[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Ο πιο διαδεδομένος μύθος της τελευταίας τετραετίας είναι ότι διαθέτουμε
εκσυγχρονιστική κυβέρνηση. Εκσυγχρονιστική, δηλαδή, με την έννοια της
παραγωγής εκσυγχρονιστικού έργου. Διότι κατ’ όνομα εκσυγχρονιστική ασφαλώς
είναι ­ μια και κατά κόρον έχει χρησιμοποιήσει το όρο «εκσυγχρονισμός» ως
προπαγανδιστικό ιδεολόγημα. Έργο, όμως, ακόμα δεν έχουμε δει. Για να μην
υπάρχουν παρεξηγήσεις: η ένταξη στην ΟΝΕ αποτελεί εξαιρετικά σημαντικό
επίτευγμα, όπως άλλωστε ιδιαίτερα σημαντική είναι και η συμφωνία στο Ελσίνκι
για τις σχέσεις με την Τουρκία. Και μόνο για τους δύο αυτούς λόγους θα
μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι η κυβέρνηση Σημίτη είναι η καλύτερη δυνατή
σήμερα για τον τόπο. Έργο όμως, έργο εκσυγχρονιστικό δηλαδή, δεν έχει
προσφέρει. Το αντίθετο. Κάποιοι υπουργοί ­ ο κ. Παπαδήμας φέρ’ ειπείν στο
υπουργείο Υγείας ­ μοιάζει να έχουν ως μοναδικό τους στόχο να μη δούνε το
όνομά τους στις εφημερίδες. Άλλοι πάλι, όπως ο κ. Μαντέλης, βρέθηκαν
αντιμέτωποι με εξαιρετικά δύσκολα, είναι αλήθεια, προβλήματα, όπως η
Ολυμπιακή, τσαλαβούτησαν όπως τσαλαβούτησαν και τώρα μοιάζει να περιμένουν
μοιρολατρικά τι θα φέρει το μέλλον. Όσο για τη νάρκη της χιλιετίας, το
ασφαλιστικό δηλαδή, μη τον είδατε, μη τον ακούσατε τον Μιλτιάδη. Μόνο στην
Παιδεία κάτι πήγε να γίνει, κινδυνεύει όμως σήμερα η μεταρρύθμιση να έχει
πετύχει το εξής μοναδικό: αντί να μειώσει, να αυξήσει τις ώρες φροντιστηρίου
των μαθητών! Έργα, δημόσια έργα δηλαδή, φυσικά έγιναν: αυτά κυρίως που
ξεκίνησαν στην αρχή της δεκαετίας και σήμερα ολοκληρώνονται.

Έργο όμως εκσυγχρονιστικό ­ και μάλιστα στους τομείς που επηρεάζουν άμεσα την
καθημερινή ζωή του πολίτη ­ δεν έγινε. Ακόμη χειρότερα: υπάρχουν ήδη ενδείξεις
ότι γίνονται βήματα προς τα πίσω και ότι ώς τις εκλογές θα γίνουν κι άλλα υπό
την πίεση των λογής – λογής συντεχνιών.

Παράδειγμα; Οι νέες διαδικασίες για τα διπλώματα οδήγησης. Όλοι ξέρουν τι
γίνεται στο υπουργείο Συγκοινωνιών και πώς τα κυκλώματα εξασφαλίζουν ό,τι
άδεια επιθυμεί όποιος θέλει να πληρώσει. Τι έκανε ο κ. Μαντέλης; Προσέθεσε και
θεωρητικά (!) μαθήματα στην εκπαίδευση των οδηγών. Το γιατί, ο ίδιος το ξέρει.
Το διά ταύτα ­ ταλαιπωρία για τους πολίτες και αύξηση της «ταρίφας» ­ το
ξέρουμε εμείς. Άλλο παράδειγμα; Οι βενζινοπώλες. Απείλησαν απεργία, κάτι τους
υποσχέθηκε ο κ. Βενιζέλος ­ να δείτε που σε λίγο θα έχουν ωράριο…
φαρμακείων.

Με τούτα και με κείνα, το μόνο που δεν θα πρέπει να εκπλήσσει τον κ. Σημίτη
είναι ότι οι πολίτες θεωρούν ότι δεν βρίσκεται κοντά στον απλό άνθρωπο.