Χριστόδουλος: Μπορούμε να ελπίζουμε και να ζούμε με προοπτική που αγκαλιάζει ολόκληρη την αιωνιότητα

«Δεν είμαστε μόνοι, μπορούμε να ελπίζουμε και να ζούμε με προοπτική που
αγκαλιάζει ολόκληρη την αιωνιότητα». Αυτό τονίζει στο χριστουγεννιάτικο μήνυμά
του ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλος, παρατηρώντας
μεταξύ άλλων τα εξής:

«Και τα τρία αυτά στοιχεία έχουν τις πρακτικές τους προεκτάσεις στην σύγχρονη
εγκόσμιο πραγματικότητα, καθώς μάλιστα δρασκελίζουμε το κατώφλι της τρίτης
μετά Χριστόν χιλιετίας. Από την οποία φαίνεται πως λείπει η ελπίδα και ο
ορίζοντας, ενώ περισσεύει η μοναξιά. Ο άνθρωπος της πίστεως έχει λόγον
υπάρξεως και νόημα ζωής. Τώρα πια υπάρχει ο Χριστός, ο προσωπικός Σωτήρας του
καθενός μας και ταυτόχρονα και όλου του κόσμου, που μας άνοιξε την πύλη της
ελπίδας και μας χάρισε το πολύτιμο δώρο της υιοθεσίας. Έχουμε Πατέρα, είμαστε
πολίτες της Βασιλείας Του. Το λέγει χαρακτηριστικά πάλιν ο Παύλος: “Ώστε
ουκέτι ει δούλος αλλ’ υιός, ει δε υιός, και κληρονόμος Θεού διά Χριστού” (Γαλ.
δ.7). Ποιος δεν θα χαρεί με τούτη την δωρεά; Και ποιος δεν θα νιώσει τη ζωή
του να αναβαθμίζεται μέσα στην προοπτική της αιωνιότητας;

Ο πολυτεχνίτης και πολυπράγμων άνθρωπος “εις άπαν το πρόσωπον της γης”,
αποσταμένος δραματικά από τα πιεστικά προβλήματα της ζωής και τις μονομερείς
και υπερβολικές ενασχολήσεις του, στέκεται με δέος εμπρός σε αυτό το ορόσημο
και αναμετρά τις αντοχές του και τις δυνάμεις του. Εισέρχεται στην τρίτη μετά
Χριστόν χιλιετία κατάφορτος από τις δάφνες των υψηλών και σπουδαίων όντως
επιτευγμάτων και επιτυχιών του, αλλά και “κατάστικτος τοις μώλωψι” που επέφερε
στην ψυχή του η ποικιλώνυμη πνευματική ανεστιότητα και ορφάνια καθώς και ο
πολυδαίδαλος ηθικός αμοραλισμός που κατακερματίζουν επικίνδυνα τη
μοναδικότητα, την συνέχεια και την ωραιότητα της υπάρξεώς του. Σ’ αυτό το
γύρισμα της ανθρώπινης ιστορίας η Γέννησις του Χριστού υποστασιάζει και
υπομιμνήσκει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο το παρακλητικό και
επιστηρικτικό μήνυμα της ελπίδας, της χαράς και της σωτηρίας που έχει ανάγκη ο
αποσταμένος και εν πολλοίς απογοητευμένος άνθρωπος της εποχής μας».