Μια ζωηρή ταυτότητα… ταξιδεύει χωρίς τον κηδεμόνα της

«Η απώλεια ή κλοπή μιας ταυτότητας είναι ενδεχόμενο να έχει για τον
ιδιοκτήτη της δυσάρεστες συνέπειες και να του δημιουργήσει προβλήματα που δεν
θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί. Ιδιαίτερα αν το άτομο στου οποίου την κατοχή θα
περιπέσει το δελτίο ταυτότητας έχει ροπή στο έγκλημα και θελήσει να διαπράξει
με τη χρήση του απάτες ή πλαστογραφίες. Θυμάμαι προ δεκαπενταετίας την
περιπέτεια ενός εργάτη βιομηχανίας, που έχασε την ταυτότητά του και αμέσως
δήλωσε την απώλεια στην αστυνομία και εφοδιάστηκε με νέο δελτίο ταυτότητας.
Πέντε χρόνια αργότερα βρέθηκε να έχει καταδικαστεί για το αδίκημα της έκδοσης
ακάλυπτων επιταγών τραπέζης, που αντιστοιχούσαν σε ποσό πολλών εκατομμυρίων
δραχμών, σε πολύμηνες ποινές φυλάκισης. Οι ποινές του είχαν επιβληθεί από
διάφορα δικαστήρια της χώρας, ενώ οι δίκες όλες είχαν γίνει ερήμην του. Οι
αποφάσεις του είχαν επιδοθεί σε διεύθυνση όπου ουδέποτε διέμενε, την οποία
προφανώς είχε δώσει στην τράπεζα το πρόσωπο που έκανε χρήση της χαμένης του
ταυτότητας. Στο μεταξύ οι αποφάσεις είχαν γίνει τελεσίδικες και η αστυνομία ως
αρμόδια να τις εκτελέσει αξίωνε από τον εργάτη να πληρώσει τις ποινές για να
μην τον συλλάβει. Για να απαλλαγεί από αυτή την εμπλοκή υπέβαλε εκπροθέσμως
εφέσεις, οι οποίες έγιναν δεκτές αφού πρόβαλε ως λόγο ανωτέρας βίας το γεγονός
ότι δεν είχε λάβει εγκαίρως γνώση λόγω του ότι οι αποφάσεις δεν επιδόθηκαν στη
διεύθυνση όπου πραγματικά έμενε. Οι εφέσεις προσδιορίσθηκαν σύντομα και εκεί,
αφού προσκόμισε όλα τα στοιχεία που αποδείκνυαν ότι δεν ήταν ο εκδότης των
ακάλυπτων επιταγών, αθωώθηκε. Στη συνέχεια καταμήνυσε τον άγνωστο δράστη, ο
οποίος για καλή του τύχη κατά τη διενέργεια της κύριας ανάκρισης εντοπίστηκε
και υπέστη τις συνέπειες του νόμου. Σε όλες τις παρεμφερείς περιπτώσεις η μόνη
οδός απεμπλοκής είναι η προσβολή με κάθε νόμιμο μέσο των καταδικαστικών
αποφάσεων προκειμένου να έχει τη δυνατότητα ο αδίκως καταδικασθείς να
αποδείξει την αθωότητά του. Πάντως, η δήλωση απώλειας της ταυτότητας είναι ένα
από τα βασικότερα υπερασπιστικά στοιχεία».

Κάποτε, πριν από κάποια χρόνια, ένας ψαράς από την Αλόννησο, ο οποίος δεν είχε
ποτέ απομακρυνθεί από το νησί του, βρέθηκε στη φυλακή, προκειμένου να εκτίσει
ποινή φυλάκισης που του είχε επιβληθεί ερήμην για το αδίκημα της έκδοσης
ακάλυπτων επιταγών. Ο άνθρωπος διήνυε την όγδοη δεκαετία της ζωής του, μιας
ζωής καθ’ όλα έντιμης και οι μοναδικές φορές που είχε επισκεφθεί την
αστυνομία, ήταν μία για την έκδοση του δελτίου ταυτότητας και μία για τη
δήλωση απώλειας και την έκδοση νέου.

Κι όμως, το δικαστήριο δεν πίστευε πως ο ψαράς δεν είχε καμιά σχέση με τις
ακάλυπτες επιταγές. Οι ισχυρισμοί του δεν έβρισκαν καμιά ανταπόκριση. Μόνο
μετά τη διενέργεια γραφολογικής εξέτασης και τη διαπίστωση ­ την επιστημονική
πλέον ­ ότι οι υπογραφές δεν ήταν δικές του, άρχισε σιγά σιγά να ξεφορτώνεται
τις καταδίκες, αφού στο μεταξύ είχε παραμείνει 6 μήνες στη φυλακή.

Από τότε δεν έτυχε να ξαναδεί το φως της δημοσιότητας κάποια παρόμοια υπόθεση.
Και ξαφνικά, πριν από λίγες ημέρες, άρχισαν να εμφανίζονται τα… κρούσματα το
ένα μετά το άλλο. Κοινό χαρακτηριστικό όλων των υποθέσεων είναι ότι οι κάτοχοι
των απολεσθέντων δελτίων ταυτότητας είχαν δηλώσει στην αστυνομία την απώλεια ή
την κλοπή και είχαν εφοδιαστεί ήδη με άλλο.

Εκείνο, όμως, είχε πάρει τον δρόμο του. Είχε βρεθεί σε κάποια άλλα χέρια και
είχε χρησιμοποιηθεί ­ για τί άλλο; ­ για παράνομες ενέργειες. Για άνοιγμα
τραπεζικών λογαριασμών και προμήθεια μπλοκ επιταγών, για υπογραφή συμβολαίων,
για σύσταση εταιρειών και πολλά άλλα, χωρίς ποτέ κανείς να αντιληφθεί ότι ο
κομιστής αυτής της… αδέσποτης ταυτότητας δεν ήταν ο πραγματικός κάτοχός της.

Έτσι, όταν άρχισαν να σφραγίζονται οι ακάλυπτες επιταγές, υπόλογος βρέθηκε ο
δήθεν εκδότης τους, ο οποίος θεωρούσε έως τότε ­ αφελώς όπως αποδείχθηκε ­ πως
η δήλωση απώλειας στην αστυνομία τον κάλυπτε απολύτως. Το χειρότερο σ’ αυτές
τις περιπτώσεις είναι ότι στον ίδιο αργεί τόσο πολύ να φτάσει το νέο, ώστε,
όταν πλέον ενημερωθεί, να έχει ήδη καταδικαστεί ερήμην περισσότερες από μία
φορές. Αυτό συμβαίνει, διότι ο πραγματικός ένοχος δεν αναφέρει τη διεύθυνση
κατοικίας τού άλλοτε κατόχου της ταυτότητας, προκειμένου να αποκαλυφθεί η
απάτη όσο το δυνατόν αργότερα.

Η αποκάλυψη σηματοδοτεί την ανάβαση του Γολγοθά για τον άτυχο κάτοχο, που
αναγκάζεται να τρέχει από δικαστήριο σε δικαστήριο, για να ακυρώσει τις
καταδικαστικές αποφάσεις. Και δεν είναι καθόλου εύκολη δουλειά. Αν τα
αποδεικτικά στοιχεία δεν είναι επαρκή, κανείς δεν εγγυάται την εξέλιξη. Όσο
για τον πραγματικό ένοχο, σ πανίως εντοπίζεται.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΔΟΥΜΟΣ

Η σύλληψη του άνοιξε τα μάτια

Ευάγγελος Δούμος. Η ταυτότητά του ταξίδεψε σε όλη την Ελλάδα, χωρίς εκείνος να μετακινηθεί από το χωριό του

Είχαν περάσει έξι χρόνια από τότε που ο νεαρός αγρότης διαπίστωσε με μεγάλη
του λύπη πως το αυτοκίνητό του είχε… κάνει φτερά. Ζούσε στο χωριό Προφήτης
Ηλίας της Έδεσσας, όπου γνώριζε καλά ο ένας τον άλλον. Ήλπιζε λοιπόν πως δεν
θα αργούσε να το ξαναβρεί, αλλά, για καλό και για κακό, έσπευσε στο αστυνομικό
τμήμα να δηλώσει και την απώλεια της ταυτότητάς του, που βρισκόταν μέσα στο
αυτοκίνητο.

Το δελτίο ταυτότητας αντικαταστάθηκε και ο Βαγγέλης Δούμος συνέχισε να ζει και
να εργάζεται στη γενέτειρά του, χωρίς ποτέ να απομακρυνθεί από εκεί. Πώς να
φανταζόταν ότι, στις 28 Ιουλίου 1997, θα δοκίμαζε τη μεγαλύτερη έκπληξη της
ζωής του, που θα αποτελούσε την αρχή μιας ταλαιπωρίας, από την οποία ακόμη και
σήμερα δεν μπορεί να απαλλαγεί.

Αν ο 36χρονος σήμερα αγρότης στάθηκε σε όλη του τη ζωή πιστός στη γη, η…
ταυτότητά του ανέπτυξε μια δραστηριότητα κάθε άλλο παρά σύμφωνη με τους
νόμους. Το χέρι που την παρέλαβε εξέδωσε ακάλυπτες επιταγές, μίσθωσε ακίνητα,
προχώρησε σε εμπορικές συναλλαγές και γενικότερα έκανε κάτι παραπάνω από
αισθητή την παρουσία τού Ευάγγελου Δούμου στην αγορά.

Ανυποψίαστος εκείνος, και ήσυχος βεβαίως λόγω της δήλωσης απώλειας τού δελτίου
ταυτότητας, δεν μπορούσε να εξηγήσει τι είχε συμβεί, όταν του κοινοποιήθηκε
ένα δικόγραφο. Επρόκειτο για μια διαταγή πληρωμής τού Μονομελούς Πρωτοδικείου
Σερρών, που εκδόθηκε λόγω μιας ακάλυπτης επιταγής ύψους 1.930.000 δρχ., της
οποίας εκδότης ήταν ο ίδιος! Η επιταγή, που είχε εκδοθεί στις 15.3.96 από τον
Ευάγγελο Δούμο, εισαγωγές-εξαγωγές, κάτοικο Γκύζη, Αμφείας 7, ΑΦΜ 46760866,
άλλαξε πολλά χέρια έως ότου σφραγιστεί ελλείψει αντικρύσματος. Τελευταίος
κομιστής ήταν ο κ. Στυλ. Φραγγούλης, ο οποίος φρόντισε για την έκδοση τής
διαταγής πληρωμής εις βάρος τού Ευάγγελου Δούμου.

Ο αγρότης άσκησε ευτυχώς ανακοπή κατά της απόφασης και προχώρησε σε μήνυση
κατά παντός υπευθύνου, θεωρώντας ότι ξέμπλεξε από τον εφιάλτη. Διαψεύστηκε
όμως τρία χρόνια αργότερα, όταν στις 24.6.99 τού κοινοποιήθηκε πρόσκληση του
ΣΔΟΕ Βόλου προκειμένου να δώσει εξηγήσεις για σοβαρά φορολογικά αδικήματα.
Εκεί έμαθε πως τον Αύγουστο του 1995 είχε ­ δήθεν ­ μισθώσει ένα ισόγειο
κατάστημα στην περιοχή Γκύζη, Αμφείας 7, για να το χρησιμοποιήσει ως
επαγγελματική στέγη για εμπόριο ειδών οικιακής χρήσης, ρουχισμού, χαρτικών
κ.ά. και πως λίγες ημέρες αργότερα υπέβαλε στη ΙΘ’ ΔΟΥ δήλωση έναρξης
επαγγέλματος με αντικείμενο «εισαγωγές-εξαγωγές-αντιπροσωπείες-διανομές
κρεάτων, αλλαντικών, τυροκομικών προϊόντων και ελαίων», χωρίς ποτέ να υποβάλει
φορολογική δήλωση.

Η δραστηριότητα τού προσώπου που κατείχε την ταυτότητα τού Ευάγγελου Δούμου
δεν σταματούσε εκεί. Στο γραφείο ενός εργολήπτη δημοσίων έργων, στην Καρδίτσα,
βρέθηκαν τιμολόγια του Ευάγγελου Δούμου για πώληση οικοδομικών υλικών. Οι
εξηγήσεις που έδωσε στους άνδρες του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος ο
άτυχος αγρότης ήταν απολύτως πειστικές όσον αφορά τη μη συμμετοχή του σε όλες
τις προαναφερόμενες πράξεις, γεγονός που είχε ως συνέπεια τη διενέργεια
εκτεταμένης έρευνας ώστε να εντοπιστούν οι πραγματικοί δράστες.

Ωστόσο οι δίκες για τις ακάλυπτες επιταγές είχαν πάρει τον δρόμο τους. Στις 10
του περασμένου μήνα ο Ευάγγελος Δούμος συνελήφθη στο σπίτι του βάσει
καταδικαστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά. Τότε του
γνωστοποιήθηκε πως εκκρεμούσαν εις βάρος του δύο αποφάσεις, με τις οποίες του
είχαν επιβληθεί ερήμην ποινές φυλάκισης 12 και 16 μηνών αντιστοίχως, καθώς και
χρηματικές ποινές. Οι αιτήσεις ακύρωσης που υπέβαλε έγιναν δεκτές και στις
14.2.2000 έπαυσε οριστικά η εναντίον του ποινική δίωξη. Τώρα ο αγρότης περνά
στην αντεπίθεση με μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου.

ΠΙΠΙΝΑ ΚΑΜΠΟΥΡΜΑΛΗ

Η φίλη της είχε ακριβά γούστα

Πιπίνα Καμπούρμαλη. Έστω και αργά, η τύχη τής χαμογέλασε

«Δεν με γνωρίζετε. Λέγομαι Μαρία Χαρχαλάκη και έχω στα χέρια μου τρεις δικές
σας επιταγές…». Η φιλόλογος άκουγε χωρίς να μπορεί να απαντήσει. Ήξερε πως η
ίδια δεν είχε εκδώσει επιταγές και φοβόταν πως επρόκειτο για τηλεφωνική φάρσα.
Όμως η συνομιλήτριά της επέμενε. Της εξήγησε μάλιστα πως η ανορθόγραφη γραφή
της λέξης «εκατομμύριο» (ήταν γραμμένη με ένα «μ») στις επιταγές την έβαλε σε
υποψίες, καθώς είδε πως η υπογράφουσα ήταν φιλόλογος και πως γι’ αυτό
αποφάσισε να της τηλεφωνήσει.

Έτσι πληροφορήθηκε η κ. Πιπίνα Καμπούρμαλη πως η αγορά είχε γεμίσει με δικές
της ακάλυπτες επιταγές, τις οποίες κάποιος είχε εκδώσει με τη βοήθεια του
δικού της δελτίου ταυτότητας, που είχε χάσει από τον Μάιο του 1998. Με τη
δήλωση απώλειας και την έκδοση νέας αστυνομικής ταυτότητας η γυναίκα πίστεψε
πως δεν θα είχε καμία εμπλοκή, έως την ημέρα ­ δύο μήνες αργότερα ­ που
απάντησε στο τηλεφώνημα τής κ. Χαρχαλάκη.

Έκτοτε η κ. Καμπούρμαλη, υπάλληλος του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων του
υπουργείου Πολιτισμού, αναγκαζόταν να επισκέπτεται συχνά τα γραφεία τού
Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, όπου την καλούσαν προκειμένου να
εξεταστεί κατ’ αντιπαράσταση με διάφορους επιχειρηματίες που είχαν την… τύχη
να πληρωθούν με τις ακάλυπτες επιταγές, οι οποίες έφεραν την υπογραφή της.

Ούτε ένας δεν αναγνώρισε στο πρόσωπό της τη γυναίκα που τον είχε εξαπατήσει.
Το γεγονός όμως ότι κάθε φορά μάθαινε όλο και περισσότερες λεπτομέρειες για τα
κατορθώματα που είχαν γίνει στο όνομά της, της αναστάτωνε τη ζωή.

Είχε, λέει, εκδώσει μπλοκ επιταγών από τέσσερις τράπεζες, είχε πάρει
καταναλωτικό δάνειο και είχε εκδώσει και μία πιστωτική κάρτα. Όσο για τις
αγορές που δήθεν έκανε, ξεκινούσαν από πανάκριβα κοσμήματα και κατέληγαν σε
ηλεκτρικές συσκευές!

Ακόμη δεν είχαν συμβεί τα χειρότερα, που αναπόφευκτα ακολούθησαν, αφού για τη
Δικαιοσύνη η κ. Πιπίνα Καμπούρμαλη ήταν υπόλογη για έκδοση ακάλυπτων επιταγών,
όταν συνέβη κάτι εντελώς απίθανο. Ένα από τα θύματα τού άγνωστου έως εκείνη τη
στιγμή απατεώνα, η κ. Γλυκερία Πανή, ιδιοκτήτρια κοσμηματοπωλείου στο
Κολωνάκι, πήγε στην υπηρεσία τής φιλολόγου να επισκεφθεί μία φίλη της, η
οποία, συμπτωματικά, εργαζόταν εκεί.

Και τότε αποκαλύφθηκαν όλα. Μία συνάδελφος τής κ. Καμπούρμαλη, η Αικατερίνη
Μαμαλούγκα, ήταν το πρόσωπο που είχε δώσει τις ακάλυπτες επιταγές στην
ιδιοκτήτρια του κοσμηματοπωλείου, η οποία από αυτή την απάτη υπέστη
ανεπανόρθωτη βλάβη της επιχείρησής της!

Δεν έμενε καμία αμφιβολία πλέον ότι η ταυτότητα δεν είχε χαθεί, αλλά είχε
κλαπεί από τη… φίλη τού διπλανού γραφείου. Αμέσως κατατέθηκε μήνυση εναντίον
της και πολύ σύντομα η… καλή συνάδελφος προφυλακίστηκε. Από την ανάκριση,
ωστόσο, προέκυψε πως τόσο στη σύλληψη όσο και στην εκτέλεση του σχεδίου δεν
ήταν μόνη της. Είχε παρέα οκτώ ακόμη άτομα, μεταξύ των οποίων είναι η κόρη
της, ένας δικηγόρος, ένας εκτελωνιστής και άλλοι.

Πάντως, αν και έχουν εντοπιστεί οι πραγματικοί δράστες, η κ. Καμπούρμαλη δεν
μπορεί να αποφύγει τις δίκες που έχουν ήδη δρομολογηθεί, για τις ακάλυπτες
επιταγές οι οποίες φέρουν το όνομά της.

Προς το παρόν αναβάλλονται έως ότου ολοκληρωθεί η κύρια ανάκριση, αλλά εκείνο
που την ανησυχεί περισσότερο είναι μήπως καταδικαστεί ερήμην, χωρίς να λάβει
καν γνώση, και υποχρεωθεί να πληρώσει τυχόν αμετάκλητες διαταγές πληρωμής!