Να αναγνωριστεί η νοηματική γλώσσα των κωφών

Η νοηματική γλώσσα αποτελεί διεθνώς το βασικό μέσο επικοινωνίας των κωφών
ατόμων, σε βαθμό που στην πράξη έχει αναδειχθεί ως η μητρική τους γλώσσα. Έχει
αναπτυχθεί σε κάθε χώρα, σε συνάρτηση κυρίως με την τοπική διάλεκτο. Έτσι,
υπάρχει η αγγλική νοηματική γλώσσα, η γαλλική, η ιταλική, όπως και η ελληνική.
Η εκφραστικότητα και η ομορφιά της ιδιότυπης αυτής «χωρίς ήχο» γλώσσας είναι
γνωστή, ενώ η ευελιξία και εξέλιξή της αντανακλά άμεσα, όχι μόνο τον γλωσσικό
αλλά και τον κοινωνικό της περίγυρο.

Σε όλες τις χώρες, από τις ΗΠΑ μέχρι την Ουγκάντα, η νοηματική γλώσσα
θεωρείται ότι εκφράζει μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή μειονότητα όπως οι
κωφοί, γι’ αυτό και έχει αποκτήσει κρατική υπόσταση και αναγνώριση.

Ισότιμοι πολίτες

Όπως και όλες οι κατηγορίες των ατόμων με ειδικές ανάγκες, έτσι και οι κωφοί,
δεν μπορεί παρά να θεωρούνται, ουσία αλλά και τύποις, ισότιμοι πολίτες μιας
σύγχρονης πολιτείας. Αλλά για να ισχύει αυτό στην πράξη, αναγκαία προϋπόθεση
είναι να γίνονται κατανοητές, να αναγνωρίζονται και να αντιμετωπίζονται
δραστικά οι συγκεκριμένες τους μειονεξίες. Ο καλύτερος τρόπος για τον σκοπό
αυτό, είναι η ειδική ή και προνομιακή αντιμετώπιση αυτής της ιδιαιτερότητας.

Η αναγνώριση της ελληνικής νοηματικής γλώσσας των κωφών, έστω και με μεγάλη
καθυστέρηση, πρέπει να θεσπιστεί άμεσα και στη χώρα μας με την ευκαιρία και
του νομοσχεδίου για την Ειδική Αγωγή που προωθείται από το υπουργείο Παιδείας
αυτές τις μέρες. Όπως ισχύει και στις άλλες χώρες, η αναγνώριση από το κράτος
της νοηματικής γλώσσας, πέραν της ανάγκης για την ισότιμη μεταχείριση των
κωφών που συνεπάγεται, είναι σκόπιμη και για μια σειρά από επιπρόσθετους
λόγους όπως: η ανάγκη για την ορθή διδασκαλία και διερμηνεία της, η καταγραφή
της γραμματικής της, του συντακτικού, του λεξικού, καθώς και η προώθηση της
έρευνας και επιστήμης της γλωσσολογίας.

Υπαρκτό κοινό

Η χώρα μας, που ορθώς έχει αναγνωρίσει ως επίσημη γλώσσα κι αυτή των Πομάκων,
έχει χρέος να αποκαταστήσει ένα υπαρκτό κενό. Εκτός από κάποιες
παλαιομοδίτικες αντιρρήσεις που έχουν ακουστεί για το ίδιο θέμα, δεν υπάρχει
κανένας λόγος να στερηθεί από τη σπουδαία ελληνική κοινότητα των κωφών, αυτό
το αναφαίρετο δικαίωμα.

Όσον αφορά τέλος το νομοσχέδιο της Ειδικής Αγωγής, το οποίο αποτελεί ένα
σοβαρό και ουσιαστικό βήμα στα συναφή ζητήματα, υπάρχουν βεβαίως επί μέρους
παρατηρήσεις που θα συζητήσουμε στο Κοινοβούλιο, σε συνεννόηση και με τους
αρμόδιους συνδικαλιστικούς φορείς των ατόμων με ειδικές ανάγκες.