Οι νοσοκομειακές λοιμώξεις σκοτώνουν

Κάθε χρόνο 20.000 ασθενείς που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία της Βρετανίας
πεθαίνουν από νοσοκομειακές λοιμώξεις. Αυτό αποκαλύπτεται σε πρόσφατη έρευνα
της Εθνικής Υπηρεσίας Ελέγχου των Κρατικών Δαπανών, στη Βρετανία, που
επικρίνει τους μάνατζερ των νοσοκομείων και φανερώνει την ύπαρξη χάσματος στα
ποσά που το κάθε νοσοκομείο ξοδεύει για μέτρα ελέγχου και πρόληψης των
λοιμώξεων ­ τα ποσά αυτά κυμαίνονται ετησίως από 500.000 έως ένα εκατομμύριο
λίρες.

Αμελείς γιατροί. 20.000 άνθρωποι πεθαίνουν ετησίως στα βρετανικά νοσοκομεία από νοσοκομειακές λοιμώξεις

Τα στατιστικά στοιχεία φανερώνουν μία τρομακτική πραγματικότητα. Κάθε χρόνο,
100.000 άνθρωποι που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία της Βρετανίας παθαίνουν εκεί
κάποια λοίμωξη. Και σχεδόν το 10% των ασθενών που νοσηλεύονται σε κάποιο
βρετανικό νοσοκομείο, βρίσκονται εκεί κλινήρεις επειδή έχουν πάθει μία λοίμωξη
που δεν είχαν όταν πρωτοεισήχθησαν στο νοσοκομείο.

Η θεραπεία των ασθενών που έχουν πάθει νοσοκομειακές λοιμώξεις κοστίζει
συνολικά στο βρετανικό Εθνικό Σύστημα Υγείας 1 δισ. λίρες (παραπάνω από 550
δισ. δρχ.).

Οι πιο συνηθισμένες λοιμώξεις είναι αυτές του ουροποιητικού συστήματος. Είναι
ιδιαίτερα κοινές και οι μολύνσεις τραυμάτων που έχουν προκληθεί από
χειρουργικές επεμβάσεις, αλλά και το δέρμα των ασθενών και το κυκλοφοριακό
τους σύστημα είναι επίσης ιδιαίτερα επιρρεπή στη μόλυνσή τους από εν δυνάμει
θανατηφόρα βακτηρίδια.

Ανθεκτικοί ιοί

Σε κάποιες ακραίες περιπτώσεις, κάποιοι «υπερ- ιοί», που έχουν αναπτύξει
αντιστάσεις και ανθεκτικότητα ακόμα και απέναντι στα ισχυρότερα αντιβιοτικά ­
όπως είναι, παραδείγματος χάριν, ο ιός aureus, που είναι παραλλαγή του
σταφυλόκοκκου, μόνο που είναι ανθεκτικός στη μεθικιλλίνη ­ μπορεί να
εξαπλωθούν μέσα στα νοσοκομεία, δημιουργώντας επιδημία.

Ο ιός αυτός συνήθως μπαίνει στον οργανισμό ασθενών που έχουν υποβληθεί σε
εγχείρηση μέσω είτε των τραυμάτων που προκλήθηκαν από την εγχείρηση είτε από
τα μέρη του σώματος που έχουν τρυπηθεί για τους σωλήνες του ορού, και
μεταδίδεται πάρα πολύ εύκολα.

Οι τρομακτικοί αυτοί «υπερ-ιοί» που ενδημούν στα νοσοκομεία, προκαλούν άμεσα
τον θάνατο σε 5.000 Βρετανούς ετησίως, και δημιουργούν θανατηφόρες επιπλοκές
στον οργανισμό άλλων 15.000 ατόμων. Πιστεύεται ότι εξαπλώνονται, ως επί το
πλείστον, από την παραβίαση των κανόνων υγιεινής μέσα στα νοσοκομεία ­ όπως,
παραδείγματος χάριν, όταν οι γιατροί δεν πλένουν τα χέρια τους πηγαίνοντας από
τον έναν ασθενή στον άλλον.

Έρευνες ειδικές μάλιστα, που έγιναν σε μονάδες εντατικής θεραπείας πολλών
νοσοκομείων, καταδεικνύουν ότι εκεί ­ όπου νοσηλεύονται οι ασθενείς που
κινδυνεύει άμεσα η ζωή τους, και είναι άρα οι πιο ευάλωτοι σε νοσοκομειακές
λοιμώξεις ­ οι γιατροί συχνά δεν πλένουν τα χέρια τους.

«Χωλαίνει η πρόληψη»

Ο σερ Τζον Μπερν, επικεφαλής της Εθνικής Υπηρεσίας Ελέγχου των Κρατικών
Δαπανών, απηύθυνε έκκληση στο βρετανικό υπουργείο Υγείας να εκσυγχρονίσει τις
κατευθυντήριες γραμμές που δίνει για το θέμα του ελέγχου και της πρόληψης των
νοσοκομειακών λοιμώξεων. Προσέθεσε ότι όλα τα νοσοκομεία θα πρέπει να
συμμετέχουν στο «Νοσοκόμιαλ» ­ το λεγόμενο Εθνικό Πρόγραμμα Ελέγχου των
Λοιμώξεων.

«Πρέπει σε όλα τα νοσοκομεία να υπάρχουν γιατροί και ανώτατο διοικητικό
προσωπικό οι οποίοι να ασχολούνται με την πρόληψη και τον έλεγχο των
νοσοκομειακών λοιμώξεων», είπε χαρακτηριστικά ο σερ Τζον Μπερν.

Όπως προσέθεσε ένας από τους συντάκτες της ειδικής αυτής αποκαλυπτικής
αναφοράς, ο δρ Τζέιμς Ρόμπερτσον, «το ανώτατο διοικητικό προσωπικό των
νοσοκομείων πρέπει να ασχολείται πιο άμεσα με τα προγράμματα πρόληψης και
ελέγχου των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων. Αυτήν τη στιγμή, το 50% των κορυφαίων
διοικητικών στελεχών των νοσοκομείων στη Βρετανία δεν ξέρουν καν την έκταση
των νοσοκομειακών λοιμώξεων στο νοσοκομείο που διευθύνουν, και το άλλο 50% δεν
γνωρίζουν πόσα χρήματα ξοδεύει το νοσοκομείο τους για την αντιμετώπιση των
μολύνσεων αυτών».

Στην αναφορά της, η βρετανική Εθνική Υπηρεσία Ελέγχου των Κρατικών Δαπανών
τονίζει ότι αυστηρότεροι κανόνες και έλεγχοι υγιεινής, καθώς και
αποτελεσματικότερες διαδικασίες και πρακτικές για την καταπολέμηση της
εξάπλωσης δυνητικά θανατηφόρων ιών, μπορεί να μειώσουν την έκταση των
νοσοκομειακών λοιμώξεων 15% και να περιορίσουν επίσης δραστικά τα χρήματα που
ξοδεύονται για την αντιμετώπιση των λοιμώξεων αυτών.