Χτύπησαν λίμιτ απ τα ενοίκια των εκλογικών κέντρων

Σε τιμές-πρόκληση διατίθενται οι χώροι που προσφέρονται για εκλογικά κέντρα
υποψήφιων βουλευτών, κι αυτά την ώρα που η συζήτηση για τον περιορισμό των
προεκλογικών δαπανών κορυφώνεται.

Παρ’ όλα αυτά, δύο μήνες πριν από τις εκλογές της 9ης Απριλίου, τα ενοίκια
των προεκλογικών κέντρων χτυπούν λίμιτ απ και προδιαγράφουν πως και αυτή τη
φορά θα ξοδευθούν δισεκατομμύρια δραχμές, πως και αυτή η προεκλογική περίοδος
θα είναι πολυέξοδη και θα χαρακτηρίζεται από… σπατάλες. Το ενοίκιο για ένα
εκλογικό κέντρο, στην καρδιά της Αθήνας, σε σημεία και δρόμους που βρίσκονται
γύρω από την Ομόνοια και το Σύνταγμα, ξεκινά από τα είκοσι και τα τριάντα και
φτάνει ακόμη και τα… σαράντα εκατομμύρια δραχμές τον μήνα. Σε πολλές
περιπτώσεις μάλιστα, η αξία του μισθώματος θα πρέπει να προκαταβάλλεται. Χώροι
που βρίσκονται στο οικοδομικό τετράγωνο γύρω απο τις οδούς Πανεπιστημίου,
Σταδίου και Ακαδημίας προσφέρονται μόνο σε υποψήφιους βουλευτές που έχουν τη
δυνατότητα και προτίθενται να πληρώσουν σε… χρυσό.

Η πραγματική αξία των ακινήτων κάθε άλλο παρά κριτήριο για την τιμή του
ενοικίου είναι. Στην κατά τα άλλα πανάκριβη αγορά ακινήτων της Εκάλης, ένα
εκλογικό κέντρο ενοικιάζεται για λιγότερο από ένα εκατομμύριο. Λιγοστοί είναι
οι ψηφοφόροι που ζουν εκεί…

Στο Κερατσίνι ή στην Καλλιθέα όμως, σε περιοχές όπου τα ακίνητα διατίθενται
σχετικά φτηνά, ο αριθμός των υποψήφιων βουλευτών αλλά και των ψηφοφόρων
ανεβάζει τις τιμές των ενοικίων για τα εκλογικά κέντρα στα δύο ή ακόμη και στα
πεντέμισι εκατομμύρια τον μήνα.

Οι μεγάλες πόλεις και τα κεντρικά καταστήματα σε πλατείες και πεζοδρόμους παίρνουν το μεγάλο κομμάτι στην «πίτα» της προεκλογικής περιόδου

Το μαγαζί είναι περίπου 30 τετραγωνικά μέτρα και βρίσκεται σε κεντρικό σημείο
στο Κερατσίνι. Όταν συνεργάτες του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στη Β’ Πειραιώς κ.
Γιάννη Καψή ζήτησαν από τον ιδιοκτήτη να τους το παραχωρήσει για εκλογικό
κέντρο, αυτός ανέβασε την τιμή του στο 1,5 εκατομμύριο τον μήνα. Την επόμενη
μέρα που πήγαν να επαναδιαπραγματευτούν την τιμή, ο χώρος είχε κλείσει από
άλλον υποψήφιο προς 2,5 εκατομμύρια τον μήνα!

Χρυσή περίοδος είναι για τους ιδιοκτήτες ακινήτων και τους επιχειρηματίες το
δίμηνο από σήμερα μέχρι και τις εκλογές, καθώς οι τιμές ενοικίασης των
ακινήτων έχουν εκτοξευθεί στα ύψη. Το Λεκανοπέδιο, μάλιστα, έχει χωριστεί σε
ζώνες με κριτήριο τον αριθμό των ψηφοφόρων που συγκεντρώνονται σε κάθε
περιοχή.

Στη Δυτική Αθήνα

Έτσι, στις θεωρητικά υποβαθμισμένες περιοχές της Δυτικής Αθήνας, λόγω του
μεγάλου όγκου του εκλογικού σώματος, τα χρήματα που ζητούν οι ιδιοκτήτες
ακινήτων ξεπερνούν συχνά ακόμα και τα 5 εκατομμύρια δραχμές τον μήνα. Σε
αναγνώριση του “τοπίου” που έκανε πρόσφατα ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη Β’ Αθηνών
κ. Τηλέμαχος Χυτήρης διαπίστωσε ότι για κεντρικά σημεία στο Περιστέρι και στο
Αιγάλεω “οι ιδιοκτήτες βαράνε όπου σε βρουν”.

Από την ίδια πλευρά του ποταμού και μερικά χιλιόμετρα πιο νότια, στον
Κορυδαλλό, για ένα μαγαζί σε κεντρικό σημείο που δεν ξεπερνά τα 40 τετραγωνικά
μέτρα ζήτησαν οι ιδιοκτήτες του 2 εκατομμύρια το μήνα γι’ αυτήν την περίοδο.
“Κι αυτό, όταν πήγα να το νοικιάσω, μου απάντησαν ότι άλλος υποψήφιος το
νοίκιασε προς 2,3 εκατομμύρια”, λέει για την “περιπέτειά” του ο κ.Γ. Καψής και
παρομοιάζει τα ποσά για τις προεκλογικές εκστρατείες των βουλευτών σαν “την
τελετή του Αγά Χαν που τον ζύγιζαν με χρυσάφι”.

Για τον λόγο αυτό προσανατολίζεται στο να καταφύγει σε πρόχειρες κατασκευές
και κιόσκια στις πλατείες της περιοχής.

Στις νότιες περιοχές

Η εικόνα, όμως, δεν είναι διαφορετική και σε άλλες περιοχές της Αττικής. Στην
Καλλιθέα, στη Λεωφόρο Θησέως, υποψήφιος βουλευτής νοίκιασε εκλογικό κέντρο
προς 5,5 εκατομμύρια τον μήνα. Λίγο πιο πάνω, στην πλατεία της Νέας Σμύρνης
κυκλοφορεί σαν ανέκδοτο η ιστορία υποψηφίου που νοίκιασε εκεί για την
προεκλογική περίοδο ένα μικρό μαγαζί προς 6 εκατομμύρια, ενώ συνάδελφός του
έγινε έξω φρενών όταν του ζήτησαν για μικρότερο μαγαζί στο ίδιο σημείο 4
εκατομμύρια δραχμές με την αιτιολογία ότι “αν το θέλετε, αν δεν το θέλετε
υπάρχουν και άλλοι ενδιαφερόμενοι”.

Αλλά και σε νότια προάστια, όπως στις περιοχές της Γλυφάδας και της Βούλας, οι
υποψήφιοι βουλευτές πρέπει να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Σε κεντρικά
σημεία των περιοχών αυτών ένα μέτριο κατάστημα μπορεί να ενοικιαστεί ως
εκλογικό κέντρο με μίσθωμα που φθάνει ακόμα και τα 15 εκατομμύρια για όλη την
περίοδο.

Συχνά τα ενοίκια εκτοξεύονται σε ποσό που ξεπερνά τα 10 εκατομμύρια, γεγονός
που κάνει διστακτική τη βουλευτή της Β’ Αθηνών από τη Ν.Δ. κ. Φάνη Πάλλη –
Πετραλιά, η οποία δηλώνει ότι “δεν θα πέσει θύμα οποιουδήποτε εκβιασμού” και
προτείνει να έχουν οι νυν βουλευτές που θα είναι και πάλι υποψήφιοι από το
κόμμα της κοινά εκλογικά κέντρα σε διάφορες περιοχές της Β’ Αθηνών.

Στα βόρεια προάστια

Προχωρώντας προς τα βόρεια προάστια, η κατάσταση δεν αλλάζει. Ένα κατάστημα
στον πεζόδρομο της Χαϊμαντά στο Χαλάνδρι, που θεωρείται ακόμα πιο “δημοφιλής”
και από την κεντρική πλατεία, ενοικιάζεται προς 5 εκατομμύρια δραχμές για την
προεκλογική περίοδο. Τον υπόλοιπο χρόνο η τιμή του ίδιου καταστήματος δεν
ξεπερνά το 1,5 εκατομμύριο δραχμές.

Το “φιλέτο” των βορείων προαστίων, πάντως, είναι η περιοχή της Λεωφόρου
Κηφισίας από το ύψος του “Υγεία” μέχρι και το πρώην εργοστάσιο της ΗΒΗ. Εκεί
το… προεκλογικό ενοικιοστάσιο κυμαίνεται από 5 μέχρι και 12 εκατομμύρια
δραχμές.

Όσο απομακρυνόμαστε από το κέντρο, τα πράγματα δεν είναι διαφορετικά. Στην
Ελευσίνα, στο Γέρακα, στην Ανθούσα αλλά και στη Ραφήνα και τη Λούτσα, για
κεντρικά μαγαζιά οι υποψήφιοι βουλευτές καλούνται να πληρώσουν περισσότερα από
ένα εκατομμύριο δραχμές.

Στη Θεσσαλονίκη

Αναλόγως δαπανηρό είναι το ενοίκιο στη Θεσσαλονίκη, στις πρωτεύουσες των νομών
και στις υπόλοιπες μεγάλες πόλεις της επαρχίας. Στη συμπρωτεύουσα ο βουλευτής
του ΠΑΣΟΚ κ. Γιώργος Κίρκος υποστηρίζει ότι για ένα κατάστημα στο κέντρο της
πόλης το ενοίκιο κυμαίνεται από ένα μέχρι και τρία εκατομμύρια, ποσό που
μπορεί να “τσιμπηθεί” αν πρόκειται για πολύ καλό πόστο. Στους υπόλοιπους
νομούς, το μεγαλύτερο κομμάτι της “πίτας” για τη δαπάνη των υποψηφίων σε
εκλογικά κέντρα παίρνουν, όπως είναι φυσικό, οι μεγάλες πόλεις όπου τα ενοίκια
κεντρικών καταστημάτων ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο τον μήνα. Στις μικρότερες
πόλεις το μίσθωμα φτάνει τις 500.000 δραχμές.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, το “δούναι και λαβείν” συνηθίζεται να γίνεται
χωρίς αποδείξεις και με συμφωνίες που γίνονται κάτω από το τραπέζι. Δηλαδή
χωρίς χαρτιά, χωρίς υπογραφή συμβολαίων, δίχως αποδείξεις πληρωμής και βέβαια
τα χρήματα δίνονται προκαταβολικά στον ιδιοκτήτη.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, με τις τιμές να είναι τόσο ψηλά, είναι
φυσιολογικό να δημιουργείται η απορία στον κόσμο πώς μπορεί ένας υποψήφιος
βουλευτής να δαπανήσει τόσο μεγάλα ποσά για ένα και μόνο εκλογικό κέντρο.

Φρένο στις δαπάνες

Στο Λεκανοπέδιο. Το έχουν χωρίσει και σε ζώνες με κριτήριο τον αριθμό ψηφοφόρων που συγκεντρώνονται σε κάθε περιοχή

Για το θέμα αυτό, ο πρόεδρος της Βουλής σε δήλωσή του στον ραδιοφωνικό σταθμό
Φλας υποστήριξε πως η υπόθεση της διαφάνειας στα οικονομικά των κομμάτων και
των υποήφιων βουλευτών είναι πρωτίστως θέμα των πολιτών και όχι οποιασδήποτε
νομοθετικής ή άλλης κανονιστικής ρύθμισης. Και πρόσθεσε: “Εάν τα κόμματα δεν
θα έχουν καθαρά χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό, δηλαδή από την τσέπη
του πολίτη, θα τα έχουν από το χρηματοκιβώτιο κάποιου ο οποίος, ανοίγοντάς το,
θα φιλοδοξεί να έχει πολλαπλάσια επιστροφή αυτού που δίνει”.

Να μπει φρένο στις υπέρογκες προεκλογικές δαπάνες ζήτησαν χθες έντεκα
βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι με ερώτησή τους προς τον υπουργό Τύπου και ΜΜΕ
προτείνουν την απαγόρευση κάθε προκλητικού διαφημιστικού σποτ και ρεκλάμας που
προδικάζει αλόγιστη, υπέρμετρη και οφθαλμοφανή δαπάνη χρήματος.

ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

Πρόκειται για καθαρή εκμετάλλευση και μaς πιάνουν όπου μας βρουν

Ακόμη και 40 εκατομμύρια δραχμές χρειάζονται για την ενοικίαση, αυτούς τους
δύο μήνες, μαγαζιών – φιλέτο στους μεγάλους δρόμους του κέντρου της Αθήνας, με
αποτέλεσμα το τετράγωνο που εκτείνεται ανάμεσα στο Σύνταγμα, την Ομόνοια, την
πλατεία Κάνιγγος και το Κολωνάκι να θεωρείται το “πιο χρυσό της προεκλογικής
περιόδου”.

Οι απαιτήσεις των ιδιοκτητών και των επιχειρηματιών σε πολλές περιπτώσεις
είναι ανεξέλεγκτες. “Μας πιάνουν όπου μας βρουν”, λέει ο νυν βουλευτής
Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ κ. Στ. Μανίκας και υποψήφιος σε αυτές τις εκλογές στην
Α’ Αθηνών, θεωρώντας ότι “πρόκειται για καθαρό εκβιασμό γιατί ο άλλος κοιτάζει
σε ένα δίμηνο να βγάλει τα έξοδα της χρονιάς”.

Ανάλογη είναι και η εικόνα που διαπίστωσε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στην ίδια
περιφέρεια κ. Αθ. Τσούρας ο οποίος, έπειτα από “έρευνα αγοράς”, κατάλαβε ότι η
Σταδίου, η Πανεπιστημίου και η Ακαδημίας είναι οι πιο ακριβοί δρόμοι για να
ανοίξει κάποιος εκλογικό κέντρο.

“Έχω ακούσει ότι για καλά σημεία σε αυτούς τους δρόμους οι τιμές αρχίζουν από
30 και 40 εκατομμύρια δραχμές, για μικρά καταστήματα στην ίδια περιοχή το
μίσθωμα ξεπερνά τα 7 εκατομμύρια και για “τρύπες” ζητούν έως και 3 εκατομμύρια
δραχμές”.

Αλλά και στο κέντρο του Πειραιά, τα χρήματα που χρειάζεται ένας υποψήφιος
είναι επίσης πολλά, καθώς στις μεγάλες λεωφόρους οι ιδιοκτήτες ζητούν για
μεσαίας έκτασης μαγαζιά από δύο μέχρι και τέσσερα εκατομμύρια δραχμές τον
μήνα.

“Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο”, δηλώνει ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ.
Εμμ. Μπεντενιώτης, ο οποίος αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το πολιτικό του
γραφείο ως εκλογικό κέντρο.