Το χάσμα στενεύει συνεχώς

Σημαντικά οφέλη, τα οποία στη στεγαστική πίστη υπολογίζονται από δύο έως
επτά εκατοστιαίες μονάδες και στην καταναλωτική πίστη από τρεις έως επτά
εκατοστιαίες μονάδες, θα έχουν οι Έλληνες δανειολήπτες από τη σύγκλιση των
ελληνικών επιτοκίων με τα επιτόκια των χωρών-μελών που ήδη ανήκουν στη ζώνη
του ευρώ.

Λαμβάνοντας ως μέτρο σύγκρισης την κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στη
γερμανική τραπεζική αγορά, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι μπορεί η
διαφορά ανάμεσα στα ελληνικά και στα γερμανικά επιτόκια της καταναλωτικής και
της στεγαστικής πίστης να παραμένει σημαντική, όμως η πορεία σύγκλισης
φαίνεται ότι έχει ξεκινήσει καθώς το χάσμα που χώριζε παλαιότερα τις δύο
χώρες, σε αυτό τον τομέα, σταδιακά καλύπτεται, γεγονός το οποίο ενισχύεται κι
από τον έντονο τραπεζικό ανταγωνισμό που βρίσκεται σε εξέλιξη επί ελληνικού εδάφους.

Πού κυμαίνονται στη Γερμανία

Συγκρίνοντας τα γερμανικά και τα ελληνικά επιτόκια στην καταναλωτική και
στεγαστική πίστη, βλέπουμε ότι η παρατηρούμενη σύγκλιση είναι σχεδόν
ταυτόχρονη και στους δύο τομείς.

Ειδικότερα, στη Γερμανία σήμερα, το επιτόκιο των δεκαετών στεγαστικών
επιτοκίων κυμαίνεται στο 6% με 6,5% και των πενταετών στεγαστικών δανείων στο
4,5% με 5,5%.

Φθηνότερες λύσεις στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα, κατά μέσο όρο το επιτόκιο των στεγαστικών δανείων κυμαίνεται στο
13%, με τη διαφορά όμως ότι ύστερα από μια ενδελεχή έρευνα αγοράς ο υποψήφιος
δανειολήπτης μπορεί να βρει και «φθηνότερες» εναλλακτικές λύσεις, όπως:

α) ένα σταθερό στεγαστικό, δεκαπενταετούς διάρκειας, με επιτόκιο που
κυμαίνεται από 7,25% έως 9% ή

β) ένα κυμαινόμενο με μίνιμουμ επιτόκιο 11,75%. Παράλληλα, και στην ελληνική
αγορά προσφέρονται πλέον και στεγαστικά δάνεια, σε ξένο νόμισμα με φθηνότερο επιτόκιο.

Στις επτά μονάδες

Ο κανόνας όμως συγκλίνει υπέρ της διαφοράς των επτά εκατοστιαίων μονάδων, στα
στεγαστικά, (6%-13%), η οποία είναι κατά τι μικρότερη από τη διαφορά που
χωρίζει σήμερα τα παρεμβατικά επιτόκια της Τραπέζης της Ελλάδος από αυτά του
ευρώ, που υπολογίζεται σε 8%. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με την περίπτωση των
επιτοκίων στην καταναλωτική πίστη.

Αναλογίες – διαφορές

Συγκεκριμένα, το επιτόκιο των καταναλωτικών δανείων στη Γερμανία κυμαίνεται
στο 13%, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν προσφέρονται και χαμηλότερα ή
υψηλότερα επιτόκια, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού.

Για παράδειγμα, στη γερμανική αγορά μπορεί κανείς σήμερα να εντοπίσει
καταναλωτικό δάνειο με επιτόκιο 9,25%, αλλά και με επιτόκιο 15%.

Ανάλογη, κατ’ αντιστοιχία, είναι και η εικόνα που παρατηρείται στην ελληνική
αγορά, όπου ο μέσος όρος των καταναλωτικών δανείων υπολογίζεται στο 20%. Όμως,
αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και χαμηλότερα επιτόκια, τα οποία μπορεί να
φθάσουν έως και στο 16%. Ο κανόνας όμως κάνει ­ και στη συγκεκριμένη περίπτωση
­ λόγο για διαφορά της τάξεως του 7%, μεταξύ των γερμανικών και των ελληνικών επιτοκίων.

Από όλα αυτά προκύπτει ότι, σε ακραίες περιπτώσεις, τα επιτόκια μεταξύ των δύο
χωρών οδεύουν αργά αλλά σταθερά προς τη σύγκλιση, αλλά στη βάση των μέσων όρων
η διαφορά που υπάρχει παραμένει αξιοσημείωτη, καθώς οι επτά εκατοστιαίες
μονάδες, τόσο στη στεγαστική όσο και στην καταναλωτική πίστη, κάθε άλλο παρά
ως μη υπολογίσιμη θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί.

Φρένο από Τράπεζες

Στο μεταξύ, σε ό,τι αφορά την πολιτική που ακολουθούν αυτόν τον καιρό οι
ελληνικές Τράπεζες ως προς τη χορήγηση δανείων, η γενικότερη εντύπωση είναι
ότι έχουν βάλει «φρένο», γεγονός που προκύπτει και από τις σημαντικές
καθυστερήσεις που σημειώνονται στη χορήγηση των κεφαλαίων των δανείων που
έχουν εγκριθεί.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ο χρόνος εκταμίευσης των στεγαστικών δανείων μπορεί να
ξεπεράσει και τους δύο μήνες.

Η τακτική αυτή αποδίδεται στους περιορισμούς που θέτει η εφαρμογή του ορίου
της πιστωτικής επέκτασης που έθεσε η Τράπεζα της Ελλάδος τον προηγούμενο
Απρίλιο. Αξίζει να σημειωθεί πάντως ότι στο σύνολο τους σχεδόν οι Τράπεζες
παραλαμβάνουν αιτήσεις και παρέχουν κανονικά προεγκρίσεις στις αιτήσεις των
ενδιαφερομένων για καταναλωτικά και στεγαστικά δάνεια, σε διάστημα έως και
δέκα ημερών.