ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Υπαρκτός;

Προχθές έκλεισε τα πέντε του χρόνια. Ο Ελία Γκονζάλες, που δύο βδομάδες πριν
βρέθηκε από ψαράδες να παραδέρνει στα παγωμένα νερά του Ατλαντικού έξω από τη
Φλόριντα. Η μητέρα του και μαζί της άλλοι εννιά Κουβανοί μετανάστες, που
προσπαθούσαν να μπουν παράνομα στις ΗΠΑ, πνίγηκαν όταν η βάρκα τους, πέντε
μέτρα αλουμίνιο, ανατράπηκε. Οι αρχές τον παρέδωσαν σε κάποιους μακρινούς
συγγενείς, οι οποίοι ως πριν από δύο εβδομάδες δεν τον γνώριζαν, αλλά ξαφνικά
τον αγάπησαν πολύ και δεν θέλουν να τον στείλουν πίσω στον φυσικό του πατέρα,
στον παππού και τη γιαγιά του. «Είναι καλύτερα στις ΗΠΑ», επιμένουν. «Το παιδί
μου έχει ό,τι του χρειάζεται εδώ», λέει με βουρκωμένα μάτια ο πατέρας που το
φρόντιζε πέντε μέρες τη βδομάδα και υποστηρίζει ότι έχει γίνει απαγωγή του μικρού.

Στα γενέθλιά του έγιναν δύο γιορτές. Η μία στη Φλόριντα, με τούρτα και πολλά
δώρα, η άλλη στην Αβάνα με τούρτα και διαδηλώσεις ­ τις μεγαλύτερες που έγιναν
εδώ και πολλά χρόνια. «Μην αφήσεις να σε εξαγοράσουν με παιχνίδια και λεφτά»,
του γράφουν οι συμμαθητές του. «Θα ‘ρθεις σύντομα;», ρωτάει ο πατέρας στο
τηλέφωνο. «Ναι», απαντά ο Ελία. «Έχει γίνει απαγωγή. Ο μικρός πρέπει να
επιστρέψει στην πατρίδα του μέσα σε 72 ώρες», αστράφτει και βροντάει ο Κάστρο.
«Δεν δεχόμαστε τελεσίγραφα», ανταπαντά το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τονίζοντας ότι «η
τύχη του παιδιού θα αποφασιστεί με ανθρωπιστικό τρόπο» ­ ό,τι κι αν σημαίνει αυτό…

Δύο κόσμοι που συγκρούονται αμείλικτα.

Από τη μια ο… υπαρκτός καπιταλισμός και από την άλλη ο υπαρκτός σοσιαλισμός.
Και ανάμεσά τους, ανύποπτος για τη σύγκρουση, ο Ελία Γκονζάλες. Το μόνο
πραγματικά υπαρκτό με ουσία και σημασία.