ΠΡΟΣΩΠΑ Από το Λονδίνο στην Οχρίδα

Η έλευση μιας νέας χρονιάς είναι για πολλούς ευκαιρία για «μεγάλες
αποφάσεις», αλλά η Κατρίνα Κλαρκ δεν την περίμενε για να πάρει τις δικές της.

Κατρίνα Κλαρκ: «Ούτε στιγμή δεν μετάνιωσα για την απόφαση που πήρα»

Πολλοί θα έλεγαν ότι η Κατρίνα θα έπρεπε να είναι ευχαριστημένη από τη ζωή
της. Στα 33 της, κέρδισε γύρω στα 30 εκατομμύρια δραχμές το χρόνο ως σύμβουλος
διοίκησης μιας εταιρείας ηλεκτρισμού στο Σάρεϊ του Λονδίνου, επικεφαλής μιας
ομάδας 14 στελεχών που διηύθυναν με τη σειρά τους άλλους 150 υπαλλήλους.
Ωστόσο δεν ήταν ευχαριστημένη. Η δουλειά της απαιτούσε τόσο χρόνο, ώστε δεν
είχε χρόνο για τον εαυτό της. Η κοινωνική ζωή της είχε απορροφηθεί από την
επαγγελματική και, μολονότι ο μισθός της ήταν καλός, δεν μπορούσε να τον χαρεί
γιατί δεν είχε το χρόνο να τον ξοδέψει: «Έβαζα τα χρήματα στην τράπεζα,
πλήρωνα την υποθήκη μου και έλεγα ότι μου έμεναν λίγα μετρητά για ώρα
ανάγκης», λέει στην «Γκάρντιαν». «Αλλά ο καιρός περνούσε, τα χρήματα
αυξάνονταν και άρχισα να αναρωτιέμαι πότε θα έρθει αυτή η ώρα ανάγκης.
Παράλληλα μεγάλωνα και δεν χαιρόμουν τίποτε. Πάντα μου άρεσε η ιστιοπλοΐα,
αλλά τις περισσότερες Κυριακές ήμουν τόσο εξαντλημένη, ώστε έμενα στο
κρεβάτι».

Ο καιρός να τα σκεφτεί όλα αυτά της δόθηκε πριν από έναν χρόνο στις διακοπές
της, όταν έκανε ένα ταξίδι στη Ζιμπάμπουε. Επιστρέφοντας στο Σάρεϊ ήρθε σε
επαφή με την Υπηρεσία Εθελοντών στο Εξωτερικό για να ρωτήσει αν θα μπορούσαν
να τη χρησιμοποιήσουν σε κάποια αναπτυσσόμενη χώρα. Και πριν από τρεις μήνες
παραιτήθηκε από τη δουλειά και τον παχυλό μισθό της για να γίνει σύμβουλος
μικρών επιχειρήσεων στην Οχρίδα της ΠΓΔΜ με μισθό 160.000 δραχμές το μήνα.
«Τελικά δεν ήταν τόσο δύσκολο όσο νόμιζα, επειδή δεν ήμουν ευχαριστημένη από
τη ζωή μου και ήξερα ότι κάτι έπρεπε να κάνω», λέει η Κατρίνα. «Το δυσκολότερο
ήταν να αφήσω τους συνεργάτες μου… Δεν μπορούσαν να καταλάβουν πώς άφηνα μια
τέτοια δουλειά· αλλά το έκανα».

Έτσι η Κατρίνα Κλαρκ άφησε το πολυτελές σπίτι της στο Σάρεϊ για ένα μικρό
διαμέρισμα στην Οχρίδα ­ που βρίσκεται όμως μπροστά στη λίμνη και τα παράθυρά
του ανοίγουν σ’ ένα εκπληκτικό τοπίο. Η νέα δουλειά της είναι εξίσου
απαιτητική με την παλιά, αλλά την απολαμβάνει και πιστεύει σ’ αυτό που κάνει.
Επιπλέον τώρα έχει καιρό να σκεφτεί, να διαβάσει, να ζωγραφίσει. «Αντί για το
πρωινό μποτιλιάρισμα του Λονδίνου, φτάνω τώρα στο γραφείο μου με έναν
απολαυστικό 20λεπτο περίπατο», εξηγεί. «Ούτε μια στιγμή δεν έχω μετανιώσει για
την απόφαση που πήρα».