ΠΡΟΣΩΠΑ Όχι βία στα παιδιά

Το μήνυμά της είναι απλό: η βία απέναντι στα παιδιά είναι η αιτία της βίας
μεταξύ των μεγάλων. Για να κάνει μάλιστα το μήνυμά της σαφέστερο, ίδρυσε
πρόσφατα την ένωση «Να εκπαιδεύουμε χωρίς να δέρνουμε».

Άλις Μύλερ: «Δεν υπάρχει καλό χαστούκι ούτε καλή ξυλιά»

Σε χώρες όπως η Σουηδία ή η Νορβηγία, κανείς δεν θεωρεί πια ότι υπάρχει «καλή
ξυλιά» ή «καλό χαστούκι» σε παιδί. Στην Αμερική, τη Γαλλία και τη Βρετανία,
όμως, το 90% των ανθρώπων δεν βλέπουν κανένα πρόβλημα στη σωματική βία εις
βάρος παιδιών. Ψυχαναλύτρια και φιλόσοφος που ζει και διδάσκει στη Ζυρίχη, η
76χρονη Άλις Μύλερ αγωνίζεται εδώ και είκοσι χρόνια να ξεριζώσει αυτή την
αντίληψη από τους γονείς. Όπως λέει σε συνέντευξή της στη «Λιμπερασιόν»,
πιστεύει ότι μόνο ένας νόμος που θα απαγορεύει ρητά τη σωματική βία εναντίον
παιδιών μπορεί να λύσει το πρόβλημα. Αυτό ακριβώς έγινε στις σκανδιναβικές χώρες.

«Δεν θέλω να ενοχοποιήσω τους γονείς, αλλά να τους δώσω τις πληροφορίες που
έχουν ανάγκη για να μπορούν να συμπεριφερθούν όπως πραγματικά θέλουν στο βάθος
της καρδιάς τους», τονίζει. «Όταν ήταν μικροί έμαθαν ότι τα παιδιά δεν νιώθουν
πόνο, κι αυτό το λανθασμένο μήνυμα πρέπει να το αποβάλουν. Φανταστείτε τον
σύντροφό σας, που αγαπάτε, να σας δίνει ξαφνικά ένα χαστούκι. Δεν θα
αναστάτωνε το γεγονός αυτό ολόκληρη τη σχέση σας; Δεν θα φοβόσασταν ότι η
χειρονομία αυτή μπορεί να επαναληφθεί; Μπορούμε εύκολα να ταυτιστούμε με μια
ενήλικη γυναίκα, αλλά δεν μπορούμε να μπούμε στο πετσί του ίδιου του παιδιού
μας. Όταν φάγαμε ξύλο στην παιδική μας ηλικία, χρειάστηκε να απωθήσουμε και να
αρνηθούμε τον πόνο μας, τους φόβους μας και την οργή μας, όλα δηλαδή τα
αισθήματά μας, προκειμένου να μη θέσουμε σε κίνδυνο την αγάπη και την
εμπιστοσύνη προς τους γονείς μας. Εγγράψαμε στον εγκέφαλό μας το εσφαλμένο
μήνυμα ότι “τα παιδιά τρώνε ξύλο για το καλό τους”. Οι γονείς που έμαθαν από
νωρίς να θεωρούν το ξύλο κάτι φυσιολογικό, δίκαιο και αβλαβές, δεν
συνειδητοποιούν ότι μαθαίνουν το παιδί τους να προσφεύγει στη βία δίνοντάς του
το παράδειγμα».

Η Άλις Μύλερ δεν θεωρεί ότι όποιο παιδί τρώει ξύλο γίνεται ένας μικρός Χίτλερ.
Δίνει όμως τα κλειδιά για να καταλάβουμε ότι ένα παιδί που πέφτει θύμα βίας
υποφέρει και πιστεύει ότι έχει δικαίωμα να κάνει κι αυτό μια μέρα το ίδιο.