Το ραντεβού των φτωχών

Με στόχο τη δημιουργία ενιαίου μετώπου για να συνεχίσουν την «Επανάσταση
του Σιάτλ» εναντίον της προσπάθειας των πλούσιων χωρών να λεηλατήσουν τον
Τρίτο Κόσμο μέσω του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, δεκάδες ηγέτες από τις
αναπτυσσόμενες χώρες του πλανήτη συγκεντρώνονται στην Κούβα.

Στην Κούβα. Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν γίνεται δεκτός στην Αβάνα από τον πρόεδρο Φιντέλ Κάστρο

Είναι η πρώτη φορά που η λεγόμενη Ομάδα των 77, που έχει 133 μέλη και ιδρύθηκε
το 1964, συγκαλεί διάσκεψη σε επίπεδο αρχηγών κρατών.

Μέχρι τώρα η ομάδα αυτή λειτουργούσε στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών.

Όμως σε αυτή τη διάσκεψη, στην Αβάνα, αναμένεται ότι οι ηγέτες των
κρατών-μελών θα απευθύνουν έκκληση για να δοθεί στις αναπτυσσόμενες χώρες
μεγαλύτερο μερίδιο από την ισχύ και τον πλούτο των μεγάλων.

Ήδη στην Αβάνα έχουν φτάσει ο πρόεδρος της Νιγηρίας, του Βιετνάμ και ο γενικός
γραμματέας του ΟΗΕ Κόφι Ανάν, τον οποίο είχε υποδεχτεί ο πρόεδρος της Κούβας
Φιντέλ Κάστρο.

Στην Αβάνα αναμένονταν ακόμα οι πρόεδροι των Νότιας Αφρικής, Ινδονησίας
Βενεζουέλας, Πακιστάν και Παλαιστίνης. Ίσως πάει και ο ηγέτης της Λιβύης
Μουαμάρ Καντάφι στη διάσκεψη, πραγματοποιώντας έτσι πρώτη φορά επίσκεψη στην
Κούβα. Κύριο θέμα της διάσκεψης θα είναι η παγκοσμιοποίηση και οι σχέσεις των
κρατών του πλούσιου Βορά με τον φτωχό Νότο.

Στην προσυνεδριακή διαδικασία, η Κούβα υπέβαλε διακήρυξη 45 σελίδων που καλεί
τις χώρες του Τρίτου Κόσμου να ενώσουν τις φωνές τους για να διαμαρτυρηθούν
εναντίον της φτώχειας που προκαλεί το εθνικό χρέος.

Το έγγραφο επικρίνει τη φιλελευθεροποίηση της ελεύθερης αγοράς, την
αμερικανική κυριαρχία στην παγκόσμια πολιτική και οικονομία και την ανάμειξη
των ισχυρών χωρών του κόσμου στις εσωτερικές υποθέσεις των τριτοκοσμικών
χωρών.

Οι συναντήσεις εργασίας χαμηλόβαθμων αξιωματούχων είχαν αρχίσει από προχθές
και οι συνομιλίες σε επίπεδο αρχηγών κρατών θα διεξαχθούν και αύριο.

Ο πρόεδρος του οργανισμού, Άρτουρ Μπανέφο, από τη Νιγηρία, ανέφερε σε
συνέντευξη Τύπου ότι θα αναζητήσει τρόπους για τη μεγιστοποίηση των κερδών που
μπορούν να έχουν τα πιο φτωχά κράτη από την παγκοσμιοποίηση και την εδραίωση
του νέου κοινωνικού μοντέλου, που βασίζεται στην τεχνολογία της πληροφορικής,
παρά τα προβλήματα υποδομής που υπάρχουν.