Φόβοι, εφιάλτες βασανίζουν τα θύματα των σεισμών
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά  |
|
Το σωματικό «πάγωμα» είναι το κυριότερο χαρακτηριστικό των ανθρώπων που |
Το σωματικό «πάγωμα» είναι το κυριότερο χαρακτηριστικό των ανθρώπων που βίωσαν
δραματικά τις συνέπειες του σεισμού και ζουν από τότε σε καταυλισμούς.
Οι 48 ψυχολόγοι-μέλη του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων, οι οποίοι από την πρώτη
στιγμή έτρεξαν να προσφέρουν αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες τους, 45 ημέρες μετά
τον μεγάλο σεισμό και ενώ έχουν έλθει σε επαφή και έχουν βοηθήσει περίπου
5.500 κατοίκους των περιοχών αυτών, κάνουν απολογισμό της κατάστασης.
Όπως αναφέρει η κ. Νένα Βλασά, οι άνθρωποι αυτοί (5.000 στο Μενίδι, 500 στη
Μεταμόρφωση και ανάμεσά τους 12 οικογένειες με απεγκλωβισμένους ή νεκρούς)
διαπιστώθηκε ότι εμφάνιζαν, με μεγάλη συχνότητα, μια σειρά από ψυχολογικές
εκδηλώσεις που απαιτούσαν αντιμετώπιση:
* Στα παιδιά τα κυριότερα προβλήματα ήταν ο φόβος για επανάληψη του σεισμού,
εφιάλτες, κυρίως το βράδυ, υπνοβασίες και σπανιότερα ενουρήσεις, ψυχοσωματικές
εκδηλώσεις (π.χ. πόνος στην κοιλιά), άρνηση να μπουν σε τοίχους ή να πάνε στο
σχολείο κ.ά.
*Στους εφήβους τα κύρια προβλήματα που εμφανίστηκαν ήταν φόβος, εφιάλτες,
αίσθημα αποξένωσης και απώλεια σταθερών σημείων αναφοράς (σπίτι, γειτονιές,
παρέες, στέκια) κ.λπ.
* Στους ενηλίκους η κυρίαρχη εκδήλωση ήταν το σωματικό «πάγωμα», ο
αποπροσανατολισμός στον χώρο και τον χρόνο, η άρνηση να μπουν στο σπίτι,
εφιάλτες, πανικός για τα ευαίσθητα μέλη της οικογένειας, έξαρση ψυχοσωματικών
εκδηλώσεων (π.χ. ανεξέλεγκτο σάκχαρο, άσθμα, κολίτιδες) και επανεμφάνιση
προυπαρχουσών ψυχικών νόσων.
Οι ψυχολόγοι διαπίστωσαν ότι προϋπήρχαν αρκετά προβλήματα όπως η
υπερπροστασία από τους γονείς και σπάνια η χρήση βίας, η κρίση στο ζευγάρι και
ποικίλες άλλες καταστάσεις.
«Οι πληγέντες από ξαφνικές φυσικές ή άλλες καταστροφές», όπως αναφέρει ο
πρόεδρος του Συλλόγου κ. Θαλής Παπαδάκης, «μπορεί να προσβληθούν, μερικώς ή
ολικώς, από τη λεγόμενη “διαταραχή Μετά από Ψυχοτραυματικό Στρες”, η οποία
συνίσταται σε ένα είδος ψυχικού μουδιάσματος ή ελαττωμένης αποδοτικότητας προς
το περιβάλλον που βιώνεται από το άτομο ως μείωση του ενδιαφέροντος για τις
δραστηριότητές του, ως απομάκρυνση ή αποξένωση από τους άλλους ανθρώπους, ως
έλλειψη μελλοντικών σχεδίων κ.λπ.».
Google news
