Ανθούν τα καζίνα στο Ίντερνετ

Εδώ δεν χρειάζεται να είναι παραμονή Πρωτοχρονιάς για να… στρωθεί η τσόχα
ή να «πάρουν φωτιά» τα στοιχήματα. Οι… τζογαδόροι του Κυβερνοχώρου σε όποιο
σημείο της γης κι αν βρίσκονται παίζουν ποσά που, μέσα σε έναν χρόνο,
ξεπερνούν τα 900 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, μακριά από «δεσμευτικές νομοθεσίες»
και χρονικά όρια.

Μέσα σε έναν χρόνο, από το 1998 έως τα τέλη του 1999, ο αριθμός των ανθρώπων
που επισκέπτονται τα ηλεκτρονικά καζίνα, τις χαρτοπαιχτικές λέσχες ή τα
γραφεία στοιχημάτων του Internet έχει σχεδόν διπλασιασθεί. Σύμφωνα με πρόσφατη
έκθεση της Γερμανικής Τράπεζας (Deutsche Bank), πριν από δύο χρόνια, από τα 81
εκατομμύρια των ανθρώπων που είχαν πρόσβαση στο Διαδίκτυο από το σπίτι τους,
παγκοσμίως, πάνω από 14 εκατομμύρια μπορούσαν να χαρακτηρισθούν «τζογαδόροι» ­
είχαν δηλαδή επισκεφτεί μία ή περισσότερες φορές κάποιο ηλεκτρονικό καζίνο.
Την επόμενη χρονιά, το 1999, ο αριθμός των χρηστών του Δικτύου έφτασε τα 121
εκατομμύρια και οι «πιθανοί» τζογαδόροι ξεπέρασαν τα 25 εκατομμύρια!

Όλοι τους έχουν φτάσει στο σημείο να καταθέτουν στον ηλεκτρονικό… βωμό της
τύχης περισσότερα από 900 εκατομμύρια δολάρια, ενώ σύμφωνα με την εταιρεία
Datamonitor, η οποία πραγματοποιεί αναλύσεις και προβλέψεις σχετικά με το
μέλλον του Internet, μέχρι το 2002, τα χρήματα που θα ποντάρονται στις
ηλεκτρονικές ρουλέτες ή στα στοιχήματα που «κλείνουν» στο Διαδίκτυο θα φτάνουν
τα 10 δισ. δολάρια ΗΠΑ.

Οι πιο συχνοί «θαμώνες» των ηλεκτρονικών καζίνων είναι οι Αμερικανοί. Λέγεται,
μάλιστα, πως στις ΗΠΑ ο ηλεκτρονικός τζόγος έχει κερδίσει τόσους οπαδούς όσους
το μπέιζμπολ, το σινεμά και η… Disneyland μαζί! Επειδή όμως στις ΗΠΑ ο
τζόγος απαγορεύεται, πολλοί από τους επιχειρηματίες που διευθύνουν τις
ηλεκτρονικές επιχειρήσεις αυτού του είδους έχουν αναζητήσει και έχουν βρει
ασφαλές καταφύγιο στα νησιά της Καραϊβικής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο Kenny
Rogers. Ο τραγουδιστής που έγινε διάσημος με το τραγούδι «The Gabler» (ο
τζογαδόρος) αν και ο ίδιος δεν είναι και πολύ φανατικός του είδους, ήταν
εκείνος που στα μέσα του 1998 απέκτησε τα δικαιώματα λειτουργίας του καζίνου
Kenny Rogers στο Internet (http://www.kennyrogerscasino.com)
δίνοντας τη δυνατότητα σε όλους ανεξαιρέτως τους κατόχους πιστωτικών καρτών να
μπουν και να παίξουν μέχρι… τελικής πτώσεως. Με «φυσική» έδρα αρκετά μίλια
μακριά από την ακτή της Βενεζουέλας, με την «τράπεζα» να βρίσκεται στο Τορόντο
και με την απαραίτητη υποσημείωση (με ψιλά γράμματα) πως «αυτό το site δεν
επιτρέπει να ποντάρονται χρήματα από ανθρώπους που ζουν στις ΗΠΑ», το online
καζίνο του Kenny Rogers είναι καθ’ όλα νόμιμο (ή καθ’ όλα νομιμοφανές).

Δεύτεροι έρχονται οι Ευρωπαίοι. Τα περισσότερα ηλεκτρονικά «κέντρα τζόγου»
βρίσκονται στη Γερμανία, τη Μεγάλη Βρετανία και στο κρατίδιο Λιχτενστάιν, στα
γερμανικά σύνορα. Στην Ελλάδα, ένα είναι το γνωστό (επίσημα τουλάχιστον)
ηλεκτρονικό καζίνο, το οποίο διατηρεί στο site της εταιρεία που εμπορεύεται
ηλεκτρονικά τυχερά παιχνίδια.

Αν και είναι εξαιρετικά δύσκολο να εκτιμηθεί πόσα χρήματα ακριβώς
«τζογάρονται» στα ηλεκτρονικά καζίνα, οι υπολογισμοί αναφέρουν ποσά που
ξεκινούν από τα 600 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο και φτάνουν ακόμη και έως το
ένα δισ. δολάρια ΗΠΑ. Έρευνα της εταιρείας Datamοnitor φιλοδοξεί να προβλέψει
πόσο θα αξίζει η αγορά του ηλεκτρονικού τζόγου μέχρι το έτος 2001, μόνο στη
Δυτική Ευρώπη. Οι εκτιμήσεις των «μελλοντολόγων» της Datamonitor αναφέρουν πως
συνολικά ο τζίρος της συγκεκριμένης αγοράς θα φτάσει τα 2,8 δισ. δολάρια ΗΠΑ.
Από τα χρήματα αυτά, 1,6 εκατομμύρια αναμένεται να «επενδυθούν» σε λοταρίες,
τυχερά παιχνίδια και στοιχήματα, 805 εκατομμύρια σε στοιχήματα ιπποδρομιών και
αθλητικών γεγονότων, 193 εκατομμύρια σε καζίνα, 123 εκατομμύρια σε διαφόρων
ειδών «ξυστά» και ηλεκτρονικά τυχερά παιχνίδια (κουλοχέρηδες, για παράδειγμα)
και 77 εκατομμύρια σε παιχνίδια τύπου Bingo.

Και οι «μεγάλοι» στις λεωφόρους του Διαδικτύου

Μέχρι πρόσφατα, ένα από τα σημαντικότερα «σύνορα» στην εξέλιξη και τη διάδοση
των ηλεκτρονικών καζίνων ήταν η έντονη αντίθεση εκείνων που πραγματικά
απειλούνταν από την ύπαρξη των sites αυτών: των αληθινών νόμιμων καζίνων, στις
ΗΠΑ, στην Ευρώπη αλλά και διεθνώς. Το σημαντικότερο επιχείρημά τους ήταν πως
ενώ τα νόμιμα καζίνα βρίσκονται υπό κρατικό έλεγχο και πρέπει να τηρούν
αυστηρά τους νόμους, τα ηλεκτρονικά εκμεταλλεύονται την «αναρχική» φύση του
Internet και είχαν απεριόριστα περιθώρια δράσης, γεγονός που τους δίνει
αυτομάτως συγκριτικό πλεονέκτημα.

Το πρόβλημα λύθηκε όταν οι «μεγάλοι» των διάσημων καζίνων παγκοσμίως
αποφάσισαν να… βγουν στις λεωφόρους του Διαδικτύου. Την αρχή έκανε μια
θυγατρική της ξενοδοχειακής αλυσίδας Hilton, η οποία έχει στην κατοχή της το
σύστημα Centrebet, το οποίο εδρεύει στην Αυστραλία και δέχεται μέσω τηλεφώνου
αλλά και μέσω του Web αθλητικά στοιχήματα (http://www.centrebet.com.au). Κατά τον
ίδιο τρόπο, πολλά μεγάλα καζίνα του Las Vegas δημιούργησαν παραρτήματα στην
Αυστραλία, αναζητώντας μερίδιο από αυτή την ηλεκτρονική αγορά και πελάτες από
νέες… ηπείρους.