Μεταγραφές φούσκες

Ο Νίκος Μαχλάς, αν και αποτέλεσε μια ιστορική μεταγραφή για το ολλανδικό ποδόσφαιρο, κινδυνεύει να χάσει τη θέση του στη βασική ενδεκάδα του Άγιαξ

«Δεν γυρίζω στον Ολυμπιακό. Το επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος είναι
χαμηλό, ενώ το κλίμα στα αποδυτήρια κακό. Οι παίκτες του Ολυμπιακού δεν έχουν
φιλοδοξίες”.

Σταχυολογήματα δηλώσεων του Ζλάτκο Ζάχοβιτς, ο οποίος προσπάθησε να
δικαιολογήσει την αντιεπαγγελματική συμπεριφορά του αλλά και το limit down της
απόδοσής του στη νέα του ομάδα.

Οι “ερυθρόλευκοι” πίστεψαν στην αξία του και δεν δίστασαν να δαπανήσουν 4,2
δισ. δραχμές για να εντάξουν τον Ζάχοβιτς στο δυναμικό τους. Τα αποτελέσματα,
αντιστρόφως ανάλογα των προσδοκιών.

Οι δικαιολογίες που προέβαλε ο Ζάχοβιτς, μάλλον ανόητες και συνηθισμένες
μεταξύ των ποδοσφαιριστών που βλέπουν πως το άστρο τους μπορεί να σβήσει ανά
πάσα στιγμή.

Η περίπτωση του Ζάχοβιτς δεν είναι η μοναδική στα ευρωπαϊκά γήπεδα,
τουλάχιστον για τη φετινή περίοδο, ενώ η ιστορία του ποδοσφαίρου μάς έχει
διδάξει πως οι σχέσεις του Ολυμπιακού με τον Σλοβένο θα μπορούσαν να ήταν πολύ
χειρότερες.

Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ποδοσφαιριστή – αστέρα που απέτυχε να
ενσωματωθεί στη νέα του ομάδα, είναι ο Νικολά Ανελκά.

Ένας παίκτης για τον οποίο η Ρεάλ Μαδρίτης δαπάνησε ούτε λίγο ούτε πολύ 11,75
δισ. δραχμές για να τον αποσπάσει από την Άρσεναλ, ενώ του προσέφερε 25 εκατ.
δραχμές εβδομαδιαίες αποδοχές για τα επόμενα επτά χρόνια. Κι όλα αυτά γιατί;
Για να σημειώνει γκολ.

Κι όμως, ο Γάλλος δεν έχει πετύχει γκολ τους τελευταίους επτά μήνες, ενώ όταν
σκοράρει στις προπονήσεις, οι συμπαίκτες του σταματούν για να τον
χειροκροτήσουν ειρωνικά. Μονίμως κυκλοφορεί φορώντας ακουστικά στα αυτιά του,
ενώ πολλές φορές έχει συλληφθεί από παράγοντες της Ρεάλ να λουφάρει στα
αποδυτήρια και να παίζει με το αγαπημένο του gameboy.

Και να ήταν μόνο αυτά… Στις πρώτες δηλώσεις του επί ισπανικού εδάφους,
μίλησε για τα δύο μεγάλα αστέρια της Ρεάλ, Μοριέντες και Ραούλ, τούς οποίους
χαρακτήρισε ούτε λίγο ούτε πολύ άσχετους με το ποδόσφαιρο!

Θα σκεφτείτε, πώς μπορεί η Ρεάλ να διατηρεί στις τάξεις της έναν παίκτη που
αρνείται να γίνει αλλαγή στο παιχνίδι με τη Ρόζενμποργκ ή να προσποιείται τον
τραυματία στην αναμέτρηση με τη Θέλτα. Η απάντηση είναι απλή: προσπαθεί να
διατηρήσει την αξία του “προϊόντος” της.

Ο τραυματισμός του Ρονάλντο ήρθε να κλείσει μια διετία μεταπτώσεων στην απόδοση του σούπερ σταρ της Ίντερ

Αν η Ρεάλ αντιδικήσει μαζί του, το πιο πιθανό είναι να χάσει το μεγαλύτερο
ποσό των χρημάτων της. Και το ποδόσφαιρο σήμερα είναι “μπίζνες”.

Οι “μπίζνες” συνάντησαν το ποδόσφαιρο για πρώτη φορά στην Ιταλία· έτσι είναι
κατανοητή η στάση του ιδιοκτήτη της Ίντερ Μάσιμο Μοράτι απέναντι στον
Ρονάλντο, ο οποίος ­ κι αυτό ίσως έχει περάσει απαρατήρητο ­ έχει αγωνιστεί
μόλις σε 12 παιχνίδια και στα 90 λεπτά, τα δύο τελευταία χρόνια!

Όσον αφορά τις αποδοχές του: αυτές αγγίζουν τα 180 εκατ. δραχμές τον μήνα,
μόνο από τους “νερατζούρι”. Σκεφτείτε δηλαδή να έπαιζε και μπάλα πόσα θα
έπαιρνε. Φυσικά, τώρα που είναι τραυματίας και μέχρι να επανέλθει στους
αγωνιστικούς χώρους, οι τραπεζικοί λογαριασμοί του εξακολουθούν να φουσκώνουν.

“Κρις Σάτον” ονομάζεται η επόμενη μετοχή που βρίσκεται στο limit down τους
τελευταίους μήνες. Ο Άγγλος ποδοσφαιριστής για τον οποίον η Τσέλσι δαπάνησε το
καλοκαίρι πέντε δισ. δραχμές για να τον αποσπάσει από την Μπλάκμπερν. Έξι
μήνες μετά, ο Σάτον βρίσκεται στη λίστα με τους υπό μεταγραφή παίκτες, αφού σε
17 παιχνίδια έχει πετύχει μόλις δύο γκολ.

Εδώ επικεντρώνεται και η διαφορά φιλοσοφίας που υπάρχει ανάμεσα στο αγγλικό,
με το ιταλικό και το ισπανικό ποδόσφαιρο.

Ο Σάτον, αν πουληθεί, θα φέρει στην Τσέλσι 2,5 δισ. δραχμές, δηλαδή τα μισά
χρήματα απ’ αυτά που δαπάνησαν οι Λονδρέζοι έξι μόλις μήνες πριν. Η Ίντερ και
η Ρεάλ Μαδρίτης στην προκριμένη περίπτωση, ποτέ δεν θα έκαναν μία τέτοια
κίνηση.

Αντίθετα, την Τσέλσι θα μιμηθεί μία άλλη αγγλική ομάδα, η Νιούκαστλ. Οι
“ανθρακωρύχοι” έχουν βγάλει στο “σφυρί” τον αμυντικό Μαρσελίνο, τον οποίο
απέκτησαν το καλοκαίρι από τη Μαγιόρκα έναντι πέντε δισ. δραχμών.

Στη θέση του Μαρσελίνο όμως, παίζει ο Νταμπίζας και ο Μπόμπι Ρόμπσον αποφάσισε
να τον παραχωρήσει έστω κι αν χάσει ακόμη τρία δισ. δραχμές.

Η τελευταία “φούσκα” του φετινού ποδοσφαιρικού χρηματιστηρίου ακούει στο όνομα
“Νίκος Μαχλάς”. Η πιο ακριβή μεταγραφή στην ιστορία του ολλανδικού ποδοσφαίρου
και φυσικά του Άγιαξ κινδυνεύει να χάσει τη θέση του στη βασική ενδεκάδα, αλλά
προπάντων κινδυνεύει να χάσει την καλή του ψυχολογία. Ο Μαχλάς είχε την ατυχία
να ενταχθεί στον Άγιαξ την περίοδο της πλήρους αγωνιστικής του αναδιοργάνωσης,
γεγονός που έχει προκαλέσει ανακατατάξεις αλλά και αναταράξεις σε όλους τους
τομείς.

Προς το παρόν, οι Ολλανδοί δείχνουν εμπιστοσύνη στον Μαχλά. Όμως, τα χρονικά
περιθώρια στενεύουν και δεν θα διστάσουν να τον παραχωρήσουν ακόμη κι αν
πρόκειται να χάσουν χρήματα.

Η Λίβερπουλ της δεκαετίας του ’70 αλλά και του ’80, όταν σάρωνε στα ευρωπαϊκά
γήπεδα, είχε μία φιλοσοφία. Οι παίκτες που θα εντάσσονταν στις τάξεις της θα
έπρεπε πρώτα απ’ όλα να ταιριάζουν στην ποδοσφαιρική της κουλτούρα. Την ίδια
φιλοσοφία είχε αναπτύξει και ο Άγιαξ στα μέσα της δεκαετίας του ’90,
παράδειγμα που ακολούθησε και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Οι ακριβοί παίκτες δεν σημαίνει πάντοτε πως αξίζουν τα λεφτά τους. Ρωτήστε και
τον πρόεδρο της Ίντερ να σας πει…