[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Ήταν ένα αγαπημένο μαθηματικό πρόβλημα: Ένα καράβι αποπλέει μεταφέροντας 15
Τούρκους και 15 χριστιανούς. Πέφτει σε καταιγίδα και ο καπετάνιος αποφασίζει
ότι πρέπει να θυσιαστούν επιβάτες. Τους τοποθετεί σε κύκλο και πρέπει να βρει
τρόπο ώστε ξεκινώντας απ’ οποιοδήποτε σημείο του κύκλου και διαλέγοντας τον 9ο
κάθε φορά επιβάτη να πετάξει στη θάλασσα μόνο Τούρκους.

Διευκρίνιση 1η: Το πρόβλημα ετέθη στα 1500 μ.Χ. όταν οι διάσημοι Ιταλοί
μαθηματικοί έσκυψαν με δέος πάνω στις αλγεβρικές εξισώσεις (μεγαλύτερες του
δεύτερου βαθμού – Ντενί Γκετζ, το «θεώρημα του παπαγάλου», Εκδόσεις Πόλις)των
μεγαλοφυών Αράβων μαθηματικών.

Διευκρίνιση 2η: Ήταν αγαπημένο πρόβλημα με αυτή ακριβώς τη διατύπωση λόγω της
σχετικά πρόσφατης πτώσης του Βυζαντίου και της έντονης δράσης Βυζαντινών
λογίων στην Ιταλία.

Διευκρίνιση 3η: Αν εκείνη την εποχή υπήρχε τηλεόραση θα ξέραμε ότι αυτή ήταν η
αιτία του ρατσισμού (…!;)

Ωστόσο, σήμερα είμαστε πιο τυχεροί. Η τηλεόραση φταίει, αν όχι για όλα, πάντως
για τα σημαντικότερα από τα προβλήματά μας.

Ακόμη και τα κόμματα, μέσα στη ροζ λαίλαπα των ημερών, αποφάσισαν να την
τιμωρήσουν. Διότι τελικά το πλαφόν στην προεκλογική διαφήμιση απλώς αναπαράγει
τη φόρτιση των ημερών παρά ανταποκρίνεται ­ ως μέτρο ­ στη νέα πραγματικότητα.

Ίσως κάνουν και αυτά το λάθος που κάνουμε όλοι μας: Αγνοώντας ότι ένα
τηλεοπτικό μήνυμα έχει μεγαλύτερη λειτουργικότητα από τη διατήρηση ενός
γραφικού (και το ίδιο πολυέξοδου) εκλογικού κέντρου επιβάλλουν τη δεύτερη λύση
μερικά μόλις χρόνια πριν από την πλήρη τηλεοπτικοποίηση των εκλογών.

Γιατί;

Ίσως γιατί τελικά όλοι μας παίρνουμε στα σοβαρά ένα μέσο που η κύρια
λειτουργία του είναι η ψυχαγωγία. Απαιτούμε από την τηλεόραση να μας προσφέρει
γνώση, μόρφωση, καλλιέργεια, ακόμη και από τα δελτία ειδήσεων. Υπεραμυνόμαστε
των «καλών» ντοκιμαντέρ όχι γιατί πραγματικά θα τα δούμε (το δείχνουν οι
μετρήσεις), αλλά για να υπάρχουν ως… κατασταλτικός μηχανισμός στα άλλα
προγράμματα, τα κακά.

Έτσι, όπως στην προεκλογική περίοδο, επιλέγουμε την κουλτούρα της χαρτούρας
και των πελατειακών σχέσεων και μάλιστα το διατυμπανίζουμε κουνώντας
απειλητικά το δάχτυλο στο μέλλον…