Καθηγητές, φίλοι και συγγενείς στο πλευρό του πατροκτόνου

Στο εδώλιο του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Λιβαδειάς θα καθήσει την
Παρασκευή ο 20χρονος Γιάννης Κολόβης, «γιατί έπρεπε να έχει συνηθίσει το θέαμα
της κακοποίησης της μητέρας του από τον πατέρα του…».

Το δράμα που κρυβόταν στο μικρό δυαράκι της οικογένειας Κολόβη, έμελλε να
αποκαλυφθεί με τον πιο συγκλονιστικό τρόπο. «Δεκαοκτάχρονος σκότωσε τον πατέρα
του με σφυρί», ήταν ο τίτλος της είδησης, εκείνο το μοιραίο βράδυ της 26ης
Φεβρουαρίου 1998. Όλα έδειχναν πως επρόκειτο για ένα έγκλημα, του οποίου ο
δράστης είναι και ο πραγματικός υπαίτιος.

Η αλήθεια, με όλες τις τραγικές πτυχές της, έγινε γνωστή τις επόμενες ημέρες,
όταν, ακόμη και ο αδελφός του θύματος, δήλωσε τη συμπαράστασή του στο δύσμοιρο
παιδί.

Ήταν η πολλοστή φορά που ο Νίκος Κολόβης επιχειρούσε να βιάσει ­ κυριολεκτικά
­ τη γυναίκα του μπροστά στα μάτια του Γιάννη και του 10χρονου αδελφού του.

Η αντίστασή της κάμφθηκε με τη βία, αφού ο άνδρας της την ακινητοποίησε
πέφτοντας πάνω της με όλο του το βάρος, έχοντας ήδη ξεκουμπώσει το παντελόνι
του.

Οι φωνές της εμποδίστηκαν από την παλάμη του με την οποία της έκλεισε το
στόμα.

Τα παιδιά, αν και είχαν ξαναδεί το θέαμα πολλές φορές, τρόμαξαν. Έβλεπαν τη
μητέρα τους να μη μπορεί να αναπνεύσει και τον πατέρα τους να συνεχίζει
ακάθεκτος τις βδελυρές του πράξεις.

Ο Γιάννης, ως μεγαλύτερος, προσπάθησε να απελευθερώσει τη μητέρα του. Στάθηκε
αδύνατον. Φώναξε στον πατέρα του να την αφήσει. Ματαίως. Έτρεξε στην κουζίνα,
άρπαξε ένα σφυρί και επέστρεψε στο δωμάτιο όπου κάθε βράδυ, ολόκληρη η
οικογένεια, έβλεπε τηλεόραση. Τα χτυπήματα αποδείχθηκαν θανατηφόρα. Στα 18 του
χρόνια ο νεαρός βρέθηκε αντιμέτωπος με την πιο βαριά κατηγορία.

Στο πλευρό του στάθηκαν από την πρώτη στιγμή οι καθηγητές του, οι φίλοι και οι
συγγενείς.

Η μητέρα του, ένα ακόμη τραγικό πρόσωπο αυτής της ιστορίας, ομολόγησε ­ έστω
και αργά ­ την… ενοχή της.

Αν είχε αντιδράσει εκείνη δεν θα είχε ξεπεράσει ο γιος της τα όρια της
υπομονής που η μητέρα του θεωρούσε υποχρέωσή της να έχει.