Κυνηγάνε σταυρούς με ονομασία προέλευσης

«Αν είσαι χτίστης, σε θέλει ο Μπίστης», έλεγε το περίφημο σύνθημα του ΕΚΚΕ,
στα τέλη της δεκαετίας του ’70, όταν το κόμμα της «επανάστασης» έκανε…
άνοιγμα στους εργάτες. Αν είσαι όμως Κρητικός; Αν είσαι Ηπειρώτης; Αν είσαι
Πόντιος; Αν είσαι Αρκάς; Αν είσαι Μικρασιάτης; Αν είσαι Σαρακατσάνος;

Η Ελλάδα δεν είναι πια η χώρα τής μετανάστευσης, ωστόσο η εσωτερική
μετανάστευση δεν έπαυσε ποτέ: το Λεκανοπέδιο είναι ο βασικός χώρος υποδοχής
των εσωτερικών μεταναστών, οι οποίοι σε ποσοστό που ξεπερνά το 50% -60%, έχουν
πλέον μεταφέρει στις περιφέρειες της Αθήνας και του Πειραιά τα εκλογικά τους
δικαιώματα. Σε μεγάλο ποσοστό όμως, έχουν κρατήσει την επαφή με τους
συντοπίτες τους, αλλά και με τον τόπο καταγωγής τους, μέσω των χιλιάδων
Συνδέσμων, Συλλόγων, Αδελφοτήτων, Ενώσεων, που λειτουργούν σε όλο το
Λεκανοπέδιο και όχι μόνον. Τέτοιες οργανώσεις λειτουργούν σε όλη την Ελλάδα
και φυσικά έχουν τον δικό τους, ξεχωριστό ρόλο στις εθνικές εκλογές. Αν όχι
στο θέμα της κομματικής προτίμησης, τουλάχιστον στο θέμα της σταυροδότησης.

Ο λόγος είναι απλός: οι Οργανώσεις αυτές είναι συνήθως ιδιαίτερα μαζικές και
οι δεσμοί που δένουν τα μέλη τους είναι πολύ πιο στέρεοι, ακόμα και σε
σύγκριση με μία κομματική Οργάνωση. Επομένως, οι υποψήφιοι βουλευτές που έχουν
στενή σχέση με τέτοιες Οργανώσεις ­ και είναι συνήθως άνθρωποι που «πέρασαν»
από τέτοιους Συλλόγους, έχουν κάθε λόγο να προσδοκούν προνομιακή σταυροδότηση,
ειδικά αν το όνομά τους έχει συνδεθεί με κάποια «βοήθεια» προς τον Σύλλογο,
κυρίως οικονομική.

Ειδικά μάλιστα σε αυτές τις εκλογές, οι εθνικοτοπικοί σύλλογοι αναμένεται να
παίξουν πολύ σημαντικό ρόλο, μιας και ο χρόνος διεξαγωγής των εκλογών
συμπίπτει με τη διοργάνωση των ετήσιων συνεστιάσεών τους, για την κοπή της
πρωτοχρονιάτικης πίτας και την ανανέωση των δεσμών των μελών τους.

Φυσικά, ο ρόλος τέτοιων οργανώσεων δεν εξαντλείται στα όρια του Λεκανοπεδίου.
Υπάρχουν Αδελφότητες Ηπειρωτών σε όλη την Ελλάδα και, πάντως, στις
περισσότερες μεγάλες πόλεις, ενώ ανάλογη είναι η διάρθρωση των Ποντιακών
Σωματείων, όπως και των Συλλόγων των Μικρασιατών.

Όλα αυτά τα Σωματεία έχουν αναδείξει πάμπολλους παράγοντες της δημόσιας ζωής.
Για παράδειγμα, στη Β’ περιφέρεια της Αθήνας, δεκάδες είναι οι εκλεγμένοι
δημοτικοί σύμβουλοι που προέρχονται από τέτοιους συλλόγους και οι οποίοι
στηρίζουν την εκλογή τους στο «ψηφίστε Ηπειρώτη», ή στο «ψηφίστε Κρητικό». Με
τη σειρά τους, οι παράγοντες αυτοί λειτουργούν στη συνέχεια ως οι συνδετικοί
κρίκοι με τους πολιτευτές, που είτε έλκουν την καταγωγή από την ίδια περιοχή
είτε έχουν αναπτύξει ιδιαίτερους δεσμούς με τις εθνικοτοπικές οργανώσεις,
κυρίως μέσω της παρουσίας τους στις εκδηλώσεις τους, αλλά και (στις
περισσότερες περιπτώσεις ) μέσω της χορήγησης κάποιας οικονομικής βοήθειας για
τις ανάγκες του Συλλόγου.

Σημειώνεται ότι όλοι οι εκπρόσωποι τέτοιων Οργανώσεων, επιμένουν ότι η
εκλογική επιρροή εκφράζεται σε καθαρά προσωπικό επίπεδο και αρνούνται ότι
«δίνουν κομματική γραμμή» στα μέλη τους, χρησιμοποιώντας τις ίδιες τις
Οργανώσεις. «Αν κάναμε κάτι τέτοιο, θα χάναμε το οποιοδήποτε κύρος», λένε με
ένα στόμα τόσο οι εκπρόσωποι των Κρητικών (παρά το γεγονός ότι ο κ. Κ.
Ξυλούρης εξελέγη με τη σημαία του ΠΑΣΟΚ στην Παγκρήτιο με πσοστό που ξεπέρασε
το 70%) ή των Ηπειρωτών που εκπροσωπούν και τις πολυπληθέστερες ομάδες. Και
εξηγούν ότι στους περισσότερους από τους Συλλόγους αυτούς, η συμμετοχή δεν
έχει να κάνει σε τίποτα με τις κομματικές προτιμήσεις. Μάλιστα, φέρνουν ως
παράδειγμα ορισμένες περιπτώσεις που αφορούν κυρίως τους Ρουμελιώτες, όπου η
αποκλειστικά συντηρητική οπτική των Οργανώσεων τις καταδίκασε στην απραξία, με
αποτέλεσμα σήμερα να μην έχουν επιρροή και να λειτουργούν ως «σφραγίδες».

Αντίθετα, υπάρχουν άλλες Οργανώσεις, όπως εκείνες των Μικρασιατών, που δίνουν
τον τόνο σε περιφέρειες όπως η Β’ Πειραιά (κυρίως για το ΠΑΣΟΚ) ή των Μανιατών
(σε Α’ και Β’ Πειραιά), που παραδοσιακά παίζουν ισχυρό ρόλο στα ψηφοδέλτια της Ν.Δ.

Ξυλούρης: Η εκπροσώπηση της Κρήτης στη Βουλή δεν είναι ανάλογη των ψήφων της

Ο πρόεδρος της Παγκρήτιας Ένωσης Κώστας Ξυλούρης

Κάθε Παρασκευή και Σάββατο βράδυ αυτή την εποχή, οι κρητικές λύρες παίρνουν
φωτιά σε δεκάδες νυκτερινά κέντρα, σε όλο το Λεκανοπέδιο ­ στον «Ομαλό», στο
«Ζορμπά», στο «Κονάκι», στην «Κρητικοπούλα», στο «Αρκάδι», στο «Κάστρο», οι
κρητικοί σύλλογοι κάνουν τις συνεστιάσεις τους. Η συμμετοχή είναι αθρόα: οι
Κρητικοί των Αθηνών και του Πειραιά φθάνουν τις 300.000 ­ αν επρόκειτο για
τους ψηφοφόρους ενός και μόνου κόμματος, περίπου θα αρκούσαν για να του
εξασφαλίσουν την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση…

Στις εκατοντάδες συνεστιάσεις των Κρητικών ­ που έχουν περίπου 400 σωματεία
και συλλόγους στο Λεκανοπέδιο, ενώ η Παγκρήτιος, η οποία λειτουργεί ως
«ομπρέλα», διαθέτει 75.000 ενεργά μέλη ­ εξίσου μαζική είναι και η συμμετοχή
των πολιτευτών. Τόσο στην Α’ Αθήνας όσο και (κυρίως) στη Β’ Αθήνας, οι ψήφοι
των Κρητικών είναι περιζήτητες, ακριβώς επειδή είναι μαζικές…

Η οργάνωση των Κρητικών της Αθήνας πάει πολύ πίσω στον χρόνο, ξεκινάει από τα
χρόνια της γερμανικής κατοχής, όταν η Ένωση Κρητών ιδρύθηκε ως αντιστασιακή
οργάνωση, για να μετεξελιχθεί μέσα στα χρόνια του Εμφυλίου ως ο συνδετικός
κρίκος των εσωτερικών μεταναστών με το νησί τους.

Σήμερα, εκτός από τους συλλόγους των χωριών, υπάρχουν πλέον και οι τοπικοί
σύλλογοι ­ για παράδειγμα, ο Σύλλογος Κρητών Χαϊδαρίου ή Περιστερίου ή
Χαλανδρίου, που συσπειρώνουν τους Κρητικούς κατά δήμο και διαθέτουν μεγάλη
τοπική δύναμη.

Οι ψήφοι των Κρητικών είναι περιζήτητες ­ ακριβώς επειδή είναι μαζικές…

Οι σύλλογοι αυτοί έχουν εκλέξει αρκετούς δημοτικούς συμβούλους, ενώ
κατορθώνουν να κρατούν συσπειρωμένα τα μέλη τους όλο τον χρόνο, με τη
λειτουργία τμημάτων διατήρησης της πολιτιστικής παράδοσης της Κρήτης ­
χορευτικές και μουσικές ομάδες. Ωστόσο, μία τέτοια δραστηριότητα απαιτεί
αρκετά χρήματα ­ για στολές των χορευτών, για προμήθεια μουσικών οργάνων και
βέβαια για τη διοργάνωση των εκδηλώσεων. Σε αυτό ακριβώς το σημείο αρχίζουν
και οι ιδιαίτερες σχέσεις με τα πολιτικά πρόσωπα…

Είναι, πάντως, χαρακτηριστικό αυτό που είπε στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος της
Παγκρητίου, ο κ. Κ. Ξυλούρης. Ότι «είναι δίκοπο μαχαίρι» για έναν υποψήφιο να
ζητεί την ψήφο «μόνο και μόνο επειδή είναι Κρητικός». Αναγνωρίζει, ωστόσο, ότι
η εκπροσώπηση της Κρήτης στη Βουλή δεν είναι ανάλογη των κρητικών ψήφων. Η
δήλωση αυτή του κ. Ξυλούρη είναι χαρακτηριστική και του κλίματος που υπάρχει
στις οργανώσεις των Κρητικών, οι οποίοι δεν έχουν πρόβλημα να υποστηρίξουν και
υποψηφίους που δεν έλκουν την καταγωγή από την Κρήτη. Παρά το γεγονός ότι
παραδοσιακά οι Κρητικοί υποψήφιοι απολαμβάνουν μεγάλο μέρος της στήριξης, όπως
για παράδειγμα ο κ. Λ. Βερυβάκης και ο κ. Β. Μεϊμαράκης, στη Β’ Αθήνας ή
παλαιότερα η κ. Ιωάννα Ζερβάκη.

Για να πετύχει οποιοσδήποτε υποψήφιος τη στήριξη των μελών των κρητικών
οργανώσεων, απαραίτητο στοιχείο είναι η παρουσία του στις εκδηλώσεις τους ­
και αυτές είναι αρκετές. Πέρα από τις ετήσιες συνεστιάσεις για την κοπή της
πίτας, στις αρχές του χρόνου, πέρα από τις «γιορτές της τσικουδιάς», κάθε
φθινόπωρο, όπου η κατανάλωση της ρακής που παρασκευάζεται εκείνη τη στιγμή
είναι απαραίτητη, υπάρχουν οι εκδηλώσεις για τη Μάχη της Κρήτης, κάθε Μάιο,
αλλά και ο Κλήδονας, τον Ιούνιο, όπου το έθιμο επιβάλλει το πήδημα πάνω από
φωτιές. Μην παραξενευτείτε αν δείτε σε μία τέτοια γιορτή τον κ. Χρ. Πρωτόπαπα
να επιδίδεται σε αυτό το «σπορ»: δεν έλκει μεν την καταγωγή από την Κρήτη,
αλλά πέρασε εκεί όλα τα παιδικά του χρόνια και γνωρίζει ότι ο σταυρός θέλει
αυτοπρόσωπη παρουσία.

Ο νέος δρόμος έφερε τους Αρκάδες κοντύτερα στην πατρίδα τους

Το μικρό ελικοφόρο αεροπλάνο της Ολυμπιακής Αεροπορίας, το οποίο πετούσε πάνω
από την Αρκαδία με προορισμό την Καλαμάτα, μετέφερε τον κ. Κ. Σημίτη ­ πήγαινε
εκεί για να μιλήσει σε προεκλογική συγκέντρωση εν όψει των ευρωεκλογών του ’99
­ και το κυβερνητικό κλιμάκιο που τον συνόδευε. Ο ουρανός ήταν καθαρός και τα
βουνά της Αρκαδίας διαγράφονταν σαν σε τοπογραφικό ανάγλυφο.

Όλοι οι Αρκάδες της κυβερνητικής παρέας έσπευσαν στα παράθυρα του αεροσκάφους
με σκοπό να δουν τα χωριά τους από ψηλά. Εκεί αποκαλύφθηκε ότι ή τα αεροπλάνα
της Ολυμπιακής διαθέτουν λίγα παράθυρα ή ότι η κυβέρνηση διαθέτει πολλούς
Αρκάδες: Λαλιώτης, Ρέππας, Γιαννόπουλος, Γείτονας, Τσουκάτος ­ ο κατάλογος
είναι πολύ μακρύς. Η Αρκαδία διαθέτει μία μεγάλη «αθηναϊκή» παροικία, περίπου
100.000 άνθρωποι έχουν στραμμένο το βλέμμα τους προς την Τρίπολη, το Άστρος,
το Λεωνίδιο, τη Μεγαλόπολη. Έχουν επίσης στραμμένο το βλέμμα τους στην
Παναρκαδική, όπως και στους 200 συλλόγους Αρκάδων που λειτουργούν και έχουν
μαζικότητα. Το ζήτημα με αυτούς τους συλλόγους είναι ότι σήμερα δεν διαθέτουν
παρά ένα κλάσμα της επιρροής που διέθεταν πριν από 20 χρόνια και ο λόγος δεν
είναι η έλλειψη της νοσταλγίας των Αρκάδων για την Αρκαδία, αλλά τα σύγχρονα
αυτοκίνητα, όπως και ο σύγχρονος αυτοκινητόδρομος. Η απόσταση Αθήνα – Τρίπολη
καλύπτεται σήμερα μέσα σε δύο ώρες, πράγμα που καθιστά πολύ εύκολο το ταξίδι
του Σαββατοκύριακου, από τη στιγμή που καταργήθηκε ο Αχλαδόκαμπος.

Όπως λέει ο κ. Δ. Ρέππας, ο οποίος εκλέγεται εδώ και χρόνια στην Αρκαδία, στην
πραγματικότητα οι Αρκάδες της Αθήνας έχουν μεταφέρει τη δραστηριότητά τους
στην πατρίδα τους ­ πάμπολλες είναι οι εκδηλώσεις που διοργανώνονται, κυρίως
το καλοκαίρι και στις αρχές του φθινοπώρου, με τη συμμετοχή σχεδόν όλων των
επωνύμων της πολιτικής που κατάγονται από την περιοχή. Σε αυτές τις γιορτές
συσφίγγονται και οι δεσμοί που οδηγούν στη… σταύρωση στις εθνικές εκλογές.