Με «διευκόλυνση» μια βίζα πήραν πίσω την κλεμμένη καμπάνα

Στα σύνορα. Η εποχή που γύριζαν πίσω τα κλεμμένα ζώα έχει περάσει. Τώρα υπάρχει συνεργασία για αυτοκίνητα, καμπάνες και άλλα, πάντα με τα ανάλογα ανταλλάγματα

Από τη Θεσπρωτία και καθ’ όλη τη συνοριακή γραμμή, καθημερινά, οι
«συνεργασίες» ξεφεύγουν από τα τυπικά και συνήθως τα αποτελέσματα είναι
θετικά. Αυτή την περίοδο οι αξιωματικοί της Ελληνικής Αστυνομίας έχουν να
αντιμετωπίσουν μία περίεργη υπόθεση «η οποία προκαλεί γέλια αλλά και οργή».
Έπειτα από πολλές περιπέτειες εντόπισαν μια καμπάνα του 1897, η οποία είχε
κλαπεί. Την βρήκαν τελικά στο Πόγραδετς και ενημέρωσαν τις αλβανικές αρχές οι
οποίες με τη σειρά τους προσπαθούν, όπως λένε, να κάνουν το καλύτερο. Αυτό
σημαίνει ότι της καμπάνας θα προηγηθεί το αίτημα. Τι θα είναι αυτό; Ίσως μία
βίζα.

Ζήτησε… αίμα!

Επίσης η ελληνικές αρχές περιμένουν και τη λήξη μιας άλλης υπόθεσης κλοπής
ενός τζιπ κατασκευαστικής εταιρείας (ΥΕΖ 5540 είναι ο αριθμός του), το οποίο
επίσης έχει εντοπισθεί έξω από αστυνομικό τμήμα αλβανικής πόλης. Ο διοικητής
καθυστερεί την παράδοση. Και δεν αποκλείεται να ζητήσει και χρήματα. Πριν από
λίγο καιρό, από την περιοχή της Κορυτσάς, αστυνομικός ζήτησε τρεις φιάλες αίμα
και θα έκανε τα πάντα ώστε να επιστραφεί ένα αυτοκίνητο που είχε κλαπεί από τη
Βόρειο Ελλάδα και είχε εντοπισθεί στο αλβανικό έδαφος. Ήταν από τα πλέον
περίεργα αιτήματα, αλλά ουσιαστικό για τον Αλβανό αξιωματικό που ήθελε να
σώσει έναν άνθρωπο. Μέσα στην απόγνωσή του προθυμοποιήθηκε να βοηθήσει και με
το παραπάνω, αν και δεν χρειαζόταν γιατί σ΄ αυτές τις περιπτώσεις «ό,τι μπορεί
να γίνει, γίνεται».

Πόσο στοιχίζουν

Όμως οι «συνεργασίες» συχνά ξεφεύγουν τέτοιων αναγκών. Μια καλή πληροφορία
μπορεί να στοιχίσει ένα καλό τραπέζι. Ή μία διήμερη φιλοξενία σ’ ένα καλό
ξενοδοχείο. Ένα ταξίδι στην Αθήνα μπορεί να στοιχίζει κάτι παραπάνω, όμως και
τα ανταλλάγματα είναι σημαντικά και έχουν σχέση με την πάταξη της
λαθρομετανάστευσης. Ποιοι είναι αυτοί που οδηγούν λαθρομετανάστες και έναντι
ποιας αμοιβής από τα βουνά στην Ελλάδα είναι πληροφορία που δεν δίνεται
δωρεάν. Μια βίζα είναι από τα καλύτερα διαπραγματευτικά όπλα. Αλλά μπορεί να
δοθεί και με την ικανοποίηση ενός αιτήματος που έχει σχέση με την οργάνωση
ενός γραφείου αστυνομικού τμήματος.

Και φωτοτυπικό

Πρόσφατα κάτι ανάλογο συνέβη όταν Αλβανός αξιωματικός ζήτησε ένα φωτοτυπικό
«για να βγάζει έγχρωμες φωτοτυπίες». Ο αποδέκτης του αιτήματος μόνο που δεν
αντέδρασε βίαια. «Μα καλά, τέτοιο φωτοτυπικό δεν έχω εγώ. Εσείς τι το θέλετε
και πώς θα το συντηρήσετε;». Οι Αλβανοί δεν πτοούνται και επανέρχονται. Τώρα
ζητούν 40 κινητά τηλέφωνα. «Μα καλά τι θα τα κάνετε. Εμείς σε ολόκληρη περιοχή
και έχουμε μόνο ένα». Δεν το πιστεύουν. Παίρνει λίγη ώρα μέχρι να πεισθούν.
Προχωρούν παραπέρα και ζητούν μια ηλεκτρονική γραφομηχανή. Κάπου εκεί αρχίζει
και το παζάρι. «Εντάξει αλλά κι εσείς δεν μας βοηθήσατε με το κλεμμένο
αυτοκίνητο».

Τώρα που έχουν στενέψει τα περιθώρια και δεν μπορούν να χρησιμοποιούν κλεμμένα
αυτοκίνητα (ακόμη στην Κρυσταλλοπηγή είναι το αυτοκίνητο του υπουργού Δημόσιας
Τάξης της Αλβανίας, ο οποίος πραγματοποιούσε επίσκεψη στην Αθήνα) συχνά
υποβάλλουν αιτήματα για προμήθεια μεταχειρισμένων αυτοκινήτων τα οποία πολλοί
αξιωματικοί της Αλβανίας τα χρησιμοποιούν και για προσωπικές τους δουλειές.

Τα παζάρια και οι επιβεβλημένες συνεργασίες

Η ικανοποίηση μερικών αιτημάτων πολλές φορές λειτουργεί θετικά και για τις δύο
πλευρές. Οι Αλβανοί αντιμετωπίζουν καθημερινά προβλήματα και οι ελληνικές
διωκτικές αρχές φτάνουν πιο εύκολα σε αποτελέσματα. Μπορεί μια πληροφορία για
μαζική μετακίνηση λαθρομεταναστών να στοιχίζει κάτι παραπάνω, αλλά διευκολύνει
την κατάσταση. Έτσι στήνονται οι απαραίτητες «λούφες», με αποτέλεσμα να
συλλαμβάνονται κατά δεκάδες οι λαθρομετανάστες και να επαναπροωθούνται.

Επίσης σημαντικά είναι τα αποτελέσματα για τον εντοπισμό των οδηγών αυτών που
αναλαμβάνουν να περάσουν στην Ελλάδα διάφορα άτομα με αμοιβή, αλλά και των
νέων περασμάτων. Με τα κλεμμένα αυτοκίνητα η κατάσταση είναι διαφορετική. Ο
εντοπισμός τους γίνεται πλέον εύκολα, όμως όταν οι Αλβανοί πληροφορηθούν τον
ιδιοκτήτη και την οικονομική του κατάσταση εκεί τα ανταλλάγματα είναι και
οικονομικά. Όμως χάρη στην «καλή συνεργασία» είναι δύσκολο πλέον να μην
πληροφορηθούν και μάλιστα σχετικά γρήγορα οι ελληνικές αρχές πού είναι και
ποιος το έχει. Από εκεί και μετά αρχίζουν βέβαια τα παζάρια. Παλιότερα κάτι
ανάλογο συνέβαινε και με τα κλεμμένα ζώα.

Η αντιμετώπιση Αλβανών κακοποιών και η ανταλλαγή πληροφοριών είναι ένας τομέας
που τα παζάρια δίνουν και παίρνουν. Κυρίως όταν πρόκειται για εξιχνίαση
ανθρωποκτονιών και οι δράστες έχουν διαφύγει στη γειτονική χώρα, οι
«συνεργασίες» είναι επιβεβλημένες. Έτσι πολλά άτομα που έχουν διαπράξει κάποιο
αδίκημα εντοπίζονται, καταγράφονται οι έμποροι ναρκωτικών, ενώ σε πολλές
περιπτώσεις εντοπίζονται και οι χώροι παράνομων δραστηριοτήτων. Το μεγάλο
πρόβλημα για τις ελληνικές διωκτικές αρχές είναι ότι οι Αλβανοί συνάδελφοί
τους ακόμη δεν λειτουργούν οργανωμένα. Και πολλές φορές φοβούνται να τα βάλουν
με τη μαφία που είναι παντοδύναμη και με διασυνδέσεις παντού. Χαρακτηριστική
είναι η περίπτωση στο Λαζαράτι, όπου μέχρι σήμερα οι αστυνομικοί του
Αργυροκάστρου δεν τολμούν να κάνουν την παραμικρή επέμβαση από φόβο μήπως
υποστούν αντίποινα. Έτσι μία βίζα, μία διευκόλυνση, είναι ένα ισχυρό κίνητρο
για τη λύση διαφόρων προβλημάτων κατά μήκος των ελληνοαλβανικών συνόρων.

Ζητούν από γλυκά του κουταλιού μέχρι και ολιγοήμερες διακοπές

Οι έλεγχοι στα σύνορα έχουν γίνει πιο αποτελεσματικοί. Οι Έλληνες συνοριακοί φρουροί αξιοποιούν κατάλληλα τις πληροφορίες που παίρνουν από τους Αλβανούς συναδέλφους τους

Τα κινητά, τα αυτοκίνητα ή οι γραφομηχανές είναι πολλές φορές αναγκαία. Πολλές
φορές όμως φτάνουν σε σημείο να ζητούν ως και γλυκά του κουταλιού, ενώ τα
ολιγοήμερα ταξίδια είναι μια καλή λύση και για τις δύο πλευρές. «Εσείς περνάτε
καλά τα καλοκαίρια στην Ελλάδα. Έχετε και ωραίες παραλίες». Ο Αλβανός
αστυνομικός έμμεσα ζητάει διακοπές. Ενδεχόμενη ανταπόκριση επιφέρει και τα
ανάλογα οφέλη. Τα ταξίδια στην Αθήνα αλλά και τη Θεσσαλονίκη είναι από τα
πλέον συνηθισμένα αιτήματα. Όπως ένα τραπέζι και μια ολιγοήμερη εκδρομή, ας
πούμε, στη Θεσσαλονίκη ή και σε άλλες πόλεις της Βόρειας Ελλάδας ή της
Ηπείρου. Ακόμη και ένα ταξίδι των συζύγων για ψώνια μπορεί να αποτελέσει
αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Επίσης η εκδρομή παιδιών αστυνομικών από την
Αλβανία είναι και αυτό ένα αίτημα που υποβάλλεται συχνά. Τα περασμένα
Χριστούγεννα λόγος «καλής επικοινωνίας» ήταν τα παιχνίδια. Οι Αλβανοί
αξιωματικοί ικανοποιούνται ιδιαίτερα αν έπειτα από μια συνάντηση επιστρέψουν
σπίτι τους με δώρα για τα παιδιά.

Πέρα από αυτά όμως υπάρχουν και τα αιτήματα που έχουν σχέση με νοσηλεία
Αλβανών σε ελληνικά νοσοκομεία. Αυτά βεβαίως στην πλειοψηφία τους γίνονται
δεκτά χωρίς πολλά και χωρίς ανταλλάγματα. «Είναι από αυτά που δεν μπορούμε να
τα αγνοήσουμε. Είναι θέμα ανθρωπισμού και μη φανταστεί κανείς ότι επειδή
είμαστε αστυνομικοί δεν μας απασχολούν τέτοια θέματα», λέει ανώτερος Έλληνας
αξιωματικός.

Τσιγάρα και ποτά είναι είναι τα προϊόντα που έχουν ιδιαίτερη «ζήτηση». Η
προσφορά τους εντάσσεται περισσότερο στις προσπάθειες να έχουν ανοικτό δίαυλο
επικοινωνίας οι κατώτεροι αξιωματικοί.

Εδώ, να σημειωθεί όμως ότι τα αιτήματα δεν υποβάλλονται στις επίσημες
συναντήσεις των δύο πλευρών. Εκεί στην καλύτερη περίπτωση οι Έλληνες να έχουν
μαζί τους λίγα τσιγάρα και ποτά.

Όμως δεν είναι μόνο οι αστυνομικοί που ζητούν. Είναι και οι τελωνειακοί.
Παλαιότερα οι υποτροφίες που δίνονταν από ελληνικά ιδρύματα ήταν αιτία για
«μικρές μάχες» ακόμη και στο εσωτερικό της αλβανικής κυβέρνησης. Επί μέρες
ολόκληρες έσβηναν και συμπληρώνονταν ονόματα και, στο τέλος, ο πλέον ισχυρός
επέβαλε τους δικούς του. Όπως στο παρελθόν αλλά και τώρα στελέχη της αλβανικής
κυβέρνησης αλλά και κομμάτων ζητούν βίζες για δικούς τους ανθρώπους.

Όμως και στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από την αλβανική πλευρά σπεύδουν να
ζητήσουν από τους συναδέλφους τους στην Ελλάδα διάφορα, όπως για παράδειγμα
εξοπλισμό γραφείων ακόμη και διαμορφώσεις χώρων.