Από αστυνομικός, ληστής

Όσο ήταν στη φυλακή ο απότακτος αστυνομικός Γιώργος Βερβεράκης φώναζε ότι
ήταν αθώος και ότι δεν είχε καμία συμμετοχή στη ληστεία του υποκαταστήματος
της Αγροτικής Τράπεζας για την οποία τον κατηγορούσαν.

Γ. Βερβεράκης. Οδηγήθηκε και πάλι στον Κορυδαλλό, αφού κρίθηκε ένοχος για τη ληστεία. Η απεργία πείνας τού είχε δώσει προσωρινά την ελευθερία, οι δικαστές όμως δεν πείσθηκαν παρά την έντονη αντίδραση της μητέρας του

Πριν ακόμη η Δικαιοσύνη αποφανθεί για την αθωότητά του, εκείνος έπειτα από
πολυήμερη απεργία πείνας κατάφερε να πείσει τους κριτές του ότι κινδύνευε να
υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη η υγεία του και έτσι τον άφησαν ελεύθερο.

Το εισιτήριο προς την ελευθερία είχε ­ όπως αποδείχθηκε ­ ημερομηνία λήξεως,
καθώς από χθες ο απότακτος αστυνομικός γύρισε πίσω στις φυλακές του
Κορυδαλλού. Οι δικαστές του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων της Αθήνας με την
ετυμηγορία τους τού έδειξαν ξανά τον δρόμο προς τον Κορυδαλλό. Ομόφωνα τον
κήρυξαν ένοχο για συνέργεια στη ληστεία καταδικάζοντάς τον σε κάθειρξη 10 ετών
και 6 μηνών, με το ελαφρυντικό του προτέρου εντίμου βίου.

Είχε φτάσει η στιγμή της τιμωρίας για τον απότακτο αστυνομικό Γιώργο
Βερβεράκη. Ο υπερασπιστικός ισχυρισμός του, ότι δήθεν είχε συμφωνήσει με τον
συγκατηγορούμενό του Ανδρέα Νικητόπουλο να του πουλήσει το αυτοκίνητό του και
ότι μετέβησαν μαζί στην τράπεζα για να κάνει ανάληψη χρημάτων, έπεσε στο κενό.

Ο φερόμενος ως φυσικός αυτουργός της άδικης πράξης είχε αποφασίσει την ημέρα
εκείνη να κάνει μια διαφορετική ανάληψη από αυτές που συνηθίζουν οι πελάτες.
Έτσι, με τη βοήθεια του Βερβεράκη κατάφερε και σήκωσε με βίαιο τρόπο 5.800.000
δραχμές διαφεύγοντας με το αυτοκίνητο του αστυνομικού. Προσωρινά όμως, γιατί
μόλις αποκαλύφθηκε η αλήθεια, ο Νικητόπουλος, που καταδικάστηκε σε κάθειρξη 16
ετών, κατονόμασε ως συνεργό του τον πρώην αστυνομικό.

Τα στοιχεία της δικογραφίας δεν άφηναν περιθώρια αμφισβήτησης της ενοχής του
Γ. Βερβεράκη, τον οποίο η οικογένειά του επιχείρησε και χθες να εμφανίσει θύμα
σατανικών συμπτώσεων, που τον έφεραν μέχρι το εδώλιο.

Η μητέρα του Χρυσούλα, παρά την πρόταση του εισαγγελέα περί ενοχής του γιου
της, εξακολουθούσε να ελπίζει. Μόλις άκουσε την απόφαση των δικαστών, δεν
άντεξε και ξέσπασε φωνάζοντας πως το παιδί της είναι αθώο.

«Θα σκοτωθώ μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες και γι’ αυτό θα φταίει η ελληνική
Δικαιοσύνη», έλεγε λες και οι δικαστές ήταν υπεύθυνοι που το παιδί της από
φύλακας του νόμου πέρασε στην απέναντι όχθη και έγινε παραβάτης.

Και τότε ήταν που έκανε το μεγάλο βήμα προσπαθώντας να κρεμαστεί από τα
κάγκελα του δευτέρου ορόφου του Εφετείου όπου διεξήχθη η δίκη. Ήθελε να
διαμαρτυρηθεί με τον δικό της τρόπο, όπως και στο παρελθόν που άλλοτε έβγαινε
στα τηλεοπτικά παράθυρα και άλλοτε έκανε απεργία πείνας μαζί του για να
υπερασπιστεί τη λαβωμένη αθωότητά του.

Έτσι και χθες θέλησε να δείξει πως είναι διατεθειμένη να φτάσει στα άκρα για
να πείσει ότι εκείνος δεν είναι ληστής. Η Δικαιοσύνη, όμως, οι λειτουργοί της
οποίας έχουν την αρμοδιότητα να κρίνουν και να καταδικάζουν τον δράστη, είχαν
αντίθετη άποψη.

Αν ο Γ. Βερβεράκης δεν είναι ένοχος, δεν έχει παρά να περιμένει να αντιτάξει
τα υπερασπιστικά του όπλα όταν φτάσει να δικαστεί σε δεύτερο βαθμό με την
ελπίδα πως οι κριτές του θα τον αντιμετωπίσουν με επιείκεια.

Πάντως, μέχρι τότε έχει να αντιμετωπίσει και μία άλλη κατηγορία για συνέργεια
σε απάτη. Εκείνος αρνείται ότι έχει σχέση. Οι δικαστές όμως τι θα πουν;