[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Να, λοιπόν, που για μια ακόμη φορά κινδυνεύουμε να χάσουμε το δάσος για τα
δένδρα. Σπεύδουμε οι πάντες να διαβάσουμε τις υποσημειώσεις του μηνύματος της
κάλπης και λησμονούμε να διαβάσουμε τον τίτλο. Ο οποίος δεν μπορεί να είναι
άλλος παρά ο θρίαμβος του Σημίτη. Οι σχολιαστές της Αριστεράς που ειδικεύονται
χρόνια τώρα στο να βγάζουν τα λάθος συμπεράσματα για να κάνουν τα ίδια λάθη,
αγωνίζονται να μας πείσουν ότι η λαϊκή ψήφος εκβιάστηκε με τον μπαμπούλα της
Δεξιάς και τον ληστρικό εκλογικό νόμο. Η αλήθεια ωστόσο είναι ότι η πλειοψηφία
του ελληνικού λαού δήλωσε διά της κάλπης ότι από τις εναλλακτικές λύσεις που
της προσφέρθηκαν προτιμά την πολιτική της κυβέρνησης Σημίτη. Αν αυτό δεν είναι
θρίαμβος, έπειτα από μια τόσο σκληρή τετραετία, τότε μάλλον οι λέξεις έχουν
χάσει το νόημά τους. Έχοντας διαβάσει τον τίτλο θα πρέπει να διαβάσουμε και
τον υπότιτλο: η κυβέρνηση ξεκίνησε μια προεκλογική εκστρατεία διαθέτοντας όλα
τα πλεονεκτήματα και κατέληξε να δίνει μάχη επιβίωσης. Το ΠΑΣΟΚ δηλώνει ότι
έλαβε το μήνυμα: μας υπόσχεται μια τετραετία αφιερωμένη στο κοινωνικό κράτος
και την απασχόληση. Ποιος θα μπορούσε να έχει αντίρρηση; Τι θα μπορούσε όμως
να σημαίνει σήμερα η ενίσχυση του κοινωνικού κράτους; Κάποιες ακόμη
εκατοντάδες δισεκατομμυρίων δραχμών στη χοάνη του ΕΣΥ; Ή μήπως κάποιες
χιλιάδες επιδοτούμενες θέσεις απασχόλησης που εξανεμίζονται μόλις τελειώσουν
τα σχετικά προγράμματα… Πριν από λίγες εβδομάδες ήρθε στην Αθήνα επιτροπή
του ΟΟΣΑ και διαπίστωσε την ύπαρξη κάποιων εκατοντάδων (!) πιστοποιητικών,
αδειών και λοιπών γραφειοκρατικών περιορισμών που, όπως τονίστηκε,
αποθαρρύνουν τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Ουδείς έδωσε σημασία.
Αντιθέτως, την ίδια περίπου εβδομάδα ανακοινώθηκε το ωράριο λειτουργίας των
βενζινάδικων χωρίς και πάλι κανείς να αναρωτηθεί πόσες, για παράδειγμα, θέσεις
εργασίας θα χαθούν για να ικανοποιηθεί ένα κατ’ εξοχήν συντεχνιακό αίτημα.
(Για την εξυπηρέτηση των πολιτών ούτε λόγος). Αυτές τις «διαρθρωτικές» αλλαγές
ποιος θα τις πραγματοποιήσει; Το ΠΑΣΟΚ έχει αποδείξει ότι μπορεί και παίρνει
σκληρές αποφάσεις ­ τέτοιου είδους πολιτικές όμως είναι έξω από τη φιλοσοφία
του. Όταν υποχρεώνεται να τις ακολουθήσει, συνήθως λόγω Ευρώπης, θυμίζει νύφη
που παντρεύεται με το ζόρι. Γιατί όμως τότε απορούν που η Νέα Δημοκρατία
μπόρεσε να περάσει την εικόνα ενός καθεστωτικού κουρασμένου ΠΑΣΟΚ;