ΑΝΤΟΝΙ ΜΠΟΥΙ Θέλω ένα κύπελλο για κάθε παιδί μου

Το δεξί μπράτσο του Άντονι Μπούι κοσμούν τρία κεφάλια λιονταριών και τα αρχικά
Α,Β,C, που αναγράφονται από κάτω, αποτελούν για τον Αμερικανό παίκτη της ΑΕΚ,
την πηγή ζωής, έμπνευσης, οικογενειακής γαλήνης. Είναι τα αρχικά των ονομάτων
των τριών παιδιών του, Άντονι, Μπρουκ και Τσαντ και ο Αμερικανός θέλει να τους
κάνει δώρο από ένα… κύπελλο!

Η ΑΕΚ εφέτος βρίσκεται μέσα σε όλους τους στόχους της και διεκδικεί τρία
Κύπελλα ­ δύο σε Ελλάδα και ένα σε Ευρώπη (Σαπόρτα): «Θέλω και τα τρία κύπελλα
για να βάλω μέσα τα παιδιά μου. Το πρωτάθλημα είναι το δυσκολότερο», τόνισε
χαριτολογώντας ο 37χρονος παίκτης και ­αλήθεια ­ ποιος μπορεί να αγνοήσει τα
λόγια ενός πρωταθλητή Ευρώπης;

Ο Ίβκοβιτς

Ο Μπούι, όμως, συνέχισε να είναι… γενναιόδωρος και όπως υποστήριξε θα ήθελε
και ένα… τέταρτο για να το χαρίσει στον Ντούσαν Ίβκοβιτς, από τον οποίο το
στέρησε πέρυσι στο Μόναχο, αποκλείοντας τον Ολυμπιακό (πέτυχε 19 πόντους) από
τον τελικό της Ευρωλίγκα: «Χρωστάω ένα κύπελλο στον Ίβκοβιτς. Πέρυσι στάθηκε
άτυχος, αλλά εφέτος είναι η ευκαιρία να το κατακτήσουμε μαζί στη Λωζάννη.
Μάλλον, θα πρέπει να το μοιραστεί με κάποιο από τα παιδιά μου…», κατέληξε με
χιούμορ ο Αμερικανός και συνέχισε: «Είναι θαυμάσιος προπονητής και προσπαθεί
να είναι δίκαιος με όλους τους παίκτες του. Ξέρει πότε πρέπει να φωνάξει και
πότε να ρίξει τους τόνους. Πότε πρέπει να μας ηρεμήσει».

Όχι δύο, αλλά και τα τρία κύπελλα, που διεκδικεί φέτος η ΑΕΚ, θέλει ο Άντονι Μπούι. Περί τα τέλη Μαΐου θα γνωρίζουμε σε ποιο βαθμό μπόρεσε να πραγματοποιήσει τους στόχους του

Όμως, στον δρόμο του Μπούι για την κατάκτηση Ευρωπαϊκού Κυπέλλου βρίσκεται
πάλι η Κίντερ Μπολόνια. «Μπορώ να φάω όσες…. σοκολάτες Κίντερ θέλετε. Δεν
βαρυστομαχιάζω», απαντά και συνεχίζει: «Δεν υπάρχει ιδιαίτερο μυστικό
επιτυχίας για τους τελικούς. Χρειάζεται να είσαι συγκεντρωμένος και να έχεις
πίσω σου αρκετά παιχνίδια. Να είσαι σίγουρος ότι κάποια στιγμή η σκληρή
δουλειά που κάνεις στις προπονήσεις, θα βγει στους αγωνιστικούς χώρους».

Όλα είναι ντέρμπι

Ο Μπούι συμφωνεί με όσους λένε ότι «η αρχή είναι το ήμισυ του παντός» και
θέλει να κάνει καλή αρχή με το Κύπελλο Ελλάδας στη Θεσσαλονίκη: «Η
νίκη-πρόκριση επί της Ζαντάρ μάς έκανε καλό στην ψυχολογία. Πιστεύω ότι θα
προκριθούμε στον τελικό και έχουμε τις δυνατότητες να κατακτήσουμε το πρώτο
Κύπελλο. Αφού φτάσαμε ως εδώ με τόσες δυσκολίες, γιατί να το αφήσουμε;».

Τι φοβάται περισσότερο;

«Τον κακό μας εαυτό. Εφέτος, έχουμε κάνει ήττες από τον Έσπερο και το Μαρούσι
στο πρωτάθλημα, που μας κόστισαν την πρώτη θέση. Στα παιχνίδια αυτά, είχαμε
αλλού το μυαλό μας και οι αντίπαλοι, που μας υπολογίζουν πολύ, δεν μας
χαρίστηκαν. Πρέπει να βλέπουμε όλα τα ματς σαν ντέρμπι και να μην κάνουμε
διακρίσεις. Η ήττα από το Μαρούσι, ίσως μας έκανε και καλό, αφού από εδώ και
πέρα ­ και κυρίως στον ημιτελικό Κυπέλλου ­ θα είμαστε πιο προσεκτικοί».

Ο Άντονι Μπούι διασκεδάζει το μπάσκετ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν δίνει
σημασία στην ουσία: «Το μπάσκετ είναι θέαμα, όμως, ο κόσμος θέλει να βλέπει
και νίκες. Πέρυσι με τη Ζαλγκίρις αποτελέσαμε την ευχάριστη έκπληξη για το
μπάσκετ, κυρίως σε ό,τι αφορά το αγωνιστικό στυλ παιχνιδιού μας. Όλοι θαύμασαν
το μπάσκετ που παίξαμε. Και στην ΑΕΚ προσπαθούμε να παίξουμε όσο το δυνατόν
ελεύθερα και να τρέξουμε. Το καλό είναι ότι όλοι στην ομάδα διψούν για νίκες
και ειδικά οι νέοι, που προσπαθούν να βελτιώνονται συνεχώς».

Το γεγονός ότι η ΑΕΚ έχει να κατακτήσει τίτλο από το 1981 (Κύπελλο Ελλάδας),
τον γεμίζει με μεγαλύτερες υποχρεώσεις ­ αν και δεν το γνώριζε…

«Σοβαρά; Από το 1981 έχει να πάρει τίτλο η ΑΕΚ; Σίγουρα οι οπαδοί μας θα είναι
πικραμένοι και εμείς πρέπει να τους γλυκάνουμε. Η ΑΕΚ είναι μεγάλη ομάδα και
δεν επιτρέπεται τόσα χρόνια να μην έχει τίτλο. Οι υποχρεώσεις μας αυξάνονται».

Σχολείο η Ευρώπη

«Χρωστάω ένα κύπελλο στον Ντούσαν Ίβκοβιτς», λέει ο «κιτρινόμαυρος» φόργουορντ αναφερόμενος στον περσινό αποκλεισμό του Ολυμπιακού από τη Ζαλγκίρις στην οποία αγωνιζόταν

Η ΑΕΚ και η Ελλάδα είναι ο τέταρτος ευρωπαϊκός σταθμός του Άντονι Μπούι Μετά
το ΝΒΑ, όπου αγωνίστηκε στο Χιούστον, το Ορλάντο, τη Ν. Υόρκη, το Σαν Αντόνιο,
έκανε το πρώτο βήμα για το Βαρέζε, το Μιλάνο και στη συνέχεια για το Κάουνας.

«Κάθε πόλη έχει τη δική της ομορφιά. Στο Βαρέζε γεννήθηκε ο πρώτος μου γιος
και σίγουρα είναι σταθμός που δεν ξεχνώ. Πέρασα όμορφα και στο Κάουνας, παρότι
είχε πολύ κρύο. Ήμασταν πολύ δεμένοι μεταξύ μας. Πάντως, δεν έχω μετανιώσει
που έφυγα από το ΝΒΑ. Άλλωστε, αγωνίστηκα πολλά χρόνια και στην Ευρώπη
ανανεώθηκα. Αποκόμισα πολλές ευρωπαϊκές εμπειρίες, πάντως, το πιο πιθανό είναι
να επιστρέψω στην Αμερική, που είναι το σπίτι μου, μόλις σταματήσω το μπάσκετ.
Δεν ξέρω πότε θα έρθει αυτή η στιγμή γιατί τα πόδια μου με κρατάνε ακόμη».

Το μυστικό της… νιότης του Άντονι Μπούι, που τον ερχόμενο Νοέμβριο γίνεται
38 ετών; «Προσπαθώ να περνάω καλά και δεν πιέζω τον εαυτό μου. Ενδιαφέρομαι
για την οικογένειά μου και κάνω καλή ζωή. Δεν ξενυχτάω, δεν πίνω, προσέχω τη
διατροφή μου. Θέλετε και αλλά;».

Η ΕΛΛΑΔΑ

Είναι το κατάλληλο μέρος για επαγγελματίες παίκτες

Από τα σημαντικότερα κεφάλαια στη ζωή του Άντονι Μπούι είναι η σύζυγός του Μισέλ και τα τρία παιδιά τους

«Παράδεισο» χαρακτήρισε την Ελλάδα ο Άντονι Μπούι και όπως υποστήριξε έχει
όλες τις ανέσεις για έναν επαγγελματία μπασκετμπολίστα. Ο Αμερικανός γκαρντ
της ΑΕΚ ζει στην Κηφισιά για να είναι κοντά στο ΟΑΚΑ και στέλνει τα παιδιά του
σε αμερικανικό σχολείο: «Αυτό είναι το πιο σημαντικό για έναν επαγγελματία
αθλητή. Εκεί που αγωνίζεται να έχει όλες τις ανέσεις, που θα τον βοηθούν να
είναι συγκεντρωμένος μόνο στη δουλειά του. Τα παιδιά μου πηγαίνουν στο
αμερικανικό σχολείο και γενικά είμαι ευτυχισμένος στην Ελλάδα».

Η οικογένεια

Ο Μπούι λατρεύει την οικογένειά του και τις ελεύθερες ώρες του προσπαθεί να
παίζει με τα παιδιά και να ακούει μουσική. Τρελαίνεται για πιάνο και στην
Ελλάδα έχει ξεκινήσει μαθήματα, που αποτελούσε για πολλά χρόνια το όνειρό του.
Με τη γυναίκα του Μισέλ είναι 14 χρόνια μαζί και παντρεμένοι περίπου 10. Όποτε
μπορούν πηγαίνουν στην Αμερική για να δουν τους συγγενείς τους. «Εκεί είναι το
σπίτι μου, όμως, με ενδιαφέρει να κάνω ταξίδια στην Ευρώπη όταν τελειώσω το
μπάσκετ, για να γνωρίσω και άλλα μέρη».

Στον δρόμο χαίρεται όταν τον συναντούν, τον αναγνωρίζουν και του σφίγγουν το
χέρι: «Για μένα αυτό αποτελεί και καταξίωση. Προσπαθώ να δίνω τον καλύτερό μου
εαυτό στο γήπεδο και οι φίλαθλοι που με συναντούν στον δρόμο και μου δίνουν
συγχαρητήρια, το καταλαβαίνουν. Δεν είμαι αυτό που λένε σταρ με την κακή
έννοια και προσπαθώ να έρχομαι κοντά στον κόσμο και να συνομιλώ με όλους».

Στην Κηφισιά νιώθει κάπως απομονωμένος από άλλους Αμερικανούς φίλους του,
αθλητές και εξηγεί: «Δεν είναι τόσο εύκολο να συναντηθείς, όταν βρίσκεσαι σε
φουλ πρόγραμμα. Διπλές προπονήσεις, πολλοί αγώνες και πρέπει να προλάβεις να
ξεκουραστείς ενδιάμεσα. Προσπαθώ να μη μετακινούμαι πολύ και ενδιαφέρομαι να
γλυτώσω την κίνηση. Στο κέντρο κατεβαίνω πολύ δύσκολα ­ γενικά το αποφεύγω».

Τα επεισόδια

Υπάρχει, όμως, και κάτι που τον ενόχλησε πολύ, στους περίπου εννέα μήνες που
βρίσκεται στην Ελλάδα: «Τα επεισόδια που συνέβησαν μετά το παιχνίδι της ΑΕΚ
στο ΟΑΚΑ με τον Ολυμπιακό. Δεν είναι υγιές μπάσκετ, όλα αυτά. Παίζουμε για να
διασκεδάζουμε και να ευχαριστούμε τον κόσμο. Δεν σημαίνει απόλυτα ότι θα
φεύγουμε πάντα νικητές. Υπήρχε κίνδυνος να έχουμε σοβαρούς τραυματισμούς. Στο
ΝΒΑ υπάρχει φανατική ατμόσφαιρα, αλλά οι οπαδοί των ομάδων δεν φτάνουν σε αυτό
το σημείο. Πρέπει να μην ξανασυμβούν τέτοια γεγονότα. Στο γήπεδο βρίσκονται
οικογένειες και πρέπει να προστατευτούν. Ας είναι η τελευταία φορά που
συνέβησαν τέτοια επεισόδια».

Πάντως, δεν είναι λίγες οι φορές που ο Μπούι έφτασε σε σημείο (σχεδόν) να
«πιαστεί στα χέρια» με κάποιον αντίπαλο. «Αυτό συμβαίνει όταν με παίζουν
αντιαθλητικά. Ναι στο δυνατό παιχνίδι, όχι, όμως, στο πολύ σκληρό. Και στο ΝΒΑ
έπαιξα αντίπαλος με καλούς αμυντικούς, αλλά ποτέ δεν αντέδρασα αντιαθλητικά.
Προσπαθώ να προσέχω όσο μπορώ τον εαυτό μου και δεν αφήνω κανέναν να μου κάνει
κακό. Δεν είμαι καβγατζής, ούτε θέλω να δίνω αυτήν την εντύπωση στον κόσμο. Οι
κινήσεις και οι αντιδράσεις των αντιπάλων μου όταν δεν είναι σε αθλητικά
πλαίσια με ενοχλούν, με αποτέλεσμα να χάνω την ψυχραιμία μου».