Ένα «Κιούπι» σε παλιό αρχοντικό

Το κόκκινο αμάξι με τον Ντορή σταματούσε τα χαράματα στον μεγάλο ανθόκηπο, που
καλλιεργούσαν Χιώτες και Ναξιώτες στο τέρμα Πατησίων, εκεί που σήμερα
βρίσκεται η Πλατεία Παπαδιαμάντη. Τα φαναράκια, αριστερά και δεξιά από το
κάθισμα του αμαξά, του μπαρμπα-Αντώνη, ήταν ακόμη αναμμένα. Τα κουδούνια και
το «τροκ» του αλόγου έσπαζαν την ηρεμία εκείνης της ώρας και ξυπνούσαν τους
λιγοστούς Αθηναίους που έμεναν στην περιοχή. Η ατμόσφαιρα ήταν μεθυστική από
τις μυρωδιές των λουλουδιών, που φόρτωναν οι νέοι εργάτες. Μέχρι που να
ξημερώσει, το αμάξι είχε φορτωθεί και ο μπαρμπα-Αντώνης, χωρίς να
χρησιμοποιήσει το καμτσίκι (όπως έκαναν οι αμαξάδες), χτυπούσε τρεις φορές
συνθηματικά τις παλάμες των χεριών του κι ο Ντορής ξεκινούσε. Είχε μεγάλη
αδυναμία ο αμαξάς στο άλογό του, αφού στο πάνω μέρος της κεφαλαριάς είχε
στηρίξει μια μικρή διαμαντόπετρα, κειμήλιο από τη γιαγιά του, που ήταν από τις
πιο πλούσιες Αθηναίες!

Το δρομολόγιο κρατούσε μισή ώρα με τρία τέταρτα της ώρας. Εικόνες όμορφες,
μοναδικές, από την παλιά Αθήνα, που έζησε και περιγράφει πολύ απλά μέσα στην
ταβέρνα «Το Κιούπι», στην Πλατεία Παπαδιαμάντη, ένας παλιός Πατησιώτης. Ο
μπαρμπα-Αντώνης, περασμένα τα 80 του χρόνια, αλλά καλοστεκούμενος, διαυγής και
πολύ παραστατικός στις περιγραφές του. Τα μαλλιά του μοιάζουν με χιονισμένη
κορυφή. Όση ώρα μιλάει, παίζει το κεχριμπαρένιο κομπολόι του, που έχει
αγοράσει από το 1934 (!). Οι συντροφιές από τα διπλανά τραπέζια, πλάι στο
τζάκι, ακούνε με ενδιαφέρον τη συνέχεια της ιστορίας: «Ξεφόρτωνε στην Πλατεία
Αγίας Ειρήνης, στην οδό Αιόλου, το αμάξι. Εκεί λειτουργούσε (και εξακολουθεί
να λειτουργεί και σήμερα) μια μικρή αγορά λουλουδιών. Όταν άδειαζε το αμάξι με
τα λουλούδια, ο μπαρμπα-Αντώνης ξαναφόρτωνε υλικό για τους ανθόκηπους των
Πατησίων. Μόνο που το φορτίο της επιστροφής ήταν πιο βαρύ για τον Ντορή.
Τσουβάλια της ρίγας, με κοπριές και καστανόχωμα. Το ίδιο δρομολόγιο και πάλι,
από την Αιόλου, για τους ανθόκηπους της Λαμπρινής, μέσα από τους άδειους και
ήσυχους δρόμους της Αθήνας του 1928!».

Ο μπαρμπα-Αντώνης τελειώνει την αφήγηση και ο Σωτήρης Δήμου, ιδιοκτήτης της
ταβέρνας, κερνά τις παρέες κρασί που σερβίρει με πήλινες κανάτες και δυναμώνει
την ένταση της μουσικής. Όμορφη και ανθρώπινη ατμόσφαιρα στις τρεις αίθουσες
του παλιού αρχοντικού, που στεγάζουν το «Κιούπι» εδώ και 19 χρόνια. Στην
αίθουσα με το τζάκι κυριαρχεί η ελληνική παράδοση. Παλιά αντικείμενα αλλά και
μπάντες στους τοίχους, με άλογα που «κλαίνε» κι άλλα που καλπάζουν και «δεν
υπακούουν» στα αφεντικά. Κι ακόμη: ελάφια, ζαρκάδια και άλλα ζώα που τρέχουν
μέσα στο δάσος. Στην απέναντι πλευρά, παρατηρούμε διαφορετική θεματολογία στις
μπάντες. Ο Μυστικός Δείπνος από τη μια και ο Χριστός ανάμεσα σ’ ένα κοπάδι
πρόβατα. Συνδυασμός νησιώτικου με χωριάτικο σε απλό στυλ.

Όλα αυτά στις δύο μεγάλες αίθουσες. Στην τρίτη και μικρότερη, με το στρογγυλό
τραπέζι των 16 ατόμων, εντυπωσιάζει ο διάκοσμος: Μια κάβα με εκατοντάδες
μπουκάλια κρασιά και ποτά τοποθετημένα, με πολύ γούστο, πάνω στα ράφια. Με
τους ήχους ρεμπέτικης και λαϊκής μουσικής, οι σερβιτόροι παίρνουν παραγγελίες
και σερβίρουν τα μενού της ταβέρνας. Ορεκτικά: μπουρέκια, τυροπιτάκια,
πατατοκροκέτες, πατάτες τηγανητές με τυρί, γίγαντες, γλώσσες βραστές
λαδορίγανη, γαρδούμπα σπέσιαλ, λουκάνικο θεσσαλικό, τυροκροκέτες, ντολμαδάκια,
κολοκυθάκια, μελιτζάνες, πιπεριές, σαγανάκι τυρί, χόρτα, παντζάρια, λάχανο
κόκκινο, μελιτζανοσαλάτα, τυροσαλάτα.

Σπεσιαλιτέ, το κατσικάκι γάλακτος με πατάτες βρασμένες στο ζωμό, αρνάκι
γάλακτος και «κιμάς α λα Κιούπι». Της ώρας: μπον-φιλέ, καπνιστή χοιρινή,
παϊδάκια με το κιλό, κοτόπουλο σούβλας με μπέικον, χοιρινή και μοσχαρίσια.
Επιδόρπιο: γιαούρτι σε πήλινο με καρύδια και γλυκό κερασάκι ή κολοκύθα.

«ΤΟ ΚΙΟΥΠΙ». Εμμανουήλ Λυκούδη 21 (Πλατεία Παπαδιαμάντη). Μπαίνετε από Αγίας
Λαύρας. Τηλέφωνο 2018.390. Το καλοκαίρι λειτουργεί σε αυλή με δένδρα.