Για πολλά χρόνια ακόμη κορυφαίοι

Το γήπεδο σείεται από τις ιαχές «Ιακώβου, Ιακώβου!». Ένα δάκρυ κυλάει στο μάγουλο του προπονητή που πατάει κι αυτός στο βάθρο

Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, ώρα 9.50. Η ελληνική σημαία στο ψηλότερο σημείο. Σε
λίγα λεπτά θα ακουστεί ο εθνικός ύμνος. Ο Καχιασβίλι, ο Κολέτσκι και ο Κόκκας,
με τα μετάλλια στο στήθος περιμένουν στο βάθρο. Ο τελευταίος γυρίζει προς τον
Χρήστου Ιακώβου, γνέφοντάς του να ανέβει κι αυτός. Ο Ομοσπονδιακός προπονητής
αρνείται κατηγορηματικά. Ο Κάχι, όπως πάντα διακριτικός, τον κοιτάει, αλλά το
μειδίαμά του δεν στέκεται αρκετό να μεταπείσει τον Ιακώβου. Ο Λεωνίδας, σαφώς
πιο «λαϊκός», κατεβαίνει από το βάθρο και τον σπρώχνει με το ζόρι να ανέβει,
αφού πρώτα τον πήρε… αγκαζέ. Το γήπεδο σείεται από τις ιαχές «Ιακώβου,
Ιακώβου!». Αυτό ήταν. Ένα δάκρυ κυλάει στο μάγουλο του προπονητή, ο Κόκκας τον
αγκαλιάζει, η συγκίνηση αναπόφευκτη για τον επιτυχημένο τεχνικό.

Τον συναντήσαμε στον χώρο του προθερμαντηρίου, αμέσως μετά την ανάκρουση του
εθνικού ύμνου. Η συζήτηση έγινε μετ’ εμποδίων. Μας διέκοπτε ο κόσμος που δεν
σταματούσε να του δίνει συγχαρητήρια και να του σφίγγει φιλικά το χέρι.
Πολιτικοί, άνθρωποι από τον χώρο του αθλητισμού, απλός κόσμος, αγκάλιαζαν τον
Ιακώβου. Κι εκείνος, με το χαμόγελο πάντα στα χείλη, δεχόταν τις
φιλοφρονήσεις, λέγοντας: «Στα παιδιά να δώσετε συγχαρητήρια. Αυτοί το αξίζουν.
Εγώ απλά τους προετοιμάζω. Οι προσπάθειες είναι δικές τους». Φροντίσαμε να του
μιλήσουμε εκείνη ακριβώς τη στιγμή που τα συναισθήματα ήταν έντονα. Να μας
ανοίξει την καρδιά του. Μόνο έτσι θα μας απεικόνιζε το «τι μέλλει γενέσθαι»
μετά τη νέα πρωτιά.

«Είναι η μεγαλύτερη επιτυχία των τελευταίων χρόνων. Το πιστεύω αυτό, διότι
δώσαμε χαρά στους Έλληνες στο ίδιο μας το σπίτι. Αυτή τη στιγμή νιώθω μεγάλη
συγκίνηση. Η δικαίωση ήρθε και πάλι. Δεν μπορώ να εκφράσω με λόγια το τι
αισθάνομαι. Πραγματοποιήσαμε σκληρή δουλειά, η οποία ανταμείφθηκε. Αυτά τα
παιδιά που βλέπετε, προπονούνται περίπου οκτώ ώρες την ημέρα. Δεν έχουν
προσωπική ζωή και από το πρωί έως το βράδυ βρίσκονται στο γήπεδο. Έχουν
στερηθεί τα πάντα. Εύλογο είναι να έρθουν τα καλά αποτελέσματα. Η μοναδική
χαρά τους είναι η ανταμοιβή των προσπαθειών τους».

­ Δεν μας ξεγελάτε. Διακρίνουμε στα μάτια σας ότι αναμένατε κάτι
καλύτερο.

«Πάνω απ’ όλα θέλω να είμαι ειλικρινής. Πίστευα σε ακόμη δύο χρυσά, με τον
Λεωνίδα (Σαμπάνη) και τον Πύρρο. Δυστυχώς, δεν ήρθαν τα πράγματα όπως τα
περιμέναμε. Είχαμε πολλά προβλήματα με τραυματισμούς. Να φανταστείς ότι ο
Λεωνίδης που απέτυχε στα 187,5, προηγουμένως είχε σηκώσει 202,5κ στην
προπόνηση. Γι’ αυτό κι εγώ κάπου στενοχωρήθηκα», έλεγε ο Ιακώβου, δείχνοντας
ότι δεν μπορούσε να το πιστέψει. Και συνέχισε, προσπαθώντας να εντοπίσει τα
αίτια: «Ο Λεωνίδας ήταν σε πολύ καλή κατάσταση, όμως δεν βρέθηκε στη μέρα του.
Εντάξει, ο Κινέζος που κατέκτησε το χρυσό φάνηκε αποφασισμένος, όμως αν ο
Σαμπάνης διέθετε έστω και λίγη τύχη θα είχε προσθέσει κι άλλα χρυσά στο
ενεργητικό μας. Το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί και με τον Πύρρο. Είχε
εκπληκτικό ξεκίνημα, ωστόσο στη συνέχεια τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν τόσο καλά
γι’ αυτόν».

«Είναι η μεγαλύτερη επιτυχία των τελευταίων χρόνων. Το πιστεύω αυτό, διότι δώσαμε χαρά στους Έλληνες στο ίδιο μας το σπίτι», λέει ο Χρήστος Ιακώβου στον Πάτροκλο Πανανίδη

­ Ας μην είμαστε αχάριστοι. Η Ελλάδα αναδείχθηκε κι εφέτος πρώτη δύναμη
στον κόσμο κι εσείς μιλάτε για… επιπλέον χρυσά μετάλλια.

«Τόνισα ότι είμαι ευχαριστημένος από την προσπάθειά μας, αλλά αυτό δεν με
εμποδίζει να επισημαίνω τις πραγματικές μας δυνατότητες. Για ένα πράγμα να
είστε σίγουροι. Η Ελλάδα θα είναι για πολλά χρόνια ακόμα πρώτη δύναμη στον
κόσμο! Το πιστεύω ακράδαντα. Έχουμε ψυχή και είμαστε αποφασισμένοι. Ενωμένοι
σαν γροθιά. Μην στέκεστε μόνο στο πρόσωπό μου. Υπάρχουν πολλοί ακόμα
προπονητές της Εθνικής στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας και ο καθένας βοηθάει
με τον τρόπο του. Αν και ατομικό το άθλημα, η προσπάθεια είναι συνολική.
Πολλοί πιστεύουν ότι δεν διαθέτουμε φυτώριο και ότι οι επιτυχίες θα
σταματήσουν όταν πάρουν… σύνταξη οι Δήμας, Καχιασβίλι, Σαμπάνης. Δεν είναι
έτσι. Σας πληροφορώ ότι τα παιδιά που περιμένουν πίσω από τους πρωταθλητές που
βλέπετε, χρειάζονται μόνο εμπειρίες. Διαθέτουν όλα τα φόντα να
πρωταγωνιστήσουν».

­ Πότε, όμως, θα δούμε αυτή τη νέα «φουρνιά»;

«Στο Σίδνεϊ θα λάβει μέρος, εκτός απροόπτου, η ίδια ακριβώς ομάδα με αυτήν που
είδατε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Βέβαια, ελπίζω να μην έχουμε τραυματισμούς.
Τώρα, για μετά θα δούμε. Έχουμε καιρό ακόμα».

­ Ποια ήταν για εσάς η ευχάριστη έκπληξη του παγκοσμίου πρωταθλήματος;

«Θέλει και ερώτηση; Μα φυσικά ο Χρήστος Σπύρου. Τον προπονώ απ’ όταν ήταν 11
ετών. Τον έχω σαν παιδί μου. Πιστεύω ότι θα μπορούσε να πάει ακόμα καλύτερα.
Αυτό το παιδί έχει τεράστια φυσικά και ψυχικά αποθέματα. Θα πάει πολύ ψηλά, να
είστε σίγουροι. Αν ήταν λίγο πιο έμπειρος, θα είχε ανέβει στο βάθρο, όσον
αφορά το σύνολο. Μπράβο του, διότι δεν διστάζει και έχει θράσος. Σε σύγκριση
με την πρώτη του διοργάνωση, είχε εξαιρετική βελτίωση. Του εύχομαι και πιστεύω
ότι θα συνεχίσει έτσι».

­ Ευχάριστη έκπληξη δεν είναι και η προσέλευση του κόσμου;

«Αυτό κι αν ήταν. Τους ευχαριστώ όλους. Χωρίς αυτόν τον κόσμο θα ήμασταν…
φτωχότεροι. Οι Έλληνες φίλαθλοι απέδειξαν με την παρουσία τους ότι δεν
νοιάζονται μόνο για ποδόσφαιρο και μπάσκετ, αλλά δηλώνουν παρών σε κάθε εθνικό
κάλεσμα. Μας έδωσαν φτερά και ξύπνησαν τα εθνικά μας αισθήματα. Όταν ανέβηκα
στο βάθρο και με αποθέωσαν, συγκινήθηκα όσο ποτέ στη ζωή μου. Εκτιμούν και
σέβονται τη σκληρή δουλειά που έχουμε κάνει. Κι αυτό είναι το πιο σημαντικό
απ’ όλα. Η αναγνώριση. Ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, μας συμπαραστάθηκαν.
Μακάρι να τους είχαμε σε κάθε διοργάνωση κοντά μας».

­ Πώς θα γιορτάσετε τη νέα μεγάλη επιτυχία;

«Εγώ προσωπικά θα ξεκουραστώ. Θα καθήσω σπιτάκι μου να ηρεμήσω. Μη νομίζετε,
όμως, για πολύ. Το ρεπό που έδωσα στους αθλητές δεν ξεπερνάει τη μία εβδομάδα.
Όσο χρειάζονται για να ξεφύγουν, να δουν έστω και λίγο τις οικογένειές τους.
Μετά, επιστροφή στη δουλειά. Οι απαιτήσεις είναι τεράστιες και μας περιμένουν
πολλά πράγματα ακόμα. Το δύσκολο είναι να διατηρηθούμε στην κορυφή. Ο
πρωταθλητισμός έχει τεράστιες υποχρεώσεις και οφείλουμε να ανταποκριθούμε,
όπως άλλωστε κάναμε πάντα».

­ Από εδώ και στο εξής τι θα επισημαίνετε στους αθλητές σας;

«Να τους γίνονται μάθημα τα λάθη στα οποία υποπίπτουν. Παρ’ όλα αυτά, λάθη
γίνονται πάντα και είναι αναπόφευκτα. Χωρίς αυτά δεν θα είχε νόημα ο
αθλητισμός. Μεγάλο ρόλο παίζει και η τύχη, η οποία τολμώ να πω δεν ήταν με το
μέρος μας αυτή τη φορά. Αλλιώς, θα ήμασταν πλουσιότεροι σε χρυσά μετάλλια.
Όμως, αν έχεις σύμμαχο τέτοιο κόσμο, δεν φοβάσαι τίποτα».

Μετά το τέλος της συζήτησης, ο Χρήστος Ιακώβου έδειχνε να επιστρέφει στην
πραγματικότητα. Χαιρέτησε και πάλι τον κόσμο και αποχώρησε για το σπίτι του,
από το οποίο απουσίαζε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Προετοιμασία, ξενοδοχεία,
άγχος, αγωνία, όλα αυτά θα τεθούν ­ για λίγο ­ στο περιθώριο.

Και ο προπονητής των επιτυχιών θα φρεσκάρει το μυαλό του εν όψει νέων
προκλήσεων. Άλλωστε, όπως είπε και ο ίδιος, η διατήρηση της Εθνικής Ομάδας
στην κορυφή είναι πιο δύσκολη από την κατάκτησή της. Μακάρι να κερδίσει το…
στοίχημα. Ο καιρός θα δείξει.