[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Για μια φραντζόλα ο Γιάννης Αγιάννης βρέθηκε στα κάτεργα. Για ένα ξεροκόματο ο
Χ λαθρομετανάστης κινδυνεύει να γίνει πτώμα από καραμπίνα. «Κλέφτης, πιάστε
τον» ωρύεται το πλήθος. Για μια χούφτα φραγκοδίφραγκα θα σε κρεμούσαν στο
Σύνταγμα. Για το μεγάλο φαγοπότι… κουβέντα. Ελάτε τώρα, οι άνθρωποι είναι
αξιοπρεπείς επιχειρηματίες. Ιδροκοπούν για την προκοπή αυτού του έρμου τόπου.
Επενδύουν στην παραγωγή, στην ανάπτυξη και την καταπολέμηση της ανεργίας. «Μα
είναι ανεπίτρεπτο να επιβάλουμε αστυνομικό έλεγχο στην κεφαλαιαγορά».
Σύμφωνοι, κύριε Χριστοδουλάκη μου, αλλά σας εκλιπαρώ, πέστε μου, δεν πρέπει να
ξέρω τι έγιναν τα ρημάδια τα λεφτά «μου»; Απασχόληση, προϊόντα, εξαγωγές,
ανάπτυξη, κομπιούτερ; Μπας και τα έκαναν βίλες, οικόπεδα, κότερα, Mercedes και
μετοχές στη Γουώλ Στρητ; Μπας και τα έχωσαν στην τσέπη τους και τώρα σφυρίζουν
αδιάφοροι; Εδώ ο κόσμος το ‘χει τούμπανο κι εσείς κρυφό καμάρι. Η μισή
κεφαλαιαγορά είναι μπαλόνι. Μ’ ένα οικόπεδο στη Χαλκιδική τσεπώνεις μερικά
δισεκατομμύρια. Με μισό γερανό χουφτώνεις άλλα τόσα. «Ας πρόσεχαν»…
συμβουλεύει αφ’ υψηλού η Χ στελεχάρα της Σοφοκλέους, κουνώντας το κεφάλι. Πώς
να προσέξω όταν το κράτος ευλογάει τον τζόγο; Πώς να προσέξω όταν δεν ξέρω να
διαβάζω αριθμούς; Πώς να προσέξω όταν από το Κατηχητικό με εκπαιδεύουν στο
μάθημα της ζούγκλας; Πώς να προσέξω όταν βλέπω να μεγαλουργεί η νεοελληνική
κομπίνα; Πώς να προσέξω όταν τα παπαγαλάκια της εξουσίας καρατομούν κάθε μου
ιδεολογία; Πώς να προσέξω όταν σε τίποτα δεν ελπίζω παρά μόνο στα τυχερά
παιχνίδια; Πώς να προσέξω όταν η τσέπη είναι άδεια; Κύριοι, ας πούμε τα
πράγματα με τ’ όνομά τους. Οι επιτήδειοι και συνήθεις ύποπτοι μας τα πήρανε
χοντρά. Ούτε ανάπτυξη, ούτε απασχόληση, ούτε επένδυση, ούτε ΟΝΕ. Μερικά
τρισεκατομμύρια μεταφέρθηκαν. Από μεροκάματα μεταλλάχτηκαν σε τσιμπούσι. Ο
μικροεπενδυτής έγινε οδοντογλυφίδα για να καθαρίσει την οδοντοστοιχία του ο
μεγαλοαεριτζής. Ο ρακένδυτος είναι κλεφτρόνι και ο λήσταρχος ευυπόληπτος
συνδαιτυμόνας της καλής κοινωνίας. Να μας προφυλάξει από τους λύκους ο κύριος
Χριστοδουλάκης μας; Ελάτε τώρα. Οι δείκτες κατέβηκαν, αλλά ο αγύρτικος,
μεταπρατικός, αεριτζίδικος καπιταλισμός της μετεμφυλιακής Ελλάδας εξακολουθεί
να… ανεβαίνει. Το El Dorado διάγει μέρες λαμπρές. Υπό τις ευλογίες του
κράτους, των κομμάτων, του αγίου Χριστόδουλου, όλων των θεσμών. Η σύνταξή
«μου» έγινε προσάναμμα στον βωμό της γαργαλιστικής κορμάρας της τάδε λαϊκής
αοιδού υπό του τάδε ταδόπουλου μερακλωμένου μεγαλοαεριτζή. Και πού ‘σαι, μην
αυταπατάσαι. Τα αστυνομικά όργανα προστατεύουν τη «φραντζόλα», το κράτος
ετάχθη στην προστασία της «φούσκας».