ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Χορεύοντας με τους νεκρούς

Τελικά, πόσους Αλβανούς σκότωσαν οι Σέρβοι στο Κόσοβο; Εκατό χιλιάδες; Δέκα
χιλιάδες; «Μόνο» μερικές εκατοντάδες; Ή όλα αυτά ανήκουν στη δυτική προπαγάνδα;
![]() |
|
Υπάρχουν νεκροί; Τα 24 εικονιζόμενα πτώματα στο Ρόγκοβο ανήκουν, πάντως, |
Μύθος οι ομαδικοί τάφοι του Κοσόβου, διατείνεται ο Τζων Λάφλαντ σε άρθρο του
στο «Σπεκτέιτορ» που αναδημοσιεύτηκε προχθές και στα «ΝΕΑ». Το ΝΑΤΟ
παραπλάνησε την κοινή γνώμη για τον αριθμό των νεκρών προκειμένου να
δικαιολογήσει τον βομβαρδισμό του Βελιγραδίου, έγραφαν λίγες μέρες νωρίτερα οι
«Σάντεϊ Τάιμς». Κοινή πηγή και των δύο δημοσιευμάτων είναι ο Ισπανός
ιατροδικαστής Εμίλιο Πέρεθ Πουγιόλ, που δήλωσε τον περασμένο Αύγουστο ότι η
ομάδα του βρήκε μόνο 187 πτώματα στο Κόσοβο και εξέφρασε αμφιβολίες για το
κατά πόσον ο συνολικός αριθμός των νεκρών θα φτάσει τους 11.000, που είναι ο
τελευταίος απολογισμός του ΟΗΕ.
Μακάρι να είναι έτσι. Δυστυχώς, όμως, είναι πολύ νωρίς για να ξέρουμε. Ένα
μήνα μετά τη σφαγή της Σρεμπρένιτσα, μια αμερικανική εφημερίδα διερωτάτο με
νόημα: «Πού είναι τα πτώματα;». Η έλλειψη αποδεικτικού υλικού για το έγκλημα
οδηγούσε στην αμφισβήτηση του ίδιου του εγκλήματος. Χρειάστηκε να περάσουν
τέσσερα χρόνια για να πληροφορηθεί τελικά η διεθνής κοινή γνώμη την τύχη των
7.000 Μουσουλμάνων που «χάθηκαν» από εκείνη την πόλη της Βοσνίας:
πυροβολήθηκαν εν ψυχρώ από τα σερβικά στρατεύματα, τάφηκαν, εκτάφηκαν και στη,
συνέχεια, ρίχτηκαν σε τέσσερις τάφους με την ελπίδα να μην τους βρει κανείς.
Επρόκειτο για γενοκτονία ή για μια «απλή» σφαγή; Σημασία δεν έχει τόσο η
ορολογία όσο το γεγονός ότι δεν τιμωρήθηκε κανείς.
Η ομάδα του Πέρεθ Πουγιόλ ήταν μία από τις 20 ομάδες ιατροδικαστών που
ανέλαβαν να ερευνήσουν τις 500 «σκηνές του εγκλήματος» που έχει προσδιορίσει
το Διεθνές Δικαστήριο Εγκλημάτων Πολέμου. Από αυτούς τους 500 πιθανούς
μαζικούς τάφους (μπορεί να είναι περισσότεροι: αυτούς όμως κατάφερε να
εντοπίσει το Δικαστήριο) έχουν ερευνηθεί μέχρι στιγμής 150 και οι εργασίες
διακόπηκαν λόγω καιρού για την ερχόμενη άνοιξη. Τα αποτελέσματα των έως τώρα
εργασιών θα ανακοινωθούν επισήμως εντός των προσεχών εβδομάδων από την
εισαγγελέα του Δικαστηρίου Κάρλα Ντελ Πόντε. Ας το πούμε από τώρα: θα δεχθούμε
την αντικειμενικότητα της έκθεσής της; Ή, αν δεν μας αρέσει το περιεχόμενό
της, θα καταγγείλουμε τη συντάκτρια ως υπάλληλο του ΝΑΤΟ;
Η ζωή και ο θάνατος δεν μπορούν να κλειστούν βέβαια σε εκθέσεις. Σύμφωνα
με τους εθελοντές του International Crisis Group που συλλέγουν μαρτυρίες για
τα εγκλήματα πολέμου και τις διαβιβάζουν στο Διεθνές Δικαστήριο, οι σερβικές
δυνάμεις στο Κόσοβο φαίνεται πως είχαν μάθει το μάθημα της Βοσνίας: δρούσαν με
τη σκέψη στο «μετά», φρόντιζαν να συγκαλύπτουν τις ευθύνες, να μην αφήνουν
ίχνη. Η αλήθεια για τους νεκρούς μπορεί, έτσι, να μη γίνει γνωστή ποτέ. Ακόμη
κι αν ανέρχονται όμως σε μερικές εκατοντάδες, ποιος μπορεί να απαντήσει στον
ισχυρισμό του ΝΑΤΟ ότι η επέμβαση έγινε για να προληφθούν τα χειρότερα;














