Φορολογία και ανταγωνιστικότητα

Πρόεδρος Εθνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου, ευρωβουλευτής

Είναι γνωστό πως η φορολόγηση των επιχειρήσεων τα τελευταία χρόνια αποτελεί
μόνιμο σημείο τριβής με την κυβέρνηση. Συγχρόνως όμως αποτελεί και λαμπρό
πεδίο επίδειξης παραγωγικής φαντασίας του υπουργείου Οικονομικών στην εξεύρεση
πόρων για την κάλυψη των υπέρογκων δαπανών του δημοσίου τομέα, τόσο στην στενή
όσο και στην ευρεία του έννοια. Δυστυχώς, η φαντασία εξαντλείται στην είσπραξη
και δεν περισσεύει ούτε κόκκος για το «νοικοκυριό».

Θα πρέπει να γίνει σαφές πως ουδεμία επιχείρηση αρνείται την καταβολή φόρων
σύμφωνα με τη φοροδοτική της ικανότητα. Δεν δέχεται όμως να φορολογείται επί
πλασματικών κερδών, όπως συμβαίνει με τα «αντικειμενικά κριτήρια». Ούτε
δέχεται την απαγόρευση της πιθανότητας ζημιών, γεγονός που ευθέως αντίκειται
στην επιχειρηματική πραγματικότητα. Πολύ δε περισσότερο δεν μπορεί να
αποδεχθεί τη βάναυση υποτίμηση της νοημοσύνης των επιχειρηματιών, όταν η
πολυδιαφημισμένη κατάργηση των «αντικειμενικών κριτηρίων» αντικαθίσταται από
άλλη υποκειμενικά αντικειμενική μέθοδο υπολογισμού των κερδών.

Εκείνο το οποίο δεν έχει γίνει αντιληπτό από το υπουργείο Οικονομικών είναι
πως η φορολόγηση δεν είναι για να κλείνει «μαύρες τρύπες» τις οποίες
δημιουργεί η κακοδιαχείριση με τις ευλογίες του ιδίου υπουργείου. Η φορολόγηση
είναι ένα εργαλείο. Το οποίο μπορεί και πρέπει να χρησιμοποιείται προς την
αναπτυξιακή τής οικονομίας κατεύθυνση, γεγονός που φαίνεται να διαφεύγει
εντελώς της προσοχής των οικονομικών εγκεφάλων του υπουργείου Οικονομικών.

Ενδεικτική, άλλωστε, της νοοτροπίας που επικρατεί εκεί είναι η καταγγελία που
ο υπεύθυνος υφυπουργός έκανε σε τηλεοπτική συζήτηση, προ έτους περίπου, εις
βάρος της Ιρλανδίας, στην οποία κατελόγισε «πρακτικές αθέμιτου ανταγωνισμού»!
Αυτές συνίστανται στην ουσιαστικότατη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων,
η οποία είχε ως αποτέλεσμα να απολαμβάνει σήμερα η Ιρλανδία τη μερίδα του
λέοντος των ξένων επενδύσεων και μία εκπληκτική σειρά οικονομικών επιδόσεων,
χάριν των οποίων δικαίως χαρακτηρίζεται σαν «τίγρης της Ευρώπης»…

Ουδείς φαίνεται να αντιλαμβάνεται πως η επιχείρηση για να κάνει, έστω και
μεσοπρόθεσμο προγραμματισμό, χρειάζεται ένα σταθερό φορολογικό περιβάλλον.
Όπως και ουδείς φαίνεται να γνωρίζει πως η φορολογία αποτελεί κοστολογικό
στοιχείο για την επιχείρηση, το οποίο μπορεί να ενισχύσει ή να υποσκάψει την
ανταγωνιστικότητά της.

Σε μία εποχή παγκοσμιοποίησης του ανταγωνισμού το άμεσο ζητούμενο είναι η
βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας με κάθε τρόπο.