ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ζητούνται μέτρα για το πάρκινγκ

Η καθημερινή εικόνα αυτής της πόλης ούτε στους πιο αισιόδοξους δεν επιτρέπει
να απολαύσουν τη δημιουργία μεγάλων έργων όπως είναι το Μετρό, που μπήκε
πρόσφατα στη ζωή μας. Τι να το κάνω εγώ Αντώνη μου το Μετρό όταν καλούμαι να
πληρώσω κάθε ημέρα 10.000 και 20.000 πρόστιμο από τις κλήσεις που
συσσωρεύονται στο αυτοκίνητό μου γιατί οι υπάρχοντες χώροι στάθμευσης γύρω από
τους σταθμούς του Μετρό είναι ανεπαρκείς; Όπως ανεπαρκείς, φίλε μου, είναι και
οι χώροι στάθμευσης που προβλέπονται και κατασκευάζονται στα νεόδμητα
οικόπεδα. Μπορείς να μου υποδείξεις μία περιοχή της Αθήνας ­ εξαιρουμένων των
βορείων προαστίων ­ που οι χώροι στάθμευσης μιας πολυκατοικίας μπορούν να
καλύψουν τις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων της; Συνήθης αναλογία, δέκα
θέσεις για είκοσι διαμερίσματα. Κι όλα αυτά ­ ακόμη και οι κλήσεις ­ έγιναν
της μόδας πλέον και στην περιφέρεια. Γιατί το κέντρο, ας το πάρουμε απόφαση,
δεν έχει σωτηρία. Γνωρίζεις πως αν έχεις άδεια δακτυλίου, για να βρεις χώρο
στάθμευσης στα γκαράζ του κέντρου χρειάζεται μέσο και μάλιστα βαρβάτο, αφού
είσαι ασύμφορος πελάτης διότι θα χρησιμοποιείς τη θέση κάθε ημέρα και όχι τις
μισές ημέρες της εβδομάδας; Όσο μεγάλα έργα κι αν γίνουν, καλέ μου φίλε,
ουδέποτε θα παρουσιάσουμε εικόνα ανάλογη με πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, όπως
π.χ. το Λουξεμβούργο, που την ώρα επιστροφής των εργαζομένων στα σπίτια τους
αντιμετωπίζουν ένα απίστευτο τράφικ και μέσα σε μία ώρα όλα τα ιδιωτικής
χρήσεως αυτοκίνητα, λες διά μαγείας, εξαφανίζονται από προσώπου Γης. Ποιος θα
μας πείσει και ποιος θα πάρει μέτρα ώστε το πάρκινγκ για κάθε νοικοκυριό να
αντιμετωπίζεται ως κάτι απολύτως απαραίτητο όπως οι κουζίνες ή τα WC…