30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΥΡΣΙΝΗ ΛΑΜΠΡΑΚΗ – ΜΑΤΘΑΙΑΚΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

ΜΕΓΑΛΩΣΕ: Πολύ ανεξάρτητη.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΦΑΓΗΤΟ: Κακαβιά με κεφάλι ροφού και πετροσκόρπιδα.

ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ: Εκείνους που λαδώνονται.

ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ: Τους νεόπλουτους, τους εγωιστές και τους δήθεν.

ΑΚΟΥΕΙ: Προσεκτικά, αλλά και ρεμπέτικα και μουσική της Μέσης Ανατολής.

Το βιβλίο της κ. Μυρσίνης Λαμπράκη-Ματθαιάκη, με τίτλο «Λάδι, γεύση και
πολιτισμός 5.000 χρόνων», από τις Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, δεν είναι απλώς
άλλο ένα βιβλίο γαστρονομίας. Ούτε μια λαογραφική μελέτη με ρομαντική διάθεση
για κάτι που είναι ήδη νεκρό. Είναι ένα σύγχρονο βιβλίο, χρηστικό, καλαίσθητο,
με πλήθος πληροφοριών για τον σημαντικότερο χυμό της ελληνικής γης: το λάδι.
Είναι ένα βιβλίο που αντανακλά το πάθος και τον σεβασμό της συγγραφέως για
κάθε γαστρονομικό θέμα που καταπιάνεται.

ΕΡ.: Σας βγήκε το… λάδι για να γράψετε το βιβλίο;

ΑΠ.: «Στο τέλος της ανηφόρας υπάρχει η κούραση που συνοδεύεται από το αδύνατο
που έγινε δυνατό». Έφθασα στα όριά μου, αλλά έχω αποθέματα για τουλάχιστον μία
ακόμα «ανηφόρα».

ΕΡ.: Η κρητική διατροφή έχει ψωμί;

ΑΠ.: Για όλους, για μερικούς βέβαια και παντεσπάνι! Αλλά και πολλά άλλα
σημαντικά τρόφιμα και προϊόντα.

ΕΡ.: Στον πολιτισμό της ελιάς περιλαμβάνετε και το λάδωμα;

ΑΠ.: Στους Παναθηναϊκούς Αγώνες οι νικητές λάμβαναν ως έπαθλο σημαντικές
ποσότητες ελαιολάδου. Σημασία έχει η πρόθεση.

ΕΡ.: Στις επιδοτήσεις του λαδιού λένε ότι γίνονται πανωγραψίματα, στο γράψιμο
των βιβλίων;

ΑΠ.: Κάθε συγγραφέας δίνει το δικό του στίγμα και το δικό του ύφος, αλλά το
κοινό με έναν περίεργο τρόπο ψυχανεμίζεται εκείνους που προσεγγίζουν το θέμα
τους με αληθινό πάθος και σεβασμό και τελικά επιλέγει την ποιότητα.

ΕΡ.: Στην εποχή του φαστ φουντ και του Μακντόναλντ μήπως έφαγε… η φακή το λάδι;

ΑΠ.: Ακόμα και σε αυτή την εποχή πιστεύω ότι το λάδι της ελιάς θα φάει τη φακή!

ΕΡ.: Πώς και έγινε ο καλύτερος πρεσβευτής για τους Ιταλούς το ελληνικό λάδι;

ΑΠ.: Όταν ανακαλύπτεις «την Αμερική» τελευταίος, καταλαβαίνεις ότι θα ήταν
καλύτερα να ήσουν ο πρώτος. Δυστυχώς, αργήσαμε να ανακαλύψουμε τις διατροφικές
αρετές του ελαιολάδου και μείναμε πολύ πίσω σε θέματα μάρκετινγκ.

ΕΡ.: Σε ποιον θα αρνιόσασταν κλάδο ελαίας;

ΑΠ.: Σε κανέναν!

ΕΡ.: Συμπαθείτε τον Κώστα Σημίτη;

ΑΠ.: Τον εκτιμώ βαθύτατα.

ΕΡ.: Σπορέλαια;

ΑΠ.: Ένα μέτριο σε ποιότητα ελαιόλαδο είναι καλύτερο για την υγεία μας από ένα
οποιοδήποτε σπορέλαιο. Και κυρίως μακριά τα σπορέλαια από το τηγάνι, «καίμε»
την υγεία μας.

ΕΡ.: Σε ποιους θα κάνατε το τραπέζι;

ΑΠ.: Αν ζούσε, στον προπάππο μου τον «Μπαλούρδο», θρυλικό μάγειρα και
εστιάτορα του Μεγάλου Κάστρου. Και φυσικά σε όλες εκείνες τις απλές γυναίκες
από κάθε γωνιά της Ελλάδας που μου έχουν κάνει το τραπέζι αμέτρητες φορές και
μου έχουν μεταδώσει τις γνώσεις τους.

ΕΡ.: Με ποια εδέσματα;

ΑΠ.: Εδέσματα εποχής, σαλάτα με άγρια χόρτα και αγουρόλαδο, πατάτες
χοντροκομμένες τηγανισμένες σε λάδι ελιάς, γουρουνόπουλο καπνισμένο σε
φασκόμηλο, ρίγανη και τυλιγμένο σε φύλλα λεμονιάς.

ΕΡ.: Οι γραφικές λιομαζώχτρες αντικαταστάθηκαν με Αλβανούς;

ΑΠ.: Γραφικά και παραδοσιακά εργαλεία και μέθοδοι σε σχέση με το μάζεμα της
ελιάς και την παραγωγή του ελαιολάδου έχουν αντικατασταθεί με πρακτικότερες
και ευκολότερες λύσεις.

ΕΡ.: Πώς είναι τόσο λεπτός ο σύζυγός σας, δεν του μαγειρεύετε λαδερά φαγητά;

ΑΠ.: Στο σπίτι μαγειρεύουμε μόνο με λάδι ελιάς, το οποίο δεν παχαίνει αν
χρησιμοποιείται με μέτρο και συνδυάζεται με τις σωστές τροφές. Άλλωστε, ο
σύζυγος γενικά είναι λεπτός άνθρωπος.

ΕΡ.: Με ποιους θέλετε να μαγειρέψετε;

ΑΠ.: Με τον Μίμη Ανδρουλάκη ένα σοφιστικέ γεύμα, με τη Θάλεια Τσιχλάκη ένα
γκουρμέ δείπνο με πολλά μυριστικά, με την Ηλία Μαμαλάκη ένα πληθωρικό
πειραματικό πιάτο. Με τις φίλες Έγκιν, Μουφιντέ, Φελίζ από την Τουρκία ένα
δείπνο ελληνοτουρκικής προσέγγισης για τον κ. Γιώργο Παπανδρέου και τον κ.
Ισμαήλ Τζεμ.

ΕΡ.: Θα ταξιδεύατε…

ΑΠ.: Για μήνες στα παζάρια της Μέσης Ανατολής.

ΕΡ.: Ωραίο το λάδι, αλλά των Κρητικών το έντερο λάδωσε από τον τουρισμό.

ΑΠ.: Καιρός να λαδώσει, λοιπόν, και το έντερο των Αμερικανών, των Εγγλέζων,
των Γερμανών με λάδι ελιάς μήπως δούνε την υγειά τους και ανακαλύψουν το
μεγαλείο της απλής τροφής…

ΕΡ.: Πριν κυκλοφορήσει το βιβλίο σας κάνατε ευχέλαιο;

ΑΠ.: Όχι, αλλά έκανα τον σταυρό μου.