ΔΡΟΜΟΙ

Φανταστείτε…

… να μπορούσατε να δημιουργήσετε έναν κόσμο. Φτιαγμένο με τάξη, μέχρι
και στην παραμικρή λεπτομέρεια. Με τι θα έμοιαζε; Θα ήταν άραγε ένας όμορφος
κόσμος, με δέντρα και λουλούδια και καθαρό, πεντακάθαρο νερό; Θα ήταν ένας
κόσμος απόλυτης ελευθερίας; Πάνε τρία χρόνια που η αμερικανική εταιρεία
Όριτζιν Σύστεμς μάζεψε συγγραφείς, καλλιτέχνες και προγραμματιστές
ηλεκτρονικών υπολογιστών για να φτιάξουν έναν δικό τους τέλειο κόσμο ­ την
υπερρεαλιστική προσομοίωση μιας χώρας που ονόμασαν Μπριτάνια. Όταν τελείωσαν,
συνέδεσαν το βασίλειό τους με το ΄Ιντερνετ και προσκάλεσαν όποιον ήθελε να
«ζήσει» εκεί. Σήμερα, εκατόν πενήντα χιλιάδες άνθρωποι ζουν στον κόσμο της
Μπριτάνια και παίζουν εκεί ένα παιχνίδι που ονομάζεται Ούλτιμα. Παίκτες από
114 χώρες του κόσμου έχουν εξασφαλίσει την «υπηκοότητα» της Μπριτάνια έναντι
10 δολαρίων τον μήνα.

Η επιτυχία…

… αυτή αποδίδεται σε μια μοναδική ιδιαιτερότητα του Ούλτιμα: τόσο
είναι ρεαλιστικό και περίπλοκο, που βρίσκει κανείς σε αυτό κάτι που μόνο σε
ένα ανεπτυγμένο κοινωνικό περιβάλλον υπάρχει: το έγκλημα. Καθένας μπορεί να
δημιουργήσει μια εικονική Κόλαση ή έναν Παράδεισο. Μα εκείνο που κάνει το
Ούλτιμα να ξεχωρίζει, είναι πως δεν είναι ούτε Κόλαση ούτε Παράδεισος, αλλά
ένα μέρος όπου προβάλλονται τα ηθικά διλήμματα της πραγματικής ζωής. Δεν είναι
τόσο το ότι μπορεί κανείς να σκοτώνει άλλους παίκτες ­ έτσι και αλλιώς, πολλά
ηλεκτρονικά παιχνίδια επιτρέπουν τον φόνο ­ μα και το ότι έχει το ελεύθερο να
σκοτώνει αθώους, «αμάχους». Μπορεί ο φόνος να είναι κερδοφόρος, αλλά έχει και
κοινωνικές συνέπειες. Το ζύγισμα ανάμεσα στις συνέπειες και τα οφέλη είναι
αυτό που δίνει στο Ούλτιμα μια διάσταση που δεν την βρίσκει κανείς σε άλλα
παιχνίδια.

Στο Ούλτιμα…

… νιώθει κανείς σαν να μπαίνει σε πίνακα του Μπρίγκελ. Άπειρα επίπεδα
ανοίγουν με ένα κλικ του «ποντικιού». Ο ήλιος πέφτει το σούρουπο και
ξαναβγαίνει την αυγή για να φωτίσει έναν κόσμο γεμάτο σπιτάκια και κάστρα.
Μονοπάτια τρυπώνουν σε πυκνά δάση. Άνθρωποι πηγαινοέρχονται ντυμένοι με
πορφυρές χλαμύδες και ασημένιες πανοπλίες, φτιάχνουν όπλα και εργαλεία ή
ξεδίνουν με κρασί. Εύκολα μπορεί να χαθεί κανείς εκεί μέσα. Ο μέσος επισκέπτης
περνάει 17-20 ώρες την εβδομάδα παίζοντας Ούλτιμα. Οι «χήρες» του παιχνιδιού
είναι πολλές. «Θα του σπάσω το κομπιούτερ», λέει για τον σύζυγό της μια από
αυτές, στο περιοδικό του Ίντερνετ «Σάλον». «Αυτό το παιχνίδι θα μου χαλάσει
τον γάμο».

Ο εθισμός…

… αυτός πώς εξηγείται; Ίσως από τον πειρασμό που νιώθει ο παίχτης να
περάσει στην άλλη μεριά αυτού του κόσμου, την πιο σκοτεινή. Οι φόνοι και οι
κλοπές δεν είναι οι μοναδικές παρανομίες στο Ούλτιμα. Οι κατασκευαστές του
παιχνιδιού φρόντισαν να δώσουν στην Μπριτάνια μια οικονομία, ολόιδια με την
πραγματική. Μα πληθαίνουν ολοένα οι απατεώνες, οι λωποδύτες και οι κακοποιοί
που αρπάζουν από τα χέρια των νομοταγών «υπηκόων» της Μπριτάνια το ψωμί που
βγάζουν με τον ιδρώτα τους. Όπως οι περισσότερες χώρες του κόσμου, έτσι και η
Μπριτάνια έχει τη δική της μαφία. Ο σχεδιαστής της εικονικής χώρας Ραλφ Κόστερ
πιστεύει πως σε αυτό ακριβώς οφείλεται η επιτυχία της. Η δυνατότητα να
ληστεύει και να σκοτώνει κανείς τον άλλο παίχτη είναι αυτό που κάνει το
παιχνίδι τόσο ζωντανό και τόσο συναρπαστικό. Γιατί έτσι μοιάζει περισσότερο με
την πραγματική ζωή.