Ηλιοβασιλέματα γεμάτα αναμνήσεις, στο Χαϊδάρι

«Στη γειτονιά μας όλα ήταν ανήσυχα εκείνο το πρωί. Είχε ξημερώσει Πρωτομαγιά
του 1944. Έτρεξα κι εγώ πίσω από τους μεγάλους. Κάτι παράξενο συνέβαινε. Ήμουν
11 χρόνων. Δεν είχα καταλάβει τι γινόταν. Είδα μια φάλαγγα από καμιόνια γεμάτα
άνδρες. Πολλοί απ’ αυτούς τραγουδούσαν. Πανηγύρι για την Πρωτομαγιά; ρώτησα
έναν μεγαλύτερο συμμαθητή μου. Κι αυτός απάντησε: Πανηγύρι για τον άλλο
κόσμο». Ο Σάββας, ο ψυκτικός, 63 χρόνων σήμερα, αφηγείται στην παρέα του, μέσα
στη λαϊκή ταβέρνα του Κούβελα, στο Δάσος, τις φοβερές σκηνές από την αρχή της
εκτέλεσης των 200 από το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου, που τους κουβαλούσαν οι
Γερμανοί κατακτητές με τα φορτηγά στην Καισαριανή, την Πρωτομαγιά του 1944.
Έστω κι αν πέρασαν 51 χρόνια από τότε, λέει ο Σάββας, οι μνήμες δεν σβήνουν
από εκείνο το ματωβαμμένο ηλιοβασίλεμα.

Η ιστορία δεν ξεχνιέται. Κι όλοι μαζί, κι ανάμεσά τους και ο ιδιοκτήτης της
ταβέρνας, ο Θανάσης Κούβελας, τσουγκρίζουν τα ποτήρια με τη ρετσίνα. Πίνουν
και ξαναπίνουν.

Κάποιος άλλος όμως, ο Σταύρος, αλλάζει κουβέντα και μιλά για τα παιδικά του
χρόνια στο Δάσος του Χαϊδαρίου.

Ήταν δάσος πραγματικό. Όλη η περιοχή που βρισκόμαστε τώρα εδώ και συζητάμε,
ήταν γεμάτη πεύκα, τρεχούμενα νερά, αλεπούδες, νυφίτσες και κουνάβια. Υπήρχαν
λιγοστά σπίτια. Το ένα από το άλλο απείχε 300-400 μέτρα. Τα πιο πολλά ήταν
προς τη Λεωφόρο Καβάλας, που μέχρι το ’50 ήταν χωματόδρομος, στην περιοχή του
Δάσους.

Εκεί που βρίσκεται σήμερα η ταβέρνα του Κούβελα, στην πλατεία Λαού, στο Δάσος
Χαϊδαρίου, το 1950, ήταν βοσκότοπος. Οι τσοπάνηδες από τα αρβανιτοχώρια
πήγαιναν εκεί τα πρόβατά τους, για να ξεχειμωνιάζουν. Και τα καλοκαίρια
ερημιά.

Οι πιτσιρικάδες εκείνη την εποχή σκαρφάλωναν στα δένδρα, για να εντοπίσουν τις
χελιδονοφωλιές και να παίξουν.

Εικόνες φανταστικές από το παρελθόν, που παρά τις δυσκολίες της διαβίωσης
έδιναν άλλο περιεχόμενο κι άλλη ομορφιά στη ζωή των απλών ανθρώπων.

Η ταβέρνα του Κούβελα στο Δάσος Χαϊδαρίου έχει τη δική της ιστορία.
Λειτούργησε την άνοιξη του 1958, μέσα σ’ ένα παλιό σπίτι της περιοχής.

Ο Ντίνος Κούβελας αντιστασιακός, που γεύτηκε όλες τις σκληρές εμπειρίες
(συλλήψεις, βασανιστήρια, φυλακές και εξορίες) με τους Γερμανούς αλλά και με
το μετεμφυλιακό καθεστώς, έστησε αυτή τη λαϊκή ταβέρνα με πολλές δυσκολίες.
Είχε, όμως, την αγάπη και την υποστήριξη του απλού κόσμου που γέμιζε το μαγαζί
του, γιατί όλοι έβρισκαν κάτι άλλο, κάποια ζεστασιά και γαλήνη σ΄ αυτή την
ταβέρνα. Εδώ και 30 χρόνια (από το καλοκαίρι του 1966), τη σκυτάλη πήρε ο γιος
του Θανάσης Κούβελας, που διατηρεί το μαγαζί όπως το βρήκε από τον πατέρα του.
Απλό, λαϊκό, φτηνό, οικογενειακό. Το περιβάλλον του είναι πολύ φιλικό και η
αίθουσα ευρύχωρη. Από τις αρχές Μαΐου βγάζει τραπεζάκια έξω, μπροστά στην οδό
Σατωβριάνδου, στην πλατεία του Λαού. Μπορείτε να βρείτε ζεστούς νόστιμους
μεζέδες και πολύ καλή ρετσίνα, από τα βαρέλια που βρίσκονται μέσα στην
ταβέρνα. Στα ορντέβρ: Πατάτες τηγανητές, μελιτζάνες, κολοκυθάκια, μπακαλιάρος
τηγανητός με σκορδαλιά ή χωρίς, γίγαντες, φάβα, φασολάκια μαυρομάτικα, χόρτα
βουνού, σαλάτες.

Για κύριο πιάτο: παϊδάκια στη σχάρα (4.400 δρχ. το κιλό). Κρέατα της ώρας στη
σχάρα: ψαρονέφρι, μπιφτέκια, μπριζόλες.

Τα Σαββατοκύριακα, κρέας σούβλας με το κιλό και κοκορέτσι. Επίσης: κουνέλι
στιφάδο και σουπιές με σπανάκι, ρετσίνα Μεσογείων κεχριμπαρένια βαρελίσια,
πολύ γευστική, 500 δρχ. το κιλό. Επιδόρπιο χαλβάς μπακάλη.

«Ο Κούβελας» (ή «Ο Θανάσης») Σατωβριάνδου 45, Πλατεία Λαού, Δάσος Χαϊδαρίου.
Τηλέφωνο: 5814.919. Μουσική (λαϊκή) από μαγνητόφωνο.