ΠΡΟΣΩΠΑ Πανεπιστήμιο στον κυβερνοχώρο

Το Πανεπιστήμιο που ο Γκλεν Τζόουνς ίδρυσε στο Ίντερνετ είναι το πρώτο 100%
εικονικό πανεπιστήμιο που έχει εγκριθεί από ακαδημαϊκή αρχή των ΗΠΑ.

Γκλεν Τζόουνς. Μεγιστάνας της καλωδιακής τηλεόρασης, ίδρυσε Πανεπιστήμιο στο Ίντερνετ

Ο Τζόουνς ξεκίνησε πριν από 30 χρόνια επενδύοντας 400 δολάρια στην καλωδιακή
τηλεόραση. Μια επιχειρηματική αυτοκρατορία δημιουργήθηκε από την επένδυση αυτή
και έτσι μπόρεσε να βάλει σε εφαρμογή ένα παλιό του όνειρο ­ να προσφέρει
πρόσβαση στην παιδεία σε όλους. «Μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες», είχε
διαπιστώσει, «υπάρχουν 100 εκατομμύρια άνθρωποι που ζητούν κάποιου είδους
εκπαίδευση, αλλά όχι περισσότερες από 15 εκατομμύρια θέσεις στα ιδρύματα
ανωτάτης παιδείας». Και το 1995, ίδρυσε το Διεθνές Πανεπιστήμιο Τζόουνς (Jones
International University, JIU).

Σήμερα το JIU, με έδρα το Ίνγκλγουντ του Κολοράντο, έχει μόνον εννέα
υπαλλήλους. Οι χίλιοι φοιτητές του ουδέποτε έχουν πατήσει σε αμφιθέατρο, αφού
το πανεπιστήμιό τους υφίσταται μόνο στον κυβερνοχώρο. Στην ηλεκτρονική
διεύθυνσή του (www. jonesinternational. edu) διαφημίζεται ως «το πανεπιστήμιο
του Δικτύου που ανοίγει τις πόρτες του μέλλοντος σε οποιονδήποτε έχει ένα
κουτί ηλεκτρονικού ταχυδρομείου». Προτείνει «σε όλο τον κόσμο» (έχει φοιτητές
σε 35 χώρες) «ανώτερες σπουδές και διπλώματα σε κόστος πολύ κατώτερο εκείνου
των παραδοσιακών πανεπιστημίων». Τα μαθήματα του JIU εκπονούν καθηγητές
μεγάλων πανεπιστημίων (Στάνφορντ, Κολούμπια, Πανεπιστήμιο του Τέξας) και
προσφέρονται μέσω του Ίντερνετ.

Φέτος τον Μάρτιο, το JIU εγκρίθηκε από την Ένωση Πανεπιστημίων Κεντροδυτικής
Περιφέρειας των ΗΠΑ (Πανεπιστήμιο του Σικάγου, Νορθγουέστερν κ.ά). Η
εκπαίδευση μέσω του Ίντερνετ αποτελεί πλέον τμήμα του αμερικανικού
εκπαιδευτικού συστήματος και αυξάνονται τα ιδιωτικά σχολεία, στα οποία ο
καθηγητής βρίσκεται σε επαφή με τους μαθητές μέσω οθόνης υπολογιστή και
βιντεοκάμερας. Εκπαιδευτικοί εκτιμούν πως πρόκειται για το τέλος του
συγκεντρωτικού μοντέλου της βιομηχανικής εποχής ­ το σχολείο ως αντανάκλαση
του εργοστασίου ­ και για την ανάδυση ενός αποκεντρωτικού μοντέλου,
προσαρμοσμένου στην εποχή της πληροφόρησης.

Η επανάσταση αυτή δεν είναι ανώδυνη. Όταν το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον
ανακοίνωσε φέτος ότι θα οργανώσει μαθήματα ον-λάιν, οι εκπαιδευτικοί
κινητοποιήθηκαν θέτοντας ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας των μαθημάτων τους
και υπογραμμίζοντας τους κινδύνους να υποταγεί η εκπαίδευση σε δουλείες
«θεαματικότητας» με καθηγητές-σταρ και μονοπώληση της «αγοράς» από τα μεγάλα
ονόματα (Harvard. edu, Oxford. edu…), να υπάρξει μια «μακντοναλντοποίηση της
παιδείας» και να αποσταθεροποιηθούν πανεπιστημιακά συστήματα χωρών ολόκληρων.
Και οι πιο πολιτικοποιημένοι αναρωτήθηκαν πώς θα μπορούσαν να ξεκινήσουν και
να εξελιχθούν φοιτητικές εξεγέρσεις στον κυβερνοχώρο…