Αναβιώνει το δράμα του Αργυροκάστρου

Τα λεπτά όρια της ανθρωποκτονίας από πρόθεση με ενδεχόμενο δόλο, μιας
πράξης που κρατούσε στη φυλακή τον αστυφύλακα των ΕΚΑΜ Δημήτρη Τζαβέλλα ως
υπεύθυνο για τον θάνατο του υπαστυνόμου Νίκου Μαρκάκη στο ελληνικό προξενείο
του Αργυροκάστρου, υπερέβησαν οι δικαστές του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου της
Αθήνας δίνοντας το «εισιτήριο της ελευθερίας» στον κατηγορούμενο.

Ο αστυφύλακας των ΕΚΑΜ Δημήτρης Τζαβέλλας. Οι δικαστές καλούνται να αποφασίσουν εάν θα τον ξαναστείλουν στο εδώλιο του κατηγορουμένου

Τότε, ο πρόεδρος του δικαστηρίου, απευθυνόμενος προς τον κατηγορούμενο, είχε
πει πως έχει δικαίωμα να ασκήσει αναίρεση κατά της απόφασης που ουσιαστικά
αποτελούσε δικαίωση για τον ίδιο, όχι όμως και ηθική δικαίωση για τους
συγγενείς του θύματός του. Ίσως την παρατήρησή του αυτή ο πρόεδρος θα έρεπε να
την είχε απευθύνει όχι προς τον κατηγορούμενο, αλλά προς την αντίθετη
πλευρά…

Και ενώ όλα έδειχναν πως ο ζυγός της Θέμιδας είχε γείρει προς το μέρος του
κατηγορουμένου, ήρθε να ανατρέψει το σκηνικό αυτό η πρόταση του αντεισαγγελέα
του Αρείου Πάγου κ. Παναγιώτη Ζαβολέα, ο οποίος εισηγείται προς τους
συναδέλφους του να ασκήσουν αναίρεση κατά της απόφασης του Εφετείου.

Ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός, μακριά από πιθανή συναισθηματική φόρτιση,
κρίνοντας τη σοβαρή αυτή υπόθεση σε νομική μόνο βάση, θεωρεί ότι η απόφαση του
Εφετείου που μετέτρεψε σε πλημμέλημα την αρχική κακουργηματική κατηγορία είναι
«παντελώς αυθαίρετη και αναιτιολόγητη».

Στο σκεπτικό της απόφασής του ο εισαγγελέας αναφέρει μεταξύ άλλων ότι: «Η
αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη,
διότι δέχεται ότι ο κατηγορούμενος «ήθελε να πιστεύει» ότι η θαλάμη του
πιστολιού του ήταν κενή σφαίρας, χωρίς να παραθέτει κανένα πραγματικό
περιστατικό, από το οποίο να συνάγεται η πίστη του αυτή, με αποτέλεσμα η κρίση
του δικαστηρίου να είναι παντελώς αυθαίρετη και αναιτιολόγητη».

Το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο της Αθήνας τον περασμένο Δεκέμβριο είχε κατά
πλειοψηφία, με ψήφους 5-2, κηρύξει ένοχο τον κατηγορούμενο για ανθρωποκτονία
από αμέλεια, καταδικάζοντάς τον σε φυλάκιση 5 ετών. Οι τέσσερις ένορκοι και
ένας εκ των τακτικών δικαστών είχαν την άποψη ότι ο άνθρωπος που είχαν
απέναντί τους δεν ήταν ένοχος για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση με
ενδεχόμενο δόλο, όπως τον είχαν κρίνει οι δικαστές του πρωτοβάθμιου
δικαστηρίου.

Μόνο δύο δικαστές πίστεψαν πως ο Δημ. Τζαβέλλας είχε πρόθεση και αποδεχόταν ως
πιθανό το ενδεχόμενο να αφαιρέσει τη ζωή του Νίκου Μαρκάκη, όταν εκείνο το
πρωινό της 20ής Μαΐου 1997 τον στόχευσε με το όπλο του.

Η άποψη της μειοψηφίας δεν ήταν αρκετή και έτσι η 15ετής κάθειρξη που του είχε
επιβληθεί έγινε φυλάκιση 5 ετών και ο κατηγορούμενος αφέθηκε ελεύθερος, αφού
είχε ήδη εκτίσει το μεγαλύτερο μέρος της ποινής του.

Ο ίδιος ποτέ δεν παραδέχθηκε ότι είχε πρόθεση να αφαιρέσει τη ζωή του άτυχου
Νίκου Μαρκάκη και παρά την ευνοϊκή ποινική μεταχείρισή του θέλησε να δείξει
πως η πιο αυστηρή γι’ αυτόν τιμωρία είναι η πράξη του, που θα την κουβαλά σε
ολόκληρη τη ζωή του.

Όσον αφορά τους συγγενείς του Νίκου Μαρκάκη, ύστερα από εκείνη την απόφαση
προτίμησαν να μιλήσουν με τη… σιωπή τους. Αποχώρησαν από τη δικαστική
αίθουσα. Δεν είχαν τίποτα άλλο να πουν. Είχε μιλήσει η Δικαιοσύνη… Σε αυτήν
έχουν εναποθέσει τώρα πια και οι δύο πλευρές την ελπίδα για δίκαιη κρίση. Μόνο
που το δίκιο το προσεγγίζει ο καθένας από διαφορετική αφετηρία. Γι’ αυτό και
όλοι είναι υποχρεωμένοι να σεβαστούν τους δικαστές που θα αποφασίσουν εάν θα
ξαναστείλουν ή όχι τον Δημ. Τζαβέλλα στο εδώλιο του κατηγορουμένου.