[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Αν κάτι μείνει από αυτή την εκλογική μάχη, πέραν των πολυτελών προεκλογικών
κέντρων υποψηφίων, στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας, είναι η απουσία ­
ουσιαστικά ­ αντιπαράθεσης για τα μεγάλα προβλήματα της περιοχής.

Η διαμάχη ­ κυρίως των μεγαλύτερων κομμάτων ­ δεν αφορά στο Κυπριακό, στο
Ελσίνκι και στις αποφάσεις του, στο «Σύμφωνο Σταθερότητας», στον πόλεμο, που
δεν τελείωσε, στη Γιουγκοσλαβία.

Ακόμα και το πέρασμα ­ η διευκόλυνση, όπως λέει η κυβέρνηση ­ ΝΑΤΟϊκών
στρατευμάτων από το Λιτόχωρο δεν απασχόλησε κανέναν. Ή, όσοι ασχολήθηκαν δεν
μπόρεσαν να αγκαλιάσουν με τον προβληματισμό τους ευρύτερα λαϊκά στρώματα.

Θα ‘λεγε κανείς ότι οι πέτρες που πετάχτηκαν ήταν περισσότερο μία κίνηση ­
ανεξάρτητα από τα φιλόδοξα σχέδια των διοργανωτών της ­ για την τιμή των
όπλων. Η διαμαρτυρία στην Πλατεία Συντάγματος, με την επίσκεψη του Μπιλ
Κλίντον, δεν κατοχύρωσε την απαραίτητη «ενότητα στη δράση» των πολιτικών
δυνάμεων που αντιτίθενται στην αμερικανική πολιτική στα Βαλκάνια.

Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, των «μεγάλων» κομμάτων, που δεν έχουν συμφέρον
να «παίξουν» εκλογικά με «καυτά» θέματα, και των «μικρών» κομμάτων, που δεν
μπορούν, σ’ αυτή τη φάση, να κινήσουν και να στηρίξουν μία σοβαρή εναλλακτική
πρόταση, είναι η πόλωση να αφορά σε «περιθωριακά» ζητήματα.

Τα εθνικά και διεθνή θέματα μένουν, στην πράξη, έξω από τον προεκλογικό αγώνα.
Ο «χώρος», επομένως, είναι προνομιακός για την αντιπαράθεση των «μεγάλων».
Και, το σοβαρότερο, πέραν της περιθωριοποίησης που οι «μεγάλοι» του εκλογικού
αγώνα επιδιώκουν για τους «μικρούς», είναι ότι χάνεται μια ευκαιρία, μέσα στην
καρδιά του προεκλογικού αγώνα, να συζητηθούν θέματα που κυριαρχούν στην
ειδησεογραφία και αρθρογραφία πολλών σοβαρών δυτικών και ανατολικών ΜΜΕ.

Φυσικά, η όλη υπόθεση δεν αφορά απλά σε μια ηθική για τη συνεχιζόμενη τραγωδία
στη Γιουγκοσλαβία και στα Βαλκάνια. Αφορά και στο άμεσο μέλλον του Ελληνισμού,
ακόμα και όσων επαναπαύονται ότι η μπόρα στα Βαλκάνια πέρασε… ότι το
χρυσόμαλλο δέρας μας περιμένει…