Αγνές γεύσεις στη «Στοά» της Ευριπίδου

Είχαμε έρθει σε μεγάλο κέφι καθώς το μαγνητόφωνο έπαιζε παλιά τραγούδια των
Τσιτσάνη, Μητσάκη, Καλδάρα και Καζαντζίδη και ο αρχηγός της παρέας μας, ο
γνωστός βιοτέχνης της γειτονιάς, ο Κώστας Αλευράς, γέμιζε τα ποτήρια μας με
κεχριμπαρένια ρετσίνα, έλεγε ιστορίες για την περιοχή της Παλιάς Αγοράς και
αφηγείτο γεγονότα που έχει ζήσει δεκαετίες ολόκληρες στη λαϊκή ταβέρνα «Στοά»
του Βαγγέλη Μητσέλου, στην οδό Ευριπίδου 63. Ένα στέκι μοναδικό από αυτά που
αντέχουν στον χρόνο, άφθαρτο και άτρωτο από τη νέα μόδα και τα επίπλαστα
δέλεαρ του μάρκετινγκ και τους ανθρώπους του που μεταμφιέζονται σε
«παραδοσιακούς», οι οποίοι κυνηγώντας το γρήγορο και εύκολο κέρδος σκοτώνουν
κάθε παραδοσιακό στοιχείο που διατηρούν ακόμη και τώρα το 2000 κάποια στέκια
στο κέντρο της Αθήνας, όπως η «Στοά» του Βαγγέλη. Ο τρίτος της συντροφιάς μας,
ο δικηγόρος Γιώργος Παριανός, λάτρης της παράδοσης, ρωτούσε λεπτομέρειες τον
Αλευρά για την ιστορία του μαγαζιού. Εκείνος, ο βιοτέχνης, είχε γνωρίσει τους
προηγούμενους ιδιοκτήτες, τους αδελφούς Γιάννη και Βαγγέλης Τσιμπούκα, που
κρατούσαν το μαγαζί σαν μαγέρικο και καρβουνιάρικο από το 1918 ώς το 1966.
Τότε το πήρε και το δούλεψε για δέκα χρόνια η κυρα-Σωτήρω, που συνεργαζόταν με
τους αδελφούς Τσιμπούκα και από το 1976 μέχρι σήμερα η «Στοά» βρίσκεται στα
πολύ καλά χέρια του Βαγγέλη Μητσέλου, της συζύγου του Θεοδώρας που ετοιμάζει
με αγνά υλικά τις πιο ωραίες νοστιμιές και της κόρης του ζεύγους που σερβίρει
ακούραστα, μαζί με τον γιο της Μανώλη, το μενού από τις 9 το πρωί ώς τις 9 το
βράδυ, δηλαδή το 12ωρο που λειτουργεί η ταβέρνα. Ο Κώστας Αλευράς, πολύ
αφηγηματικός όταν μιλά στον Γιώργο Παριανό και στον υπογράφοντα, δίνει πολλά
ενδιαφέροντα στοιχεία για το ιστορικό της «Στοάς».

Το μαγαζί ­ λέει ­ πρωτολειτούργησε στις αρχές του 1900, με τη φίρμα «Κ.
Παναγιωτάκη και Υιός» και συμπληρώνει έναν αιώνα λειτουργίας, στο ίδιο σημείο
ακριβώς και στο ίδιο κτίριο. Ένας χώρος μακρόστενος (πραγματική στοά) με
τζαμαρία και βιτρό στο ταβάνι που διατηρούνται από την πρώτη κατασκευή του και
όταν έχει ήλιο η στοά δεν χρειάζεται φωτισμό. Δεξιά στον μακρόστενο χώρο
υπάρχουν δύο μικρές αίθουσες και άλλη μία αριστερά, γεμάτες βαρέλια με κρασί
και απλά τραπεζάκια με πάνινα κόκκινα τραπεζομάντιλα και ψάθινες παλιές
καρέκλες. Στο βάθος του μαγαζιού μια ψησταριά, και δεξιά η κουζίνα, που
διατηρείται όπως στο παλιό μαγειρείο. Στο υπόγειο, ο Βαγγέλης διατηρεί 45
μεγάλα βαρέλια με ρετσίνα από τα Σπάτα.

Μια μαρμάρινη επιγραφή στην είσοδο του μαγαζιού μας θυμίζει ότι εκεί που
λειτουργεί σήμερα η «Στοά» του Βαγγέλη, ονομαζόταν «Στοά του Όθωνα» και
σύμφωνα με μαρτυρίες, στα μέσα του 1800, πήγαινε εκεί ο βασιλιάς Όθωνας με τη
συνοδεία του, για να γευθούν ζεστό πατσά και τηγανόψωμο με πετιμέζι.

Το μαγνητόφωνο εξακολουθεί να παίζει παλιά λαϊκά, το κέφι ανεβαίνει συνεχώς, η
Χρύσα σερβίρει αδιάκοπα μεζέδες και θαυμάσια ρετσίνα, ο Αλευράς με τον Παριανό
περνούν πλέον σε συζητήσεις για εθνική αντίσταση ΕΑΜ, ΕΛΑΣ και για Πολυτεχνείο
και από τις διπλανές παρέες εργάτες της Βαρβακείου, καλλιτέχνες και
διανοούμενοι (Νόλας, Ιωάννου, Σουρούνης, Τομαζάνη, Λαφαζάνης, Κοροβέσης)
γίνονται όλοι ένα, τραγουδούν, και η ατμόσφαιρα είναι μοναδική, έτσι όπως θα
την ζωντάνευε στον ποιητικό του λόγο ο Κώστας Βάρναλης.

Το μενού της ταβέρνας περιλαμβάνει: Κότσι μόσχου με σούπα, πατσά, γίδα βραστή
(για τις πρωινές ώρες). Φάβα, ρεβίθια σούπα, πατάτες γιαχνί κατσαρόλας,
γίγαντες φούρνου. Πλούσιες σαλάτες και χόρτα άγρια. Μπακαλιάρο τηγανητό με
δυνατή σκορδαλιά και μπακαλιάρο γιαχνί με κρεμμύδια και πατάτες. Ψάρια φούρνου
(ημέρας-κολιούς, σαφρίδια, γόπες, κοκάλια), γαύρος, σαρδέλα. Αρνάκι με πατάτες
στον φούρνο, γαρδούμπα φούρνου, σουπιές σπανάκι, χταπόδι με κοφτό μακαρονάκι,
αρνάκι φρικασέ, μοσχάρι στιφάδο, μοσχαράκι με πατάτες, λαχανοντολμάδες. Επίσης
κρέατα της ώρας που ψήνει αριστοτεχνικά ο Βαγγέλης Μητσέλος: Παϊδάκια,
μπιφτέκια, μοσχαρίσιες κόντρα, χοιρινές. Τυριά: φέτα και κεφαλοτύρι.
Επιδόρπιο: χαλβάς σιμιγδαλένιος πολίτικος.

Λαϊκή ταβέρνα «Η ΣΤΟΑ» (του ΒΑΓΓΕΛΗ), Ευριπίδου 63. Τηλέφωνο: 3251.513.
Ανοιχτή κάθε ημέρα (και τις Κυριακές) από τις 9 το πρωί ώς τις 9 το βράδυ.
Μουσική από μαγνητόφωνο.