Η «τιμωρία» του Τειρεσία

Με το άγχος της διαγραφής από τα αρχεία του Τειρεσία, ζουν όσοι κάνουν το
λάθος να αποκτήσουν φάκελο στα τραπεζικά αρχεία. Σφραγισμένες επιταγές,
απλήρωτες συναλλαγματικές, καταγγελίες συμβάσεων από πιστωτικές κάρτες,
διαταγές πληρωμής, προγράμματα πλειστηριασμών, κατασχέσεις, πτωχεύσεις κι
αιτήσεις πτωχεύσεων, είναι μερικά μόνον από τα οικονομικά αδικήματα που
«ανοίγουν» τις πύλες του Τειρεσία, οι οποίες για να «κλείσουν» απαιτείται να
περάσει σημαντικό χρονικό διάστημα, το οποίο διαφέρει από «αδίκημα» σε
«αδίκημα».

Κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος, οι τραπεζικές συναλλαγές μπαίνουν στο
μικροσκόπιο των αρμόδιων ελεγκτικών υπηρεσιών, ενώ την ίδια ώρα η γκάμα τους
περιορίζεται στο ελάχιστο. Για παράδειγμα, η έγκριση ενός απλού καταναλωτικού
δανείου καθίσταται από δύσκολη έως και αδύνατη.

Η διαγραφή

Πότε όμως διαγράφονται οι επιβαρυντικές πληροφορίες από τα αρχεία του
Τειρεσία; Σύμφωνα με τη νομική του υπηρεσία, ανάλογα, με το «αδίκημα», η
χρονική τους διάρκεια, έχει ως εξής: Πληροφορίες για μέχρι τρεις σφραγισμένες
επιταγές ή απλήρωτες συναλλαγματικές, συνολικού ποσού 500.000 δραχμών,
διαγράφονται από το αρχείο με την εξόφλησή τους. Όταν το «αδίκημα» αφορά μέχρι
πέντε σφραγισμένες επιταγές ή απλήρωτες συναλλαγματικές, συνολικού ποσού
1.000.000 δραχμών, τότε οι επιβαρυντικές πληροφορίες διαγράφονται από το
αρχείο 24 μήνες μετά την εξόφλησή τους. Αντιθέτως, σφραγισμένες επιταγές και
απλήρωτες συναλλαγματικές, πέραν των προαναφερομένων ορίων, διατηρούνται στο
αρχείο του Τειρεσία για πέντε ολόκληρα χρόνια.

Αυτή είναι και η χρονική διάρκεια των πληροφοριών που αφορούν σε καταγγελίες
από συμβάσεις πιστωτικών καρτών, αλλά και συμβάσεις δανείων από τον χώρο της
καταναλωτικής πίστης. Κατά δύο χρόνια μεγαλύτερη είναι η διάρκεια των
πληροφοριών που αφορούν σε διαταγές πληρωμής (σ.σ.: διατηρούνται στο αρχείο
συνολικά επτά χρόνια), ενώ δέκα χρόνια είναι η χρονική διάρκεια των
πληροφοριών που αφορούν σε προγράμματα πλειστηριασμού, σε κατασχέσεις, σε
επιταγές του νομοθετικού διατάγματος 1923 και σε διοικητικές κυρώσεις του
υπουργείου Οικονομικών.

Οι πτωχεύσεις

Σε ό,τι αφορά τις πληροφορίες για κηρυχθείσες πτωχεύσεις, αυτές δεν
διαγράφονται ποτέ από το αρχείο, ενώ οι πληροφορίες για προσημειώσεις υποθηκών
και υποθήκες διαγράφονται από το αρχείο μόνον όταν αρθούν με σχετική εγγραφή
στα βιβλία του αρμόδιου υποθηκοφυλακείου.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι στην περίπτωση που στο
προσωπικό αρχείο, που τηρείται στον Τειρεσία, καταχωρηθεί και νέο δεδομένο,
διαφορετικό από αυτό που ήδη «τρέχει», τότε η δική του διαγραφή μετατίθεται σε
μεταγενέστερο χρόνο, ο οποίος προκύπτει από την παραπάνω «λίστα». Η τήρηση του
συγκεκριμένου αρχείου θεωρήθηκε απαραίτητη προκειμένου να μπορούν οι τράπεζες,
οι οποίες στην ουσία δεν κάνουν τίποτα από το να πωλούν πίστη, να
διαπιστώνουν, ανά πάσα στιγμή και σε κάθε περίπτωση, τον βαθμό φερεγγυότητας
των πελατών τους.