Όλα εδώ και όλα με μέτρο

Ανοίγεις τον χάρτη της Ελλάδας και αρχίζεις να ψάχνεις. Ποια είναι εκείνη η
πολιτεία που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί τυχερή για την τοποθεσία στην οποία
είναι χτισμένη; Η Αθήνα είναι μία από αυτές, πιο τυχερή όμως πόλη από τον Βόλο
δύσκολα θα συναντήσεις. Η πολιτεία ετούτη έχει τα πάντα και μπορεί να σου
προσφέρει τα πάντα. Θέλεις θάλασσα, θέλεις βουνό, θέλεις παραδοσιακούς
οικισμούς, θέλεις ιστορία, θέλεις κοσμικότητα, έντονη νυχτερινή ζωή, θέλεις
γαλήνη, ησυχία και απομόνωση, θέλεις εικόνες μαγευτικές; Τι θέλεις και δεν
μπορείς να το βρεις! Όλα βρίσκονται στην πρωτεύουσα του Νομού Μαγνησίας και
όλα έχουν μέτρο. Ένα «μέτρο» που μπορεί να χαρακτηριστεί ανθρώπινο και
ουσιαστικό.

Αν έχεις μεγαλώσει σε μια μεγάλη πόλη όπως η Αθήνα και έχεις αρχίσει να
αντιλαμβάνεσαι πως το παιχνίδι εντατικοποίησης των ρυθμών, στη δουλειά σου,
στις μετακινήσεις σου, στην επαφή σου με τους ανθρώπους και τόσα άλλα, δεν σου
ταιριάζει τελικά, τότε θα πρέπει να διαλέξεις: «Με ποιους θα πας και ποιους θ’
αφήσεις». Δεν μπορείς να απομονωθείς σε ένα χωριό, δεν μπορείς να αντέξεις να
ξεκινήσεις από την αρχή τη ζωή σου (π.χ. από υπάλληλος, γεωργός), δεν μπορείς
να τραβήξεις ένα «Χ» στα όσα μέχρι τώρα έχεις πετύχει. Μια πόλη όπως ο Βόλος,
φαντάζει στα μάτια μου σαν ένας ιδανικός προορισμός μετεγκατάστασης. Έχει όλα
όσα χρειάζεσαι, βρίσκεται πολύ κοντά σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, οι ρυθμοί είναι
πολύ πιο ήρεμοι, ενώ την ίδια στιγμή μπορείς να νιώθεις κοντά με το φυσικό
περιβάλλον. Δεν ξέρω αν σας βάζω ιδέες, αλλά προσωπικά έχω «κολλήσει» με αυτή
την πόλη (χωρίς να κατάγομαι από εκεί) και δεν είναι λίγες οι φορές που
αναζητώ την κατάλληλη ευκαιρία να κάνω το όνειρο πραγματικότητα!

Μια αξέχαστη νυχτερινή εικόνα έρχεται και ξανάρχεται στο μυαλό μου και πολλοί
είναι εκείνοι που θα συμφωνήσουν. Έτσι όπως πηγαίνεις στον Βόλο έχοντας
περάσει τη Νέα Αγχίαλο, ξαφνικά, ύστερα από μια αριστερή στροφή του δρόμου, τα
μάτια ανοίγουν διάπλατα. Ο νυχτερινός Βόλος απλώνει τα φώτα του και εκείνα
καθρεπτίζονται στον υπέροχο Παγασητικό Κόλπο. Πιο ψηλά ξεχωρίζουν τα μικρά
χωριά-στολίδια του Πηλίου και άμα έχει καλό καιρό πέφτουν και εκείνα στη
θάλασσα για να καθρεφτιστούν μοναδικά. Ακόμα και τη νύχτα το μέρος αυτό
καταφέρνει να σε συγκινεί.

Ο Στρατής Μυριβήλης είχε περάσει από τον Βόλο πριν από τους μεγάλους
σεισμούς του 1955 και αναρωτιόταν πότε η πόλη θα μπορέσει να αξιοποιήσει τους
τουριστικούς θησαυρούς της και τα «κειμήλια» της ομορφιάς της. Και το κείμενο
συνέχιζε: «Όταν κάποτε θα γίνει αυτό, ο Βόλος, αυτή η ωραία βιομηχανική
πολιτεία των 60.000 κατοίκων που ολοένα μαραζώνει, θα ανακαλύψει πως κατέχει
μια πηγή πλούτου, που ακόμα δεν υποπτεύεται ίσως την αξία της». Σήμερα,
πρωτεύουσα του Νομού Μαγνησίας με 110.000 κατοίκους, αποτελεί εκτός των άλλων
σημαντικό λιμάνι, ενώ δεν της λείπει και η βιομηχανική ζώνη. Εδώ ήταν η αρχαία
Ιωλκός, από εδώ ξεκίνησε η Αργοναυτική εκστρατεία, εδώ ακόμα ζουν οι μύθοι των
Κενταύρων του Πηλίου, ενώ στο Σέσκλο και το Διμήνι έχουν βρεθεί οι νεολιθικοί
οικισμοί που δείχνουν ­ αν μη τι άλλο ­ ότι ετούτη εδώ η πόλη δεν υπάρχει και
ζει από τύχη!

Δεν υπάρχει εποχή του χρόνου κατά την οποία ο Βόλος να μην έχει κάτι να
προσφέρει στον επισκέπτη του. Άλλωστε, το μεγαλύτερο δώρο της περιοχής αυτής
δεν είναι ο Παγασητικός Κόλπος, αλλά το μαγικό βουνό που ονομάζεται Πήλιο.
Οποιαδήποτε εποχή του χρόνου, το Πήλιο είναι ζωντανό βουνό γεμάτο εικόνες και
φυσικά όλοι οι επισκέπτες το γνωρίζουν καλά. Κάθε Σαββατοκύριακο θα δείτε
χιλιάδες ανθρώπους να ανηφορίζουν προς τα χωριά ­ παραδοσιακά στολίδια του
βουνού ­, να πηγαίνουν για σκι στο χιονοδρομικό κέντρο, να ακολουθούν
περιπατητικά μονοπάτια, αλλά και να επισκέπτονται τις εξαιρετικές παραλίες
προς το Αιγαίο. Στόχος αυτού του μικρού αφιερώματος στην ευρύτερη περιοχή του
Βόλου και του Πηλίου είναι να πάρετε μια γεύση από κομμάτια που διατηρούν μια
ξέχωρη ταυτότητα. Πάντως, η πρόκληση τού να ανακαλύψεις παρθένα σημεία σε μια
τόσο τουριστικά ανεπτυγμένη περιοχή είναι πολύ δυνατή. Προσωπικά χρειάστηκα
πολλά χρόνια και αρκετή προσπάθεια, ενώ κατέληξα στο συμπέρασμα πως πάντα θα
πρέπει να κρατάω και μερικά για τον εαυτό μου. Άλλωστε, οι προσωπικοί μου
φίλοι στην περιοχή θα έπαυαν να μου μιλάνε εάν προχωρούσα σε «ανίερες»
αποκαλύψεις.

Μακρινίτσα

To oμορφότερο παραδοσιακό στολίδι του Πηλίου και ταυτόχρονα το πλέον
αξιοποιημένο τουριστικά. Η μεγαλειώδης πλατεία του χωριού με τα αιωνόβια
πλατάνια, η απίστευτη θέα από το καλύτερο μπαλκόνι του Παγασητικού, η
τοιχογραφία του Θεόφιλου μέσα στο καφενείο, η τρίπλευρη βρύση, η εκκλησιά του
Άη Γιάννη του Προδρόμου, τα υπέροχα αρχοντικά που λειτουργούν και ως ξενώνες,
δημιουργούν έναν μαγευτικό «ιστό» που έλκει κάθε επισκέπτη. Δυστυχώς, κάθε
Σαββατοκύριακο το «προσκύνημα» στη Μακρινίτσα είναι τόσο μαζικό που μπορεί
εύκολα να σε κάνει να αγανακτήσεις. Από την πολλή φασαρία μέχρι την παντελή
απουσία θέσεων πάρκινγκ, η Μακρινίτσα ασφυκτιά και ο μοναδικός τρόπος να την
απολαύσεις είναι να την επισκεφθείς μεσοβδόμαδα και να δοκιμάσεις να μείνεις
και το βράδυ σε κάποιον ξενώνα. Εάν ξυπνήσεις από τις οπλές των αλόγων που
ανηφορίζουν το καλντερίμι, τότε ίσως καταλάβεις!

Πουρί

Δεν υπάρχει καλύτερο μπαλκόνι στο Αιγαίο από το Πουρί. Αν και το χωριό
φαίνεται να ζει «λάθρα», στη σκιά της Ζαγοράς από την οποία απέχει ελάχιστα,
είναι ετούτος ο τόπος ξεχωριστός. Οι κάτοικοί του είναι περήφανοι, τρομερά
δυναμικοί και ξεχωριστοί σαν Πηλιορείτες. Από εκεί αγναντεύουν το Αιγαίο,
κοιτάνε στα πόδια τους το Χορευτό και τις άλλες παραλίες, ασχολούνται με τα
μήλα, τα κάστανα, τις ελιές και τα αχλάδια, ενώ ξέρουν σαν την παλάμη τους το
πυκνό δάσος (6.000 στρέμματα περίπου) που τους περιβάλλει. Για το όνομα του
χωριού πιο σωστή μού ακούστηκε η εκδοχή του Νίκου Διαμαντάκου, που λέει ότι
οφείλεται στις πολλές ασβεστολιθικές πέτρες που υπάρχουν γύρω (πωρόλιθοι), τις
οποίες οι κάτοικοι ονομάζουν ακόμα και σήμερα “πουριά”. Εδώ καταλήγει και το
περιπατητικό μονοπάτι Ο2, που συνδέει τον Όλυμπο με το Πήλιο. Μπορεί να μην
είναι τόσο γραφικό, αλλά είναι… διαφορετικά εκεί. Θα το καταλάβετε εάν πάτε!

Φλαμούρι

Το μοναστήρι του Φλαμουριού είναι σημείο αναφοράς στο Βόρειο Πήλιο. Αν και
εφαρμόζει τους κανόνες του Αγίου Όρους μην επιτρέποντας στις γυναίκες να
πλησιάσουν, η διαδρομή προς τα εκεί (και η οδική και η περιπατητική της μισής
ώρας) είναι πανέμορφη και συστήνεται σε όλους ανεπιφύλακτα. Είναι χτισμένο σε
καταπράσινο οροπέδιο, μέσα σε πυκνή άγρια βλάστηση, κυρίως από οξιές και
καστανιές. Άλλοτε υπήρχαν πολύ περισσότεροι μοναχοί εκεί και λειτουργούσε
ταρσανάς στην παραλία του μοναστηριού (όπου πήγαινες ακολουθώντας καλντερίμι).
Το ανδρικό μοναστήρι χτίστηκε από τον Όσιο Συμεών, τον λεγόμενο Ανυπόδητο στα
1592-1602. Είναι ένα μεγάλο τετράπλευρο οικοδόμημα με δύο ορόφους και αρκετά
καλοδιατηρημένα κελιά. Στο κέντρο της αυλής υπάρχει η εκκλησία της
Μεταμόρφωσης του Σωτήρος με 5 τρούλλους, απερίγραπτο ξυλόγλυπτο τέμπλο και
αξιόλογες εικόνες.

Παραδοσιακά καλντερίμια

Αν δεν περπατήσεις στο Πήλιο, έχεις χάσει σημαντικό κομμάτι της γοητείας του.
Δεν έχεις χαρεί τις τρομερές εναλλαγές του τοπίου, δεν έχεις γνωρίσει κρυφά
απίστευτα κομμάτια. Τα παραδοσιακά καλντερίμια φτιάχτηκαν από Πηλιορείτες
μαθητάδες των Ηπειρωτών πρωτομαστόρων της πέτρας. Χιλιόμετρα πέτρινων
διαδρομών σχημάτιζαν ένα φοβερό δίκτυο που ακολουθούσαν άνθρωποι και ζώα.
Σήμερα κατακερματισμένα από τους σύγχρονους δρόμους που οδηγούν από το ένα
χωριό στο άλλο ή στα χωράφια των κατοίκων, τα εκατοντάδες καλντερίμια και
μονοπάτια του Πηλίου αγωνίζονται ενάντια στον χρόνο, τη δύναμη της φύσης
και… τον άνθρωπο! Με τα δύο πρώτα «στοιχειά» τα έχουν καταφέρει, οι
περίτεχνα φυτευτές πέτρες αντέχουν χρόνια τώρα σε όλα… εκτός από την
μπουλντόζα! Το πιο πρόσφατο περπάτημα που έκανα στο Πήλιο ήταν από το Πουρί
στην παραλία του Χορευτού και το μονοπάτι ήταν σχετικά καλά σημαδεμένο (αν και
οι ταμπέλες δεν ήταν καλά στηριγμένες). Ο Νίκος Χαρατσής στο βιβλίο του
«Οδηγός Πηλίου για περιπατητές» έχει καταγράψει πάνω από 100 μονοπάτια. Είναι
πολύ εύκολο να ακολουθήσετε κάποιο από αυτά και θα σας μείνει αξέχαστο.

Οι ράγες του μουντζούρη

Μπορεί το Τρενάκι του Πηλίου να κάνει τη διαδρομή Άνω Λεχώνια-Κάτω
Γατζέα-Μηλιές μία φορά στις τόσες (πιθανότατα Σαββατοκύριακα και εορτές),
τίποτε όμως δεν σας εμποδίζει να περπατήσετε επάνω στις γραμμές γνωρίζοντας
από πρώτο χέρι τις ομορφιές του Νότιου Πηλίου. Ο Εβαρίστο Ντε Κίρικο, πατέρας
του διάσημου ζωγράφου Τζιόρτζιο Ντε Κίρικο, διαθέτοντας περισσή γνώση και
φαντασία και χρησιμοποιώντας ντόπιους τεχνίτες, σχεδίασε και κατασκεύασε
ανάμεσα στις πλαγιές και τους ελαιώνες μία από τις ωραιότερες σιδηροδρομικές
γραμμές του κόσμου. Ένα έργο που θαυμάζεται για την υψηλή του αισθητική, τη
μορφολογική του αρμονία και την κατασκευαστική του τελειότητα ακόμα και
σήμερα. Εδώ θα πρέπει να σημειώσω ότι θαυμάσιο αλλά και «ξεχασμένο» χωριό της
περιοχής αυτής είναι οι Πινακάτες.

ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Ο Βόλος απέχει 330 χλμ. από την Αθήνα και 210 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη. Από τον
Βόλο η Μακρινίτσα απέχει μόλις 16 χιλιόμετρα και τα Χάνια Πηλίου όπου
βρίσκεται το χιονοδρομικό κέντρο (τοποθεσία Αγριόλευκες) 25 χιλιόμετρα. Από
τον Βόλο στη Ζαγορά υπολογίστε 47 χλμ. περίπου, αλλά εάν έχει χιονίσει
καλύτερα να ακολουθήσετε τον δρόμο από το Νότιο Πήλιο (μέσω Τσαγκαράδας) που
είναι μακρύτερος, αλλά ευκολότερος σε πιθανή κακοκαιρία. Για το Πουρί
υπολογίστε επιπλέον 6 χλμ. από τη Ζαγορά. Για την Ι.Μ. Φλαμουρίου (περνώντας
από την Άνω Κερασιά) η συνολική απόσταση είναι 30 χιλιόμετρα (τα 14 σε βατό
εύκολο χωματόδρομο), συν 1 ώρα περπάτημα για να πάτε και να γυρίσετε στο
μοναστήρι. Για να μάθετε πότε λειτουργεί το Τρενάκι του Πηλίου τηλεφωνήστε στο
0421-23.519. Τέλος, για πολλές από τις εκδρομές σας (ιδιαίτερα τις
περιπατητικές) ίσως χρειαστείτε συνοδό. Ο καλύτερος κατά τη γνώμη μου είναι ο
Δημήτρης Βαραλής και θα τον βρείτε στο 0421-72.540. Για όσους θέλουν να πάνε
για σκι στις Αγριόλευκες, τους ενημερώνουμε ότι έχει μπει το καινούργιο λιφτ
και το καταφύγιο είναι πολύ όμορφα ανακαινισμένο.

ΔΙΑΜΟΝΗ

Πέρα από τον Βόλο, τόσο στην Πορταριά όσο στη Μακρινίτσα, τη Ζαγορά, τις
Μηλιές, τον Άη Γιάννη τον Χορευτό, την Τσαγκαράδα, τη Βυζίτσα, το Πουρί και
τόσα άλλα χωριά, υπάρχουν παραδοσιακοί ξενώνες και ξενοδοχεία τα οποία θα
μπορούσατε να επιλέξετε για να μείνετε. Λόγω περιορισμένου χώρου σάς
προτείνουμε ενδεικτικά μερικά ξενοδοχεία του Βόλου:

Ξενία, τηλ.: 0421-37.793

Παρκ, τηλ.: 0421-36.511

Νεφέλη, τηλ.: 0421-30.211

ΦΑΓΗΤΟ

Προσωπικά, πολλές φορές φτάνοντας βράδυ στην πόλη του Βόλου κατευθύνομαι στο
“Οινοπωλείο”, όπου το φαγητό, η ατμόσφαιρα, αλλά και το κρασί είναι
εξαιρετικά. Βέβαια, τον τελευταίο καιρό μπορεί να χρειάζεται να κλείσεις
τραπέζι… Πολύ καλή επιλογή είναι και η “Τέρψις” στο κέντρο της πόλης. Για
παϊδάκια και για ψητά στα κάρβουνα θα πρέπει να πάτε στην ταβέρνα του Χρήστου
στη Νέα Δημητριάδα, κάτω από το στάδιο. Για καλό φαγητό (και λαδερά), αλλά και
ωραία ζωντανή ορχήστρα με μπουζούκια δεν χάνουμε την ευκαιρία για μια επίσκεψη
στη «Σκάλα του Μιλάνου». Τελευταία άφησα τα φημισμένα τσιπουράδικα του Βόλου.
Όλα όσα θα βρείτε στην παραλία θα καταλάβετε ότι μοιάζουν μεταξύ τους και ναι
μεν ξετρελαίνουν τους επισκέπτες, αλλά υπάρχουν και καλύτεροι μεζέδες! Προς το
παρόν ξεχωρίζει το μικρό μα ζωντανό τσιπουράδικο στην οδό Μπορέλ (κάθετη στην
παραλία), του οποίου το όνομα μου διαφεύγει. Επίσης, πολύ καλό είναι και το
«Εύβοια» κοντά στο στενό του ΟΤΕ. Τα βράδια για καλή ροκ μουσική, αλλά και
σωστές πληροφορίες για περπάτημα στο Πήλιο μπορείτε να πάρετε στο μπαρ του
Ανέστη, «Λαγήνι» ονομάζεται, στην Πορταριά.

ΧΡΗΣΙΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ

(Κωδικός 0421)

Αστυνομία: 23.652

Νοσοκομείο: 30.012

Τουρ. Αστυνομία: 72.421

Λιμεναρχείο: 38.888

ΕΟΤ: 23.500

Χιονοδρομικό κέντρο: 0428-73.719

Καταφύγιο χιονοδρομικού 0428-73.702.