ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Νέα εποχή της Νότιας Αφρικής

Την ερχόμενη Παρασκευή συμπληρώνονται δέκα χρόνια από την ημέρα που ο
Νέλσον Μαντέλα βγήκε από τις φυλακές Βίκτορ Βέρστερ, χέρι-χέρι με την τότε
σύζυγό του Ουίνυ.

Νέα εποχή. Ο Μπέκι αγκαλιάζει τον προκάτοχό του Μαντέλα. Αλλά μαζί με τα πρόσωπα έχει αλλάξει και η εποχή

Τιμώντας αυτή την επέτειο, ο Μαντέλα θα εγκαινιάσει την Παρασκευή μουσείο, που
έχει κτιστεί προς τιμήν του στο ανατολικό Κέηπ Τάουν. Και όμως, γράφει ο
ανταποκριτής της «Ιντιπέντεντ», ένα παράξενο αίσθημα διαπερνά αυτή την
επέτειο. Οι περισσότεροι Νοτιοαφρικανοί δεν ξέρουν αν είναι καλύτερα να
κοιτάζουν στο μέλλον ή το παρελθόν.

Πριν από δέκα χρόνια, ολόκληρος ο κόσμος πίστεψε ότι για τα 35 εκατομμύρια
μαύρων Νοτιοαφρικανών η καταπίεση είχε δώσει τη θέση της στην ελπίδα και τη
φιλοδοξία. Σήμερα, με την εγκληματικότητα να καλπάζει, τα κρούσματα AIDS να
έχουν φθάσει σε πρωτοφανή επίπεδα και τη φτώχεια να πλήττει όλο και μεγαλύτερα
στρώματα του πληθυσμού, δημιουργείται η εντύπωση ότι το καλύτερο έχει ήδη
συμβεί.

Έχουν βέβαια συμβεί πολλά καλά. Χιλιάδες σπίτια έχουν κτιστεί για τους
αστέγους, η περίθαλψη είναι δωρεάν και η εκπαίδευση προσφέρεται σε όλους.

Εκατομμύρια άνθρωποι έχουν πλέον στη διάθεσή τους τρεχούμενο νερό, ηλεκτρικό
και τηλέφωνο. Το κύμα πολιτικής βίας από το οποίο έχασαν τη ζωή τους 10.000
άνθρωποι στο Κουαζούλου-Νατάλ έχει τερματιστεί. Ο πρόεδρος Τάμπο Μπέκι και,
φυσικά, ο προκάτοχός του Νέλσον Μαντέλα έχουν κάνει τους συμπατριώτες τους να
είναι υπερήφανοι που λέγονται Νοτιοαφρικανοί.

Τα τελευταία χρόνια, η Νότια Αφρική έχει γνωρίσει πολλούς θριάμβους στον
αθλητισμό.

Ολόκληρη η αφρικανική ήπειρος έχει επωφεληθεί από την εκστρατεία του προέδρου
Μπέκι εναντίον των πιο βίαιων μορφών παγκοσμιοποίησης.

Την ωραία αυτή εικόνα όμως των επιτευγμάτων του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου
δεν τη μοιράζονται δυστυχώς όλοι οι Νοτιοαφρικανοί. Ο Ιτουμελένγκ Μαχαμπάνε,
πρώην διευθυντής του νεανικού περιοδικού «Υ» και σήμερα συντάκτης της
εβδομαδιαίας επιθεώρησης «Financial Mail», προειδοποιεί ότι το κυβερνών κόμμα
έχει χάσει την επαφή του με τους ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους ή θυσίασαν
το μέλλον τους για τον αγώνα. Το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο ­ πιστεύει ­ έχασε
την ευκαιρία να μετασχηματιστεί από απελευθερωτικό κίνημα, όπου η διαφωνία δεν
ήταν ανεκτή, σε ένα πολιτικό κόμμα που θεωρεί τον διάλογο πηγή καλού για όλο
τον λαό.

«Αναρωτιέμαι πόσον καιρό θα ζήσει ακόμη το πνεύμα των νέων Νοτιοαφρικανών»,
λέει. «Για κάθε νέο που μπαίνει στο Πανεπιστήμιο, δέκα πηγαίνουν να
συναντήσουν τους μεγαλύτερους σε ηλικία συμπατριώτες τους στα ταμεία
ανεργίας». Το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο έγινε από απελευθερωτικό κίνημα, ένα
κόμμα πολιτικών σκοπιμοτήτων.