Τα χρέη προς ιδιώτες

Με αφορμή αγωγές που έκανε προκειμένου να πάρει χρήματα τα οποία της
όφειλαν, η πλανόδια πωλήτρια κ. Παρθένα Αραμπατζή – Τσανάκα σημειώνει:

«Το Δημόσιο μπορεί να απαγορεύσει την έξοδο από τη χώρα αν του χρωστάνε, οι
πολίτες όχι.

Το κράτος μπορεί να κάνει κατάσχεση στους πολίτες, οι πολίτες στο κράτος όχι.

Οι πολίτες όταν έχουν να πάρουν από απατεώνες χρήματα, θα πρέπει να κάνουν
αγωγή και αν δικαιωθούν και αν έχουν περιουσία, θα τα πάρουν· το Δημόσιο όμως
τα παίρνει χωρίς αγωγή και με χίλιους τρόπους.

Αν πεθάνει ο πατέρας ενός πολίτη, τυχόν χρέος του προς το Δημόσιο μεταφέρεται
στα παιδιά· μεταξύ των πολιτών δεν γίνεται το ίδιο.

Το κράτος σε συλλαμβάνει για χρέη και σε οδηγεί στη φυλακή με τη Αστυνομία
χωρίς κανένα έξοδο και το ποσό θα πληρωθεί χωρίς δραχμή εξόδων εκτέλεσης· οι
πολίτες, για να πάρουν π.χ. 500 δρχ. μπορεί να ξοδέψουν 600.

Το Δημόσιο μπορεί να κάνει κατάσχεση κινητής ή ακίνητης περιουσίας των πολιτών
όσης αξίας και αν είναι, και για 500 δρχ. ακόμα χρέος· οι πολίτες όμως δεν
μπορούν να το κάνουν αυτό εφόσον το υπό κατάσχεση κινητό ή ακίνητο και το
διεκδικούμενο ποσό είναι δυσανάλογα.

Η προσωποκράτηση μεταξύ των ιδιωτών καταργήθηκε, για δήθεν ανθρωπιστικούς
λόγους· γιατί δεν καταργήθηκε για τους ίδιους λόγους και για χρέη των πολιτών
προς το κράτος;».