8 μ.μ. Ειδήσεις. 8.30 μ.μ… Χημεία

Μαθήματα ακόμα και μέσω ψηφιακής τηλεόρασης θα μπορούν σε σύντομο χρονικό
διάστημα να κάνουν οι μαθητές σχολείων σε δυσπρόσιτες και απομακρυσμένες
περιοχές, όπου δεν υπάρχουν καθηγητές όλων των ειδικοτήτων να διδάξουν.

Αίθουσες μαθημάτων. Οι τάξεις εξοπλίστηκαν και οι σχολικοί διάδρομοι απέκτησαν ερμάρια, χάρη στο πειραματικό πρόγραμμα Αναδιάταξης του σχολικού χώρου, που εφαρμόζεται ήδη σε 160 «τυχερά»σχολεία. Αντί κάθε τμήμα να έχει την τάξη του, πλέον κάθε μάθημα απέκτησε ειδική εξοπλισμένη αίθουσα και οι μαθητές αλλάζουν τάξη, ανάλογα με το μάθημα

Ο υπουργός Παιδείας, κ. Γερ. Αρσένης, εγκαινιάζοντας χθες στο Ζάππειο έκθεση
του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου με τα αποτελέσματα του προγράμματος για τα
«Σχολεία Εφαρμογής Πειραματικών Προγραμμάτων Εκπαίδευσης» (ΣΕΠΠΕ), ανακοίνωσε
ότι σε λίγους μήνες το υπουργείο Παιδείας θα εντάξει και τις δυνατότητες που
προσφέρει η ψηφιακή τηλεόραση στην υπηρεσία των δυσπρόσιτων σχολείων,
πειραματικά στην αρχή. Έτσι, είπε ο υπουργός, ούτε τα σχολεία θα κλείνουν,
ούτε θα μετακινείται ο μικρός μαθητικός πληθυσμός τους και τα παιδιά θα
μπορούν, αν για παράδειγμα δεν έχουν καθηγητή Αγγλικών, να διδάσκονται,
πάντως, Αγγλικά και να συμμετέχουν στο μάθημα, μέσω των δυνατοτήτων αμφίδρομης
επικοινωνίας που μπορεί να προσφέρει η ψηφιακή τηλεόραση.

Στην έκθεση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, που θα διαρκέσει ως αύριο,
παρουσιάζονται τα αποτελέσματα των προγραμμάτων ΣΕΠΠΕ, στα οποία τα 2
τελευταία χρόνια συμμετείχαν 600 σχολεία, 7.000 εκπαιδευτικοί και 70.000
μαθητές. Τα προγράμματα αυτά, αφορούν τη διδασκαλία παραδοσιακών μαθημάτων,
αλλά με νέους τρόπους, όπως με τη βοήθεια πολυμέσων, Διαδικτύου και
υπολογιστών, τη διδασκαλία νέων γνωστικών αντικειμένων, όπως Αγωγή Υγείας,
Θεατρική Παιδεία, Τοπική Ιστορία, Ευρωπαϊκή Διάσταση, διαπολιτισμική
εκπαίδευση, τη διδασκαλία με νέες μεθόδους και με χρήση πολλών διδακτικών
πηγών, κ.ά.

Όμως, το πιο σημαντικό από τα πειραματικά προγράμματα που εφαρμόστηκε, ήδη, σε
160 Γυμνάσια και Λύκεια και θα επεκταθεί, ήταν αυτό της «Αναδιάταξης του
σχολικού χώρου», όπου οι αίθουσες των σχολείων έπαψαν να είναι αίθουσες
μαθητών όπως τις ξέρουμε και έγιναν «αίθουσες μαθημάτων». Εξοπλίστηκαν,
δηλαδή, η κάθε μία κατάλληλα για ένα γνωστικό αντικείμενο (αίθουσα
Μαθηματικών, Φυσικής, Φιλολογικών, κ.λπ.), απέκτησαν και υπολογιστές και οι
μαθητές, πλέον, δεν έχουν συγκεκριμένη τάξη, αλλά αλλάζουν αίθουσα ανάλογα με
το μάθημα.

Παράλληλα, στους κοινόχρηστους χώρους των σχολείων τοποθετήθηκαν ερμάρια για
τα προσωπικά είδη των μαθητών και πίνακες ανακοινώσεων.

Η αλλαγή αυτή ­ που στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ έχει παγιωθεί χρόνια τώρα ­
κόστισε 2 δισ. δραχμές, αλλά επιτρέπει τον σωστό εξοπλισμό των αιθουσών και
εμποδίζει τη φθορά που συνεπάγεται η ταύτιση μιας αίθουσας με ένα συγκεκριμένο
τμήμα σχολείου, με αποτέλεσμα να βελτιώνεται αισθητά η παιδαγωγική διαδικασία
και, επιτέλους, να υπάρχουν και στα δημόσια ελληνικά σχολεία κατάλληλα
εξοπλισμένες αίθουσες για κάθε μάθημα.

Ας ελπίσουμε, λοιπόν, ότι αυτό, τουλάχιστον, το πρόγραμμα θα επεκταθεί σύντομα
σε όλα τα σχολεία.