Παιχνίδια ζωής και θανάτου με όπλο… την υπηρεσία

«Δεν έτυχε στη μέχρι σήμερα σταδιοδρομία μου να αντιμετωπίσω υπόθεση
εξωυπηρεσιακής χρήσης υπηρεσιακού όπλου από αστυνομικό. Μου έτυχε, όμως,
υπόθεση κακής χρήσης του όπλου του κατά την εκτέλεση του καθήκοντός του. Πριν
από 12 χρόνια, περίπου, κλήθηκε το Τριμελές Πλημμελειοδικείο πόλης της Βόρειας
Ελλάδας, στο οποίο συμμετείχα, να δικάσει αστυφύλακα για επικίνδυνη σωματική
βλάβη, ήτοι για τραυματισμό νεαρού που είχε θεωρηθεί ύποπτος καλλιέργειας
ινδικής κάνναβης. Συγκεκριμένα, είχε ανακαλυφθεί φυτεία σε κάποια αγροτική
περιοχή, αλλά αγνοείτο το πρόσωπο του καλλιεργητή. Γι’ αυτό στήθηκε αστυνομική
επιχείρηση με κρυμμένους αστυνομικούς, για να συλλάβουν τον δράστη επ’
αυτοφώρω κατά το πότισμα της φυτείας. Από λάθος όμως σχεδιασμό οι αστυνομικοί
δεν κρύφτηκαν πίσω από τη φυτεία, αλλά ανάμεσα σε αυτήν και τον κοντινό
αγροτικό δρόμο. Ο νεαρός, ύστερα από ώρες κατόπτευσης της περιοχής, κατά τις
οποίες είχε γίνει αντιληπτός από τους αστυνομικούς να περιφέρεται στον
αγροτικό δρόμο κρατώντας ένα μακρύ ξύλο, αποφάσισε να κινηθεί προς τη φυτεία,
δεν πρόλαβε όμως να φτάσει εκεί, γιατί πέρασε πολύ κοντά από έναν αστυνομικό
σε θέση πρηνηδόν, ο οποίος τον πυροβόλησε. Το βλήμα, έχοντας ανοδική φορά,
πέρασε ξυστά από το στέρνο του νεαρού και χάθηκε στον αέρα χωρίς να τον
τραυματίσει σοβαρά. Ο αστυνομικός ισχυρίστηκε ότι νόμισε πως ο νεαρός κρατούσε
κυνηγετικό όπλο και το είχε στραμμένο εναντίον του και αυτός αμυνόμενος
πυροβόλησε πρώτος. Το δικαστήριο δεν δέχθηκε τον ισχυρισμό του, γιατί είχε δει
προηγουμένως ότι αυτό που κρατούσε ο νεαρός ήταν ξύλο και όχι όπλο, και τον
καταδίκασε σε ολιγόμηνη ποινή φυλάκισης.

Είναι γεγονός πως η νομοθεσία που διέπει τη χρήση του όπλου από τον
αστυνομικό είναι ανεπαρκής και πεπαλαιωμένη και πρέπει να αναθεωρηθεί, γιατί
δεν του παρέχει εχέγγυα ότι η αναγκαία χρήση του απέναντι στον αδίστακτο
εγκληματία δεν θα τον οδηγήσει στο σκαμνί του κατηγορουμένου. Από την άλλη
όμως μεριά, θα πρέπει με κάθε τρόπο να του γίνεται βίωμα ότι το υπηρεσιακό
όπλο είναι εργαλείο δουλειάς, που χρησιμοποιείται στο απολύτως αναγκαίο μέτρο
και η διαφορετική χρήση του, είτε στην υπηρεσία είτε εκτός αυτής, για την
επίλυση προσωπικών διαφορών ή προβλημάτων, εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για
την ασφάλεια των πολιτών, για την προστασία της οποίας η Πολιτεία του
εμπιστεύθηκε το όπλο».

Με ένα υπηρεσιακό περίστροφο, εκείνο που η Πολιτεία είχε εμπιστευθεί στον
νεαρό αστυνομικό από την Κρήτη, έδωσαν τέλος στη ζωή τους ο ίδιος και η
γυναίκα του. Η όμορφη κοπέλα, η οποία ένα μήνα πριν είχε αποκτήσει το πρώτο
τους παιδί, το αποφάσισε πρώτη. Σε μια στιγμή απόγνωσης, βοηθούμενη και από το
αλκοόλ που είχε καταναλώσει, πήρε το όπλο του συζύγου της, πάτησε τη σκανδάλη
και… Τέλος.

Δεν δυσκολεύτηκε να βρει τον τρόπο. Το όπλο ήταν εκεί, στο σπίτι. Αν
χρειαζόταν να το αναζητήσει αλλού, μάλλον δεν θα το έκανε. Και ιδιαίτερα τη
συγκεκριμένη στιγμή που οι δυνάμεις της δεν της άφηναν κανένα περιθώριο. Το
άλλο πρωί ίσως έβλεπε τη ζωή με πιο αισιόδοξο βλέμμα.

Δυστυχώς, λίγους μήνες αργότερα, το ίδιο όπλο χρησιμοποιήθηκε για να αφαιρέσει
τη ζωή του κατόχου του. Ο αστυφύλακας Μανώλης Κουκουράκης, μην μπορώντας να
αντέξει τις υποψίες για τον θάνατο της γυναίκας του ­ καθώς πολλοί τον
θεώρησαν δράστη ανθρωποκτονίας ­ πήρε τη μεγάλη απόφαση. Το περίστροφό του
έγραψε τον τραγικό επίλογο…

Δεν είναι λίγα τα περιστατικά, όπου περίστροφα αστυνομικών χρησιμοποιούνται
από τους ίδιους ή από μέλη της οικογένειάς τους προκαλώντας ολέθρια
αποτελέσματα. Ας θυμηθούμε τον αστυνομικό Γκιαουράκη που σκότωσε τη γυναίκα
του με το υπηρεσιακό του όπλο, μπροστά στο παιδί τους, ή ακόμη περιπτώσεις
παιδιών αστυνομικών που περιεργάζονται το όπλο του πατέρα τους ­ ο οποίος δεν
έχει την πρόνοια να το κρύψει επιμελώς ­ και το… παιχνίδι καταλήγει σε
τραγωδία.

Παράλληλα, αυτό το όπλο που φέρουν επάνω τους τα όργανα της τάξης, μόνο και
μόνο για να την περιφρουρούν ασφαλέστερα, δεν έχει συμβεί λίγες φορές να το
χρησιμοποιούν οι ίδιοι για να τη διασαλεύουν.

Κι ενώ εν ώρα υπηρεσίας διστάζουν να πυροβολήσουν για πολλούς και διάφορους
λόγους ­ ένα άλλο θέμα συζήτησης με τεράστιες διαστάσεις ­ σε ιδιωτικές
στιγμές φαίνεται πως τους διευκολύνει να πάρουν τη μοιραία απόφαση.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗΣ

Με «εγγύηση» το περίστροφο θα ξεχρέωνε τα δάνεια

Θανάσης Αγγελάκης. Το υπηρεσιακό περίστροφο τον βοήθησε να πάρει την απόφαση

Εκείνη την ημέρα είχε υπηρεσία το απόγευμα ο αστυνομικός των ΜΑΤ Θανάσης
Αγγελάκης. Ό,τι είχε να κάνει λοιπόν έπρεπε να γίνει το πρωί. Τα χρέη που
είχε, λόγω των ληξιπρόθεσμων καταναλωτικών δανείων, τον πίεζαν. Είχε
αποφασίσει όμως να τα αποπληρώσει για να ηρεμήσει και να περάσει ξένοιαστα τις
καλοκαιρινές του διακοπές.

Στις 9 το πρωί της 2ας Ιουνίου 1998, σύμφωνα με το πλάνο που είχε κάνει από
την προηγουμένη, έπρεπε να βρίσκεται στο υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στο
Γουδί. Το σπίτι του βρισκόταν εκεί κοντά κι έτσι πήγε με τα πόδια. Μαζί του
ήταν κι ένας φίλος του. Ο Θ. Αγγελάκης δεν φορούσε τη στολή του, αφού ήταν
εκτός υπηρεσίας, είχε όμως μαζί του το υπηρεσιακό του περίστροφο.

«Ληστεία»! Η φωνή ακούστηκε από την είσοδο της τράπεζας. Έως ότου
συνειδητοποιήσουν οι παρευρισκόμενοι τι συνέβαινε, ο νεαρός με το καπελάκι, τα
μαύρα γυαλιά και το μαντίλι στο πρόσωπο έριχνε έναν πυροβολισμό στον αέρα. Ο
φίλος του, με την ίδια περίπου εμφάνιση, πηδούσε πάνω από το γκισέ του ταμία
και άρπαζε 6,5 εκατομμύρια δραχμές. Με τα χρήματα τοποθετημένα σε μια σακούλα,
οι δύο δράστες έφυγαν τρέχοντας. Ήταν όμως άτυχοι. Διότι, μεταξύ των πελατών,
βρίσκονταν ένας αστυνομικός των ΕΚΑΜ και ένας της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας,
οι οποίοι τους καταδίωξαν με τη βοήθεια ενός αστυνομικού της ομάδας «Ζ» που
περνούσε τυχαία απέξω.

«Κι εγώ αστυνομικός είμαι, βρε παιδιά…». Μόνο αυτό δεν περίμεναν να ακούσουν
οι τρεις αστυνομικοί όταν κατόρθωσαν να ακινητοποιήσουν τον έναν από τους δύο
ληστές. Ήταν ο 27χρονος συνάδελφός τους Θανάσης Αγγελάκης, που τα τελευταία
πέντε χρόνια υπηρετούσε στη Διεύθυνση Αστυνομικών Επιχειρήσεων. Για να τον
αναγκάσουν μάλιστα να πετάξει το όπλο από το χέρι του, ο αστυνομικός των ΕΚΑΜ
πυροβόλησε τέσσερις φορές στον αέρα. Πώς να φανταζόταν ο επίδοξος ληστής, που
λίγα λεπτά πριν απειλούσε με το περίστροφό του τον ΕΚΑΜίτη, την κατάληξη της
τόσο μελετημένης επιχείρησής του…

Ήταν η πρώτη του ληστεία, όπως τους είπε αργότερα, προσπαθώντας συγχρόνως να
καλύψει τον συνεργό του, ο οποίος δεν συνελήφθη εκείνη τη στιγμή. Ισχυρίστηκε
πως επρόκειτο για έναν Αλβανό, που είχε γνωρίσει πριν από 20 μέρες και τον
είχε «προσλάβει» για βοηθό. Την παράνομη πράξη του, που δεν είχε αίσιο τέλος,
ο Θ. Αγγελάκης αποφάσισε προκειμένου να βρει διέξοδο στις οικονομικές του
δυσκολίες.

Το υπηρεσιακό του περίστροφο αποτέλεσε προφανώς «εγγύηση» για το βέβαιο
αποτέλεσμα της μεγάλης απόπειρας, που αν δεν συνέπιπτε να βρίσκονται στην
τράπεζα οι αστυνομικοί τη στιγμή εκείνη, θα καταγραφόταν στον κατάλογο των
πολλών ληστειών με άγνωστους δράστες.

Κατά τη διάρκεια της καταδίωξης ωστόσο, ο συνεργός του Αγγελάκη που κρατούσε
τη σακούλα με τα χρήματα, σταμάτησε ένα ταξί, πέταξε το… φορτίο μέσα, από το
ανοιχτό παράθυρο και, ξαλαφρωμένος από το βάρος, εξαφανίστηκε. Ο οδηγός του
ταξί, μόλις κατάλαβε τι συνέβαινε, άνοιξε τη σακούλα να δει τι περιείχε και
παρέδωσε τα χρήματα στην Αστυνομία.

ΑΓΓΕΛΗΣ ΜΠΟΥΡΜΑΣ

Οι ασκήσεις σκοποβολής τραυμάτισαν δύο αμέριμνους φίλους

Το γλέντι είχε ξεκινήσει από νωρίς. Η παρέα διασκέδαζε για τους αρραβώνες δύο
φίλων, στο εξοχικό τους στην Εύβοια. Ήταν καλοκαίρι, ζέστη κι έτσι το τραπέζι
είχε στρωθεί έξω, στην αυλή. Ξαφνικά ακούστηκαν πυροβολισμοί.

Οι πιο γρήγοροι πετάχτηκαν όρθιοι. Οι άλλοι, τρομαγμένοι, προσπαθούσαν να
καταλάβουν τι συνέβαινε. Παρά την ταραχή τους, όμως, όλοι πίστευαν πως οι
σφαίρες δεν είχαν στόχο την παρέα, αφού, ούτως ή άλλως, ακούγονταν από πολύ
μακριά.

Οι κραυγές πόνου, που διαδέχθηκαν η μία την άλλη, προκάλεσαν στη συντροφιά
πανικό. Ο Γρηγόρης Σταυροπιερράκος καταματωμένος κρατούσε το χέρι του,
μορφάζοντας από τον οξύ πόνο. Ο Δημοσθένης Θεοδωρόπουλος αιμορραγούσε στην
περιοχή της κοιλιάς. Οι φωνές των λοιπών μελών της παρέας, που δεν ήξεραν από
πού προέρχονταν οι σφαίρες και ποιος άλλος είχε σειρά, μπερδεύονταν με τις
κραυγές πόνου των δύο τραυματιών.

Τη στιγμή εκείνη προείχε η περίθαλψη των δύο φίλων, οι οποίοι, όπως όλα
έδειχναν, έφεραν σοβαρά τραύματα. Ποιος να ψάξει για τον δράστη και τι να
βρει; Γύρω-γύρω πάντως, όσο έπιανε το μάτι τους, δεν έβλεπαν καμιά ύποπτη
κίνηση.

Σε απόσταση 110 μέτρων από το εξοχικό σπίτι, ο αστυφύλακας Αγγελής Μπούρμας,
που υπηρετούσε στην Υπηρεσία Προστασίας Επισήμων της Ασφάλειας, ενώ ήταν εκτός
υπηρεσίας έκανε ασκήσεις σκοποβολής με το υπηρεσιακό του περίστροφο! Στόχος
του ήταν ένα δέντρο… εναντίον του οποίου πυροβόλησε πέντε φορές. Μια σφαίρα
όμως ξέφυγε και τραυμάτισε τους δύο νεαρούς.

Ο 31χρονος αστυνομικός βρέθηκε στην περιοχή εκείνη την Κυριακή του Ιουλίου του
1998 προκειμένου να δώσει σε κάποιους συγγενείς του προσκλήσεις για τον γάμο
του. Καθώς κατευθυνόταν προς το σπίτι μιας θείας του, του ήρθε η έμπνευση να
εξασκηθεί στη σκοποβολή. Η τοποθεσία ήταν ερημική και δεν φαντάστηκε ότι θα
μπορούσε ακόμη και να σκοτώσει άνθρωπο.

Με ήσυχη τη συνείδησή του λοιπόν, παρά το γεγονός ότι δεν γνώριζε πού είχε
χτυπήσει η σφαίρα που ξέφυγε, επέστρεψε στην Αθήνα χωρίς να ενημερώσει την
Αστυνομική Διεύθυνση της Εύβοιας. Ωστόσο η περιοχή είχε αναστατωθεί και όλοι
αναζητούσαν τον δράστη. Οι συντονισμένες έρευνες έφεραν γρήγορα αποτέλεσμα. Το
γεγονός ότι ο δράστης ήταν αστυνομικός και είχε κάνει χρήση του υπηρεσιακού
του περιστρόφου, διαπιστώθηκε αμέσως.

Το σήμα που έφτασε σύντομα στην υπηρεσία του Αγγελή Μπούρμα αιφνιδίασε τον
αστυνομικό. Όταν μάλιστα ενημερώθηκε για τις συνέπειες της ιδιόμορφης
διασκέδασής του, που οδήγησαν δύο νέους στο νοσοκομείο, δεν πίστευε στ’ αυτιά
του.

Κρατούμενος πλέον ο αστυφύλακας οδηγήθηκε στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών
Χαλκίδας. Εναντίον του ασκήθηκε ποινική δίωξη για απόπειρα ανθρωποκτονίας και
για παράνομη οπλοχρησία. Στην απολογία του στον ανακριτή τι να πει; Ότι
βεβαίως δεν είχε πρόθεση να προκαλέσει τον θάνατο, αλλά ούτε και τον
τραυματισμό κανενός. Όταν όμως πατάει κάποιος τη σκανδάλη, μάλλον δεν μπορεί
να είναι βέβαιος αν η σφαίρα θα βρει τον επιδιωκόμενο στόχο.