Τα πούλμαν και η Ακρόπολη

Για την ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων γράφει η κ. Λίντα Λεούση,
πιανίστρια, μέλος του Δ.Σ. του Περιβαλλοντικού, Οικολογικού, Εξωραϊστικού και
Εκπολιτιστικού Συλλόγου «Η Ακρόπολη»:

«Το μεγάλο έργο της Αθήνας μετά το Μετρό είναι η “ενοποίηση των αρχαιολογικών
χώρων”. Οι εφημερίδες γράφουν συχνά γι’ αυτό. Ο εκλεκτός συνεργάτης σας και
ποιητής κ. Λευτέρης Παπαδόπουλος αναφέρθηκε για μια φορά ακόμη στο θέμα αυτό
σε ένα ξεχωριστό άρθρο του (το Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 2000) καθώς και στη
συνάντηση των κατοίκων της περιοχής μας στις 29 Ιανουαρίου 2000 με τον πρόεδρο
της Εταιρείας Ενοποίησης των Αρχαιολογικών χώρων μηχανικό κ. Καλαντίδη.

Πράγματι ο κύριος Καλαντίδης εξέθεσε σε ένα πολυπληθέστατο και άμεσα
ενδιαφερόμενο ακροατήριο, με αισιόδοξο τρόπο, τη μεταβολή της περιοχής περίπου
σε παράδεισο. Μας ανακοίνωσε και διευκρίνισε με κατηγορηματικό τρόπο τα
ακόλουθα σχετικά με την κυκλοφορία των πούλμαν και των επισκεπτών της
Ακρόπολης:

1ον. Τα πούλμαν θα ανηφορίζουν τη Χατζηχρήστου, η οποία μετονομάζεται στη
συνέχεια σε Ροβέρτου Γκάλλι (1η παράλληλος της Διονυσίου Αρεοπαγίτου), θα
φθάνουν στο λιθόστρωτο του ρεστοράν “Διόνυσος”, θα αποβιβάζουν εκεί τους
τουρίστες.

2ον. Στη συνέχεια θα παίρνουν στροφή επάνω στο λιθόστρωτο του αείμνηστου
Πικιώνη. Θα επιστρέφουν στη Ροβ. Γκάλλι μέχρι το ύψος τής Προπυλαίων και θα
αρχίζουν ένα παρανοϊκό ζιγκ – ζαγκ ως εξής: Θα στρίβουν στην Προπυλαίων,
ύστερα από δύο τετράγωνα θα ξανατρίβουν στην Καβαλλότι, θα διασχίζουν τις
διασταυρώσεις με την Ερεχθείου και την Παρθενώνος (η περιοχή τιμά στους
δρόμους της τα μνημεία της Ακρόπολης και των ξένων ηρώων που έπεσαν στη μάχη
της Ακρόπολης με τους Τούρκους στην Επανάσταση του 1821).

Θα στρίβουν πάλι στη Μισαραλιώτου, θα προχωρούν στη διασταύρωση της Βεΐκου (1ο
φανάρι), θα συνεχίζουν στην Πετιμεζά (2ο φανάρι) προς τη διασταύρωση με τη
Συγγρού (3ο φανάρι) όπου θα στρίβουν επί της Συγγρού ή επί της Καλλιρρόης (4ο
Φανάρι) για να παρκάρουν ύστερα από άλλα τρία φανάρια επί της Βασιλίσσης Όλγας
(Ζάππειο).

3ον. Εκεί θα παρκάρουν και θα αναμένουν το μήνυμα τηλεφωνικώς των ξεναγών, για
να ξεκινήσουν να παραλάβουν τους τουρίστες που τελειώνουν την ξενάγηση. Οπότε
θα διασχίζουν πάλι την Αμαλίας, τη Συγγρού, θα στρίβουν στη Χατζηχρήστου 1ο
φανάρι, Μακρυγιάννη 2ο φανάρι (εκτός των φαναριών Αμαλίας και Συγγρού), μετά
θα συνεχίζουν τη άνοδο στη Ροβ. Γκάλλι και θα φθάνουν στον “Διόνυσο”, όπου οι
τουρίστες θα επιβιβάζονται στα πούλμαν (πολλές φορές διώροφα), τα οποία πάλι
θα στρίβουν στο λιθόστρωτο και πάλι με τα ίδια απίθανα ζιγκ – ζαγκ θα φθάνουν
στη Συγγρού για τον τελικό προορισμό τους.

Και ερωτούμε: Για ποιον λόγο να γίνονται όλες αυτές οι στροφές, οι μανούβρες
των πούλμαν με τα καυσαέρια που θα εκπέμπονται και θα εκτοξεύονται σε κάθε
φρενάρισμα, σε κάθε στροφή; (Σε ημέρες αιχμής μπορεί να κυκλοφορούν και 200
πούλμαν συγχρόνως!).

Δεν θα είναι πολύ πιο σωστό να επιβιβάζουν και να αποβιβάζουν στη Βασιλίσσης
Όλγας ή όπου αλλού αποφασισθεί τελικά να παρκάρουν και εκεί με ηλεκτροκίνητα
αυτοκίνητα – πούλμαν μικρά, ή σπονδυλωτά τρενάκια (που έχουν όλα τα τουριστικά
μέρη του κόσμου για τα αξιοθέατά τους από το Πόρτο Ρίκο έως την Κορσική και
τις Disney Land). Που δεν τους ενδιαφέρουν στο κάτω κάτω της γραφής τόσο πολύ
τα καυσαέρια, γιατί δεν διαθέτουν Παρθενώνες (μόνο ένας είναι σε ολόκληρη τη
Γη). Και εμείς που τον έχουμε σχεδιάζουμε τρόπους επίσκεψής του που θα τον
μολύνουν και με την κρατική βούλα; Η πρότασή μου αυτή καταχειροκροτήθηκε από
όλους τους κατοίκους της περιοχής κατά τη συνάντηση της 29ης Ιανουαρίου με τον
κύριο Καλαντίδη».