«Πλυντήριο» Σίτιμπανκ

Σκάνδαλο με ξέπλυμα βρώμικου χρήματος συγκλονίζει τη Σίτιμπανκ, που φέρεται
να ξεπέρασε τα όρια, στην προσπάθειά της να «βολέψει» μερικούς καλούς και
σημαντικούς πελάτες της από το εξωτερικό.

Η πελατεία. Στη μεγάλη φωτογραφία η κόρη του Σουχάρτο Ίλσιε Σιγκίζ με τον μπαμπά. Στις μικρές, ο σύζυγος της Μπεναζίρ Μπούτο (αριστερά) και ο αδελφός του πρώην προέδρου του Μεξικού Σαλίνας (δεξιά)

Εδώ και δύο ημέρες, η αμερικανική Γερουσία έχει βάλει στο μικροσκόπιο την
ηγεσία της τράπεζας ­ μιας από τις μεγαλύτερες του κόσμου ­ ύστερα από τις
κατηγορίες που διατυπώθηκαν ότι η Σίτιμπανκ επέτρεψε σε τουλάχιστον 350 ξένες
προσωπικότητες και τις οικογένειές τους να φυγαδεύσουν δεκάδες εκατομμύρια
δολάρια από τις χώρες τους.

Ο δημοκρατικός γερουσιαστής Καρλ Λέβιν, μέλος της διαρκούς εξεταστικής
υποεπιτροπής, πρότεινε χθες την υιοθέτηση αυστηρότερης νομοθεσίας για την
πάταξη του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος. «Δεν μπορεί από τη μια μεριά να
καταδικάζουμε τη διαφθορά στο εξωτερικό, είτε αφορά αξιωματούχους που
δωροδοκούνται είτε άλλους που ληστεύουν τα κρατικά ταμεία», είπε ο
γερουσιαστής, «και από την άλλη να ανεχόμαστε να πλουτίζουν οι αμερικανικές
τράπεζες από αυτήν ακριβώς τη διαφθορά».

Ο Τζον Ριντ, πρόεδρος και γενικός διευθυντής της Σίτιγκρουπ, του ομίλου στον
οποίο ανήκει η Σίτιμπανκ, κατέθεσε στην υποεπιτροπή πώς η τράπεζά του
διευκόλυνε ξένους αξιωματούχους να ξεπλύνουν τα «βρώμικα» χρήματά τους.

«Υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις που δεν μπορέσαμε να τηρήσουμε τους
κανονισμούς», είπε ο Ριντ. «Ως πρόεδρος της εταιρείας, πρέπει να πω ότι
είμαστε έντιμοι άνθρωποι. Δεν θέλουμε δοσοληψίες με ανθρώπους που δεν μας
κάνουν να νιώθουμε καλά».

Ο εκπρόσωπος της Σίτιγκρουπ Μάικλ Σλάιν είπε ότι το πρόβλημα με το οποίο
ασχολήθηκαν οι γερουσιαστές δεν είναι καινούργιο και ότι έχει ήδη λυθεί στο
παρελθόν. «Δεν υπάρχει θέμα αταξίας στους εσωτερικούς μας λογιστικούς
ελέγχους», είπε. «Αυτά είναι περασμένα ξεχασμένα». Όμως, η Γερουσία φαίνεται
πως είχε διαφορετική γνώμη.

Με την πρόταση του Λέβιν, η συγγνωστή παραποίηση ή απόκρυψη της ταυτότητας
ενός πελάτη θα μπορούσε να γίνει ομοσπονδιακό ποινικό αδίκημα. Έτσι, στον
κατάλογο με τα αδικήματα για τα οποία μπορεί να ασκηθεί δίωξη στις ΗΠΑ
αναμένεται να προστεθεί και η απάτη ξένων αξιωματούχων εις βάρος των
κυβερνήσεών τους. Για την ώρα, το λαθρεμπόριο ναρκωτικών, η τρομοκρατία, η
τραπεζική απάτη, ο φόνος και η απαγωγή είναι τα μοναδικά αδικήματα ξένων
πολιτών σε σχέση με τα οποία μπορεί να ασκηθεί δίωξη για ξέπλυμα χρήματος στις ΗΠΑ.

Διακεκριμένη θέση στο πελατολόγιο της Σίτιμπνακ φέρονται να κατέχουν: 1) ο ήδη
φυλακισμένος για διαφθορά Ραούλ Σαλίνας ­ αδελφός του πρώην προέδρου του
Μεξικού Κάρλος Σαλίνας ­ που είχε «διευκολυνθεί» από την αμερικανική τράπεζα
για να βγάλει 100 εκατομμύρια δολάρια από το Μεξικό, 2) ο Ασίφ Αλί Ζαρντάρι,
σύζυγος της πρώην πρωθυπουργού Μπεναζίρ Μπούτο, που είναι σήμερα στη φυλακή
του Πακιστάν, ενώ διώκεται και στην Ελβετία για ξέπλυμα χρημάτων, 3) οι δύο
γιοι του εκλιπόντος Νιγηριανού δικτάτορα στρατηγού Σάνι Αμπάτσα, που το
καθεστώς του ήταν ένα από τα πιο διεφθαρμένα και αιμοσταγή της Αφρικής, 4) ο
Τζάιμε Λουσίντσι, πρώην πρόεδρος της Βενεζουέλας, που κατηγορείται για
κατάχρηση δημοσίου χρήματος, 4) οι δύο κόρες του πρώην προέδρου της Ινδονησίας
Σουχάρτο, που η οικογένειά του φέρεται να καταλήστευσε τη χώρα και 6) ο
στρατηγός Άλμπερτ Στρέσνερ, πρώην πρόεδρος της Παραγουάης, που επέβαλε στη
χώρα του μια δικτατορία τρομοκρατίας και αισχροκέρδειας.

Δεν είναι λίγες οι φορές που οι ιδιωτικοί τραπεζίτες υπερβαίνουν τα όρια
προκειμένου να ανταποκριθούν στο αίτημα των πελατών τους για εχεμύθεια.
Φτάνουν στο σημείο να ιδρύουν εταιρείες-φαντάσματα για να συγκαλύψουν την
ταυτότητα των πελατών τους, στους οποίους πολλές φορές δίνουν κωδικά ονόματα.

Η «παχιά αγελάδα με το ρευστό»

Περισσότεροι από 350 κρατικοί αξιωματούχοι από όλον τον κόσμο και μέλη των
οικογενειών τους διατηρούν ιδιωτικούς τραπεζικούς λογαριασμούς στη Σίτιμπανκ.
Οι ιδιωτικές τραπεζικές εργασίες είναι η «παχιά αγελάδα με το ρευστό» για την
αμερικανική τραπεζική βιομηχανία, που δίνει αποδόσεις τουλάχιστον 20% σε μία
περίοδο που τα επιτόκια ταμιευτηρίου δεν ξεπερνούν το 5%. Ποσά 250-500
δισεκατομμυρίων δολαρίων που είναι προϊόν εγκληματικής δραστηριότητας
υπολογίζεται ότι «ξεπλένονται» κάθε χρόνο μέσω των αμερικανικών τραπεζών. Η
«νομοθετική πράξη του 1986 περί ελέγχου του ξεπλύματος χρημάτων» χαρακτηρίζει
αδίκημα τη διαχείριση χρημάτων για λογαριασμό ξένων πελατών οι οποίοι
εμπλέκονται σε λαθρεμπόριο ναρκωτικών, απαγωγές και τραπεζικές απάτες. Η
δωροδοκία, η κλοπή και η απάτη δεν επισύρουν δίωξη, κάτι που η Γερουσία είναι
αποφασισμένη να αλλάξει.