ΠΡΟΣΩΠΑ Ο Τσάρλυ Μπράουν και η μπάλα

Αν η χαρά που προσφέρει ένας άνθρωπος στους άλλους ήταν εμβόλιο για το
κακό, ο Τσαρλς Σουλτς δεν έπρεπε ποτέ να αρρωστήσει.

Τσαρλς Σουλτς. Ο «πατέρας» του Σνούπυ πάσχει από καρκίνο

Δεν είναι όμως έτσι και ο «πατέρας» των «Peanuts», του Σνούπυ, του Τσάρλυ
Μπράουν και της παρέας τους, τελείωσε την πρώτη χημειοθεραπεία του την
περασμένη εβδομάδα στο νοσοκομείο της Σάντα Ρόσα, γύρω στα 100 χιλιόμετρα
βόρεια του Σαν Φρανσίσκο, αφού διαγνώσθηκε ότι πάσχει από καρκίνο στο παχύ
έντερο. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο 77χρονος σκιτσογράφος αντιμετωπίζει
σοβαρό πρόβλημα υγείας, καθώς στα 60 του είχε κάνει επέμβαση πολλαπλού
μπαϊπάς. Και το μικρό νοσοκομείο της πόλης, στην οποία ζει τα 40 τελευταία
χρόνια με τη σύζυγό του, κατακλύσθηκε από κάρτες και τηλεγραφήματα με ευχές
απ’ όλο τον κόσμο.

Η είδηση ότι ο «Σπάρκυ», όπως τον φωνάζουν από μικρό οι φίλοι του, πάσχει από
καρκίνο προκάλεσε συγκίνηση σε όλο τον κόσμο. Η σειρά των «Peanuts»
δημοσιεύεται σε τουλάχιστον 2.600 εφημερίδες σε 75 χώρες και 21 γλώσσες και,
εδώ και μισό αιώνα, καταφέρνει να κάνει τους ανθρώπους να γελούν χωρίς ποτέ να
ντραπούν γι’ αυτό. Και ο Σουλτς δεν θέλησε να κρύψει την αρρώστια του από τους
αναγνώστες του, την έκανε γνωστή χωρίς ευφημισμούς και περιφράσεις. Όπως δεν
έκρυβε στις συνεντεύξεις του τις ανασφάλειες και τις αγωνίες του, τις λευκές
νύκτες που περνούσε στη σοφίτα προσπαθώντας να σκιτσάρει το «στριπ» που έπρεπε
να παραδώσει την επομένη, τον φόβο του μήπως δεν τα καταφέρει, μήπως προδώσει
τους αναγνώστες του.

Από τα συγγραφικά δικαιώματά του κερδίζει ένα δισεκατομμύριο δολάρια τον χρόνο
αλλά, όπως είχε πει στη «Ρεπούμπλικα», αυτά είναι αριθμοί που δεν σημαίνουν
τίποτε «δεν είναι πραγματικά χρήματα, πραγματικά είναι τα 18 εγγόνια μου». Για
να εξορκίζει τους εφιάλτες που τον βασάνιζαν τις νύχτες, κοιμόταν λίγο και
σχεδίαζε πολύ. Και έκανε τα πάντα μόνος του, χωρίς βοηθούς ­ όταν φύγει
εκείνος, έλεγε ανέκαθεν, ο Τσάρλυ Μπράουν και η παρέα του θα πεθάνουν επίσης.

Όταν ρώτησαν τον Τσαρλς Σουλτς ποιο από τα σκίτσα του τον αντιπροσωπεύει
περισσότερο, απάντησε πως είναι η σκηνή που ο Τσάρλυ Μπράουν προσπαθεί μάταια
να κλωτσήσει την οβάλ μπάλα, την οποία τραβάει κάθε φορά η Λούσυ· έτσι είναι η
ζωή, είπε ο σκιτσογράφος, μια μπάλα που έχουμε την αυταπάτη ότι θα
κλωτσήσουμε, αλλά που στο τέλος δεν καταφέρνουμε ποτέ να το κάνουμε. Και δεν
πρόκειται να αφήσει ποτέ τον Τσάρλυ Μπράουν να την κλωτσήσει; Ναι, μία φορά,
πριν πεθάνει· αλλά η ώρα αυτή, ευτυχώς, δεν έχει έρθει ακόμη.