Το τέλος ενός μύθου

Με τη στάση του μετά τη σύλληψη και τη δίκη του, ο Κούρδος ηγέτης,
Αμπντουλάχ Οτζαλάν, όχι μόνο κατέρριψε τον μύθο του ηγέτη που ενσάρκωνε τις
ελπίδες ενός λαού, αλλά συνέβαλε και στην καταστροφή του ΡΚΚ.

Μισητός στους εχθρούς του, που τον χαρακτήριζαν αιμοσταγή τρομοκράτη,
λατρευτός στους οπαδούς του, που τον θεωρούσαν «ήλιο», αν όχι προφήτη σε μια
έξαρση προσωπολατρίας, ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν, ο «Άπο» για τους Κούρδους, δεν
ήταν ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Ο ηγέτης αυτός, που ενσάρκωνε τις ελπίδες
ενός μεγάλου τμήματος του κουρδικού λαού, θα μείνει στην Ιστορία ως ο άνθρωπος
που κατάφερε να οργανώσει μία δύναμη πολλών χιλιάδων Κούρδων μαχητών. Αν δεν
μπόρεσε να δημιουργήσει «απελευθερωμένες ζώνες», κατόρθωσε εν τούτοις να
κλονίσει την εξουσία του τουρκικού κράτους σε πολλές περιοχές του τουρκικού
Κουρδιστάν, στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Και μόνον επιστρατεύοντας 300.000 άνδρες, εξοπλισμένους με τα πιο σύγχρονα
μέσα, ο τουρκικός στρατός κατάφερε να αποκαταστήσει την τάξη καταφεύγοντας σε
μεθόδους (εμπρησμός χωριών, εκτοπισμοί αμάχων, κακοποιήσεις) που θα αφήσουν
για πάντα τα ίχνη τους στις καρδιές των Κούρδων. Κινητοποιώντας χιλιάδες
νεαρές κοπέλες, που πήραν μέρος στον ένοπλο αγώνα στο πλευρό των ανδρών, ο
Αμπντουλάχ Οτζαλάν υποβίβασε τον Τσε Γκεβάρα στο επίπεδο ενός θεωρητικού, που
δεν μπόρεσε ποτέ να κινητοποιήσει περισσότερους από μια χούφτα πιστούς του για
την αξιοθρήνητη εκστρατεία στη Βολιβία…

Αμπντουλάχ Οτζαλάν. Οργάνωσε μια δύναμη πολλών χιλιάδων μαχητών, πολέμησε επί 20 χρόνια και τώρα διακηρύσσει ότι ο ένοπλος αγώνας ήταν λάθος

Αλλά ο μύθος του Οτζαλάν κατέρρευσε με πάταγο: συλληφθείς στην Κένυα, μετά τη
μάταιη αναζήτηση καταφυγίου, που αποκάλυψε σε όλη της την έκταση τη δειλία των
ευρωπαϊκών χωρών, οι οποίες αρνήθηκαν όλες να του παράσχουν άσυλο, ο «Άπο» δεν
συμπεριφέρθηκε ηρωικά. Το αντίθετο μάλιστα.

Με την άρνησή του να μετατρέψει τη δίκη του σε δίκη του τουρκικού κράτους, με
την απροθυμία του να υπερασπιστεί την υπόθεση του κουρδικού λαού, για την
οποία πολέμησε επί 20 χρόνια, ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν πρόδωσε όλα εκείνα για τα
οποία είχε στείλει στον θάνατο ή στη φυλακή χιλιάδες νεαρούς Κούρδους.

Απαρνήθηκε τον ένοπλο αγώνα, απαρνήθηκε την ανεξαρτησία του Κουρδιστάν και
διατάζει τους άνδρες του να καταθέσουν τα όπλα και να εγκαταλείψουν τη χώρα.
Και δίνει διαταγή σε μια ομάδα ανταρτών να παραδοθούν στα τουρκικά
στρατεύματα! Και στέλνει μια άλλη ομάδα από τη Βιέννη να παραδοθεί στις
τουρκικές αρχές την επέτειο της ανακήρυξης της Τουρκικής Δημοκρατίας! Πώς
έφθασε σ’ αυτό το σημείο; Το ερώτημα είναι ταμπού για τους Κούρδους, αλλά η
απάντηση είναι προφανής. Ο Οτζαλάν φοβάται, φοβάται τον θάνατο και είναι
πρόθυμος να κάνει οτιδήποτε για να σώσει το κεφάλι του. «Εμάς, όταν μας
συνέλαβαν, μας βασάνισαν. Φοβόμασταν, αλλά αντισταθήκαμε. Ο Οτζαλάν δεν
βασανίστηκε, αλλά δεν είναι γενναίος. Τρέμει από τον φόβο του. Και κάνει ό,τι
του υπαγορεύουν οι τουρκικές αρχές. Το τουρκικό κράτος τον χρησιμοποιεί για να
καταστρέψει το ΡΚΚ», λέει ένας παλιός δικηγόρος του, που αρνήθηκε να τον υπερασπιστεί.

«Όλα ήταν ένα λάθος»

Και όμως, ο μηχανισμός του ΡΚΚ υπάκουσε. Και δεν ενέκρινε μόνο τις αποφάσεις
του «Άπο», αλλά και τις εφάρμοσε. Και οι οκτώ αντάρτες που παραδόθηκαν,
οδηγήθηκαν στις φυλακές και εναντίον τους απαγγέλθηκε η κατηγορία της
τρομοκρατίας. Πώς να εξηγηθεί αυτή η τυφλή υπακοή; Δεν εναποθέτει ένας λαός
ατιμωρητί όλες τις ελπίδες του σ’ έναν χαρισματικό ηγέτη. Όταν έχεις χάσει το
χωριό σου, το σπίτι σου, τη δουλειά σου… Όταν έχεις προσφέρει τη ζωή δύο ή
και τριών παιδιών σου για την απελευθέρωση του Κουρδιστάν… Και όλα αυτά
καταλήγουν σε ιλαροτραγωδία… Όταν ο ηγέτης από τον οποίο πηγάζουν όλα αυτά
λέει: «Ο ένοπλος αγώνας ήταν ένα λάθος. Θα εξεύρουμε ειρηνική λύση με τον
διάλογο σε μία δημοκρατική χώρα»! Οι πρώτες αποδοκιμασίες εκφράστηκαν ήδη από
τα στελέχη του ΡΚΚ της διασποράς. Αλλά τους είναι δύσκολο να λάβουν δημόσια
θέση κατά του «Άπο», από τη στιγμή μάλιστα που γνωρίζουν ότι η τελευταία φάση
του σχεδίου των Τούρκων στρατηγών συνίσταται στο να οδηγήσει τους Κούρδους
μαχητές στην αντιπαράθεση ανάμεσα σε πιστούς του Οτζαλάν και οπαδούς της
συνέχισης του αγώνα. Τότε θα είχε ολοκληρωθεί η τραγωδία ­ και η απόφαση του
Εφετείου της Άγκυρας να μετατεθεί μέχρι τις 25 Νοεμβρίου η εξέταση της
μετατροπής ή όχι της θανατικής ποινής του, έχει αυτόν ακριβώς τον στόχο: να
δώσει χρόνο στον Κούρδο ηγέτη να ολοκληρώσει το καταστρεπτικό έργο του.