Διακοπή της συνεδρίασης: η ασπίδα της Γουώλ Στρητ στην πτώση

Η βασική διαφορά ανάμεσα στη χρηματιστηριακή αγορά της Νέας Υόρκης και στο
Χρηματιστήριο Νάσντακ είναι ότι η πρώτη διακόπτει τη συνεδρίασή της όταν οι
απώλειες του βιομηχανικού δείκτη Ντάου Τζόουνς φθάσουν το 10%. Αν ο Ντάου
Τζόουνς είχε καταγράψει την προηγούμενη Δευτέρα τόσο μεγάλες απώλειες όσες
κατέγραψε ο Νάσντακ, τότε όλες οι αγορές των Ηνωμένων Πολιτειών ­ ακόμη και το
Νάσντακ ­ θα είχαν διακόψει προσωρινά τις συναλλαγές τους, σύμφωνα με τους
κανονισμούς που υιοθετήθηκαν μετά το χρηματιστηριακό κραχ του 1987 και
αναμορφώθηκαν ύστερα από μια δεκαετία. Ωστόσο, οι συναλλαγές συνεχίστηκαν την
προηγούμενη Παρασκευή, επειδή οι απώλειες του Ντάου έφτασαν μέχρι και το 6,5%,
παρά το γεγονός ότι ο Νάσντακ έφθανε κάποια στιγμή να καταγράφει απώλειες άνω
του 11%.

Οι διαφορές στις διακυμάνσεις μεταξύ των δύο περισσότερο γνωστών
χρηματιστηριακών αγορών των Ηνωμένων Πολιτειών μπορούν να εξηγηθούν από το
γεγονός ότι το Νάσντακ λειτουργεί με τελείως διαφορετικούς κανόνες σε σχέση με
τη Γουώλ Στρητ. Για τις χρηματιστηριακές αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών το
Νάσντακ αποτελεί ακόμη ένα μικρό μέρος της ευρύτερης αγοράς που αντιπροσωπεύει
ο Ντάου Τζόουνς και ο Στάνταρντ εντ Πουρς 500.

Οι αρχές της Γουώλ Στρητ υποστηρίζουν ότι όταν η πτώση του Ντάου Τζόουνς
ξεπερνά το 10%, η αγορά παρουσιάζει δείγματα αποσύνθεσης. Ωστόσο, θεωρητικά θα
προτιμούσαν να μην υπάρχει ο μηχανισμός της διακοπής των συνεδριάσεων, αφού
πιστεύουν ότι οι αγορές θα πρέπει να είναι πάντα ανοιχτές και ανεπηρέαστες.
Έτσι, αντί να δημιουργήσουν έναν ανάλογο μηχανισμό για το Νάσντακ, πιστεύουν
ότι θα ήταν καλύτερο να μεταφερθούν περισσότερες μετοχές του στον Ντάου
Τζόουνς ή στον ευρύτερο δείκτη S&Ρ 500. Προς το παρόν μόνο δύο εταιρείες
του Νάσντακ είναι συστατικά και του Ντάου Τζόουνς: η Μάικροσοφτ και η Ιντέλ.

Ο Μπρους Γκρίβαλντ, καθηγητής Χρηματοοικονομικής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια,
πιστεύει ότι η χρηματιστηριακή αγορά της Νέας Υόρκης, όπως και κάθε άλλη
«αγορά πλειστηριασμών» πρέπει να προστατεύει τους ειδικούς, όπως για
παράδειγμα τους θεσμικούς επενδυτές, που βοηθούν στη διατήρηση της τάξης.
«Όταν αυτοί τρομάξουν», λέει ο Γκρίνβαλντ, «αποσύρονται από το παιχνίδι και οι
τιμές καταρρέουν».

Μια ηλεκτρονική αγορά όπως ο Νάσντακ ­ οι συναλλαγές γίνονται στα τερματικά
των χρηματιστών και όχι σε κάποια αίθουσα συναλλαγών ­ έχει τους δικούς της
μηχανισμούς αυτοπροστασίας. Δεν υπάρχει καμία υποχρέωση για τους
διαπραγματευτές να ρίχνουν στο σύστημα εντολές αγοράς μετοχών σε λογικές
τιμές. Για να φρενάρουν τις πωλήσεις μπορούν να ρίξουν εντολές σε
εξευτελιστικά χαμηλές τιμές, στις οποίες μόνο όσοι επενδυτές δεν είναι καλά
πληροφορημένοι θα πουλήσουν. Με αυτόν τον τρόπο αποσύρονται από τις συναλλαγές
οι μεγάλοι και ενήμεροι επενδυτές μέχρι να ηρεμήσουν τα πνεύματα.