Δύο δρόμοι μπροστά στον ΣΥΝ

Κάποτε ήταν ένα κόμμα που το λέγαν ΣΥΝ. Μετά το κόμμα απέκτησε τάσεις, με
διαφορετικές απόψεις μέσα στο ίδιο πλαίσιο. Και μετά ήρθαν οι εκλογές της 9ης
Απριλίου. Κι οι τάσεις πια είχαν όχι απλώς διαφορετικές, αλλά εντελώς
αντίθετες απόψεις. Και τότε ορίστηκε συνέδριο για να ξεκαθαρίσουν τα
πράγματα…

Παναγιώτης Λαφαζάνης – Νίκος Μπίστης. Οι εκπρόσωποι του αριστερού ρεύματος και των εκσυγχρονιστών έχουν αντιτιθέμενες απόψεις σε όλα τα μεγάλα πολιτικά θέματα

Αυτή θα μπορούσε να είναι η περίληψη της ιστορίας που οδηγείται στην τελική
της κατάληξη στα τέλη Ιουνίου: το αριστερό ρεύμα και οι εκσυγχρονιστές έχουν
αντιτιθέμενες απόψεις σε όλα τα μεγάλα πολιτικά θέματα που απασχολούν το χώρο,
όπως φαίνεται και από την κωδικοποίηση που επιχειρούν για «ΤΑ ΝΕΑ» ο
Παναγιώτης Λαφαζάνης και ο Νίκος Μπίστης. Μέσα από την οποία γίνεται φανερό
ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να συνυπάρξουν στο ίδιο σχήμα ή να βρεθεί μία
“μέση οδός”.

Καταρχήν, το… διά ταύτα του εκλογικού αποτελέσματος: ο κ. Λαφαζάνης του
“ρεύματος” υποστηρίζει ότι “πρέπει να συνεχισθεί η πολιτική με την οποία
δώσαμε τη μάχη των εκλογών”. Ο κ. Μπίστης των εκσυγχρονιστών έχει την εντελώς
αντίθετη άποψη και υποστηρίζει ότι “η πολιτική αυτή αποδοκιμάστηκε, κατέληξε
σε απόλυτο αδιέξοδο, ήταν αυτοκτονική και επιπλέον ο κόσμος δεν είναι
διατεθειμένος να την ακολουθήσει”.

Εμβάθυνση ή στροφή

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης τάσσεται υπέρ της “εμβάθυνσης και διεύρυνσης των
συνεργασιών που έγιναν στις εκλογές με το ΑΚΟΑ και άλλες προσωπικότητες”, ενώ
ο Νίκος Μπίστης ζητά “στροφή 180 μοιρών, με απόφαση να συνδιαμορφώσει ο ΣΥΝ
τον πόλο του προοδευτικού εκσυγχρονισμού, ενώ το ΑΚΟΑ κινείται σε αντίθετη
κατεύθυνση”. Το “ρεύμα” θέλει για τον ΣΥΝ “σύγχρονη διακριτή αριστερή
ταυτότητα, αποφασιστικό αντιπολιτευτικό ρόλο, στη βάση αριστερών εναλλακτικών
προτάσεων”. Οι εκσυγχρονιστές λένε ότι “η σύγχρονη αριστερή διακριτή ταυτότητα
απαιτεί επανασύνδεση του ΣΥΝ με τον προοδευτικό εκσυγχρονισμό, με ορατή σε
όλους και ρεαλιστική πρόταση εξουσίας ­ δεν θέλουμε μια αριστερά διαμαρτυρίας,
αλλά στο κέντρο των εξελίξεων”.

Οι συνεργασίες

Και οι διαφορές συνεχίζονται ­ στο θέμα της συνεργασίας με το ΚΚΕ και το
ΔΗΚΚΙ. Ο κ. Λαφαζάνης λέει ότι “αυτό που είναι ρεαλιστικό, είναι η
αποκατάσταση φυσιολογικών σχέσεων με αυτά τα δύο κόμματα, να υπάρξει ένας
ουσιαστικός διάλογος, κοινές δράσεις και πρωτοβουλίες, συντονισμός σε θέματα
όπου υπάρχουν ταυτόσημες ή συγκλίνουσες απόψεις”. Ο κ. Μπίστης λέει ότι “η
διαμόρφωση του αποκαλούμενου αριστερού πόλου ΚΚΕ – ΣΥΝ – ΔΗΚΚΙ είναι μια
καθαρή γραμμή πλεύσης που θα οδηγήσει την δημοκρατική αριστερά στο περιθώριο
των εξελίξεων. Αυτό που χρειάζεται είναι μια νέα κοινωνική και πολιτική
πλειοψηφία για τον προοδευτικό εκσυγχρονισμό που θα συμπεριλαμβάνει και θα
υπερβαίνει τις δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΝ και όσες άλλες κινούνται σε αυτήν
τη στρατηγική κατεύθυνση”.

Με όλα τα παραπάνω είναι φανερό ότι η συνύπαρξη τουλάχιστον αυτών των δύο
τάσεων είναι εξαιρετικά δύσκολη, κάτι που υπογραμμίζεται και από τις κινήσεις
τους εν όψει συνεδρίου. Το “ρεύμα” πρωτοστάτησε στο να υπάρξει κοινός
εορτασμός της Πρωτομαγιάς από όλες τις αριστερές δυνάμεις του εργατικού
κινήματος, πρόταση που απερρίφθη από το ΚΚΕ, αλλά έγινε αποδεκτή από το ΔΗΚΚΙ
και το ΑΚΟΑ, που θα συνεορτάσουν με τον ΣΥΝ την 1η Μαΐου.

Στην…. αντίπερα όχθη, οι εκσυγχρονιστές ανοίγονται προς άλλους χώρους,
μακράν του ΚΚΕ. Είναι χαρακτηριστικό ότι προσφάτως πραγματοποιήθηκε συνάντηση
στελεχών της τάσης, με επικεφαλής τον κ. Μπίστη, με στελέχη της Πρωτοβουλίας,
της Κίνησης που έχουν συστήσει εδώ και καιρό πρώην στελέχη της ανανεωτικής
αριστεράς υπέρ του κ. Σημίτη.

Η Πρωτοβουλία

Στη συνάντηση οι κ.κ. Καλογήρου, Τούντας και Ευθιμιόπουλος της Πρωτοβουλίας
τόνισαν το ενδιαφέρον τους για τα τεκταινόμενα εντός του ΣΥΝ. Υπογράμμισαν
ακόμη την ανάγκη που φάνηκε στις εκλογές να οργανωθεί και να συσπειρωθεί ο
κόσμος της ανανεωτικής αριστεράς που ψήφισε τον Κώστα Σημίτη. Ενώ παραδέχθηκαν
ευθέως ότι πλέον το θέμα είναι τι θα κάνει το ΠΑΣΟΚ ­ κατά πόσον, δηλαδή, θα
κάνει μια κίνηση να συνεργασθεί με αυτόν τον κόσμο.

Οι εκσυγχρονιστές, από την πλευρά τους, τάχθηκαν υπέρ της συσπείρωσης όλου του
κόσμου της κεντροαριστεράς και της ανανεωτικής αριστεράς αυτόνομα από τις
όποιες ενέργειες κάνει ή δεν κάνει το ΠΑΣΟΚ, υπογραμμίζοντας ότι υπάρχουν
πολλοί που δε θέλουν να νιώθουν ότι χρησιμοποιούνται.