγωγής
τσιμέντου), το 13ο Λύκειο Πάτρας (ο υδροηλεκτρικός σταθμός Πατρών), το ΤΕΛ
Ελευσίνας (οι βιομηχανικές καμινάδες), το 1ο Λύκειο Δραπετσώνας (η τεχνολογία
του γυαλιού), το 3ο ΤΕΛ της Σιβιτανίδειου (μηχανές με ιμάντες), το Λύκειο
Καρλοβασίου (βυρσοδεψεία Σάμου), το Ενιαίο Λύκειο Γέρας Σάμου (ελαιοτριβεία –
σαπωνοποιεία) και το 2ο ΤΕΕ Δράμας (φύλαξη – παλαίωση – εμφιάλωση οίνου).